Europejska Nagroda Filmowa dla najlepszego filmu
Europejska Nagroda Filmowa dla najlepszego filmu (ang. European Film Award for Best Film) − główna nagroda przyznawana dla najlepszego filmu europejskiego w ramach Europejskich Nagród Filmowych. Przyznawana jest przez członków Europejskiej Akademii Filmowej już od pierwszej edycji rozdania nagród w 1988 roku[1].
Trzykrotnie wyróżniano tą nagrodą filmy wyreżyserowane przez Gianniego Amelio, Larsa von Triera i Michaela Hanekego. Dwie nagrody w tej kategorii przypadły w udziale filmom w reżyserii Kena Loacha, Pedra Almodóvara, Paola Sorrentino, Pawła Pawlikowskiego i Rubena Östlunda. Zaledwie trzy spośród nagrodzonych tytułów wyreżyserowały kobiety (Maren Ade, Jasmila Žbanić i Justine Triet). Twórcą z największą ilością nominowanych filmów, w liczbie siedmiu, jest Hiszpan Pedro Almodóvar.
Włoskie filmy siedmiokrotnie zdobywały laur, co jest dotychczasowym rekordem. Na drugim miejscu znajdują się kinematografie brytyjska i niemiecka, których pięć tytułów zwyciężyło w tej kategorii. Natomiast najwięcej nominowanych tytułów na przestrzeni lat posiada Francja - jest ich 37. O zaledwie jeden mniej ma ich Wielka Brytania (36 nominacji według stanu na sierpień 2024).
Polskie filmy jak dotychczas trzy razy zdobyły tytuł najlepszego filmu na kontynencie europejskim. Do zdobywców tej nagrody należą: Krótki film o zabijaniu (1988) Krzysztofa Kieślowskiego oraz Ida (2014) i Zimna wojna (2018) Pawła Pawlikowskiego[2]. Ponadto nagrodę otrzymał też Polak Roman Polański za brytyjski thriller Autor widmo (2010)[3]. Spośród polskich filmów nominację uzyskały następujące obrazy: Przesłuchanie (1990) Ryszarda Bugajskiego, Pianista (2002) Romana Polańskiego, Boże Ciało (2020) Jana Komasy[4] oraz Zielona granica (2023) Agnieszki Holland[5]. Ponadto nominowano także obcojęzyczne filmy realizowane za granicą przez Kieślowskiego (trylogia Trzy kolory, 1994), Pawlikowskiego (Lato miłości, 2005) i Polańskiego (Oficer i szpieg, 2019).
Nagrodzone i nominowane filmy
1988−1989
| Rok | Tytuł polski | Tytuł oryginalny | Reżyser |
|---|---|---|---|
| 1988 (1.) | |||
| Krótki film o zabijaniu | Krzysztof Kieślowski | ||
| Au revoir les enfants | Louis Malle | ||
| El bosque animado | José Luis Cuerda | ||
| Distant Voices, Still Lives | Terence Davies | ||
| Der Himmel über Berlin | Wim Wenders | ||
| Iacob | Mircea Daneliuc | ||
| Pelle erobreren | Bille August | ||
| 1989 (2.) | |||
| Τοπίο στην ομίχλη Topio stin omichli | Teo Angelopoulos | ||
| Eldorádó | Géza Bereményi | ||
| High Hopes | Mike Leigh | ||
| Magnus | Þráinn Bertelsson | ||
| Маленькая Вера Malieńkaja Wiera | Wasilij Piczuł | ||
| Recordações da Casa Amarela | João César Monteiro | ||
1990-1999
| Rok | Tytuł polski | Tytuł oryginalny | Reżyser |
|---|---|---|---|
| 1990 (3.) | |||
| Porte aperte | Gianni Amelio | ||
| ¡Ay Carmela! | Carlos Saura | ||
| Cyrano de Bergerac | Jean-Paul Rappeneau | ||
| Мать Mat | Gleb Panfiłow | ||
| Przesłuchanie | Ryszard Bugajski | ||
| Skyddsängeln | Suzanne Osten | ||
| Tulitikkutehtaan tyttö | Aki Kaurismäki | ||
| 1991 (4.) | |||
| Riff-Raff | Ken Loach | ||
| Delicatessen | Marc Caro i Jean-Pierre Jeunet | ||
| Homo Faber | Volker Schlöndorff | ||
| Le petit criminel | Jacques Doillon | ||
| Toto le héros | Jaco Van Dormael | ||
| Ultrà | Ricky Tognazzi | ||
| 1992 (5.) | |||
| Il ladro di bambini | Gianni Amelio | ||
| Les amants du Pont-Neuf | Leos Carax | ||
| De noorderlingen | Alex van Warmerdam | ||
| Nord | Xavier Beauvois | ||
| Trys dienos | Šarūnas Bartas | ||
| La vie de bohème | Aki Kaurismäki | ||
| 1993 (6.) | |||
| Урга Urga | Nikita Michałkow | ||
| Benny's Video | Michael Haneke | ||
| C'est arrivé près de chez vous | Rémy Belvaux, André Bonzel i Benoît Poelvoorde | ||
| Un cœur en hiver | Claude Sautet | ||
| Orlando | Sally Potter | ||
| La petite amie d'Antonio | Manuel Poirier | ||
| 1994 (7.) | |||
| Lamerica | Gianni Amelio | ||
| Le fils du requin | Agnès Merlet | ||
| In the Name of the Father | Jim Sheridan | ||
| Кош ба кош Kosz ba kosz | Bachtijar Chudojnazarow | ||
| Trois couleurs | Krzysztof Kieślowski | ||
| Woyzeck | János Szász | ||
| 1995 (8.) | |||
| Land and Freedom | Ken Loach | ||
| Butterfly Kiss | Michael Winterbottom | ||
| La haine | Mathieu Kassovitz | ||
| Les rendez-vous de Paris | Éric Rohmer | ||
| Der Totmacher | Romuald Karmakar | ||
| Το βλέμμα του Οδυσσέα To vlemma tou Odyssea | Teo Angelopoulos | ||
| 1996 (9.) | |||
| Breaking the Waves | Lars von Trier | ||
| Kolja | Jan Svěrák | ||
| Lea | Ivan Fíla | ||
| Secrets & Lies | Mike Leigh | ||
| Some Mother's Son | Terry George | ||
| 1997 (10.) | |||
| The Full Monty | Peter Cattaneo | ||
| Capitaine Conan | Bertrand Tavernier | ||
| The English Patient | Anthony Minghella | ||
| The Fifth Element | Luc Besson | ||
| Savršeni krug | Ademir Kenović | ||
| Вор Wor | Pawieł Czuchraj | ||
| 1998 (11.) | |||
| La vita è bella | Roberto Benigni | ||
| The Butcher Boy | Neil Jordan | ||
| Carne trémula | Pedro Almodóvar | ||
| Festen | Thomas Vinterberg | ||
| Lola rennt | Tom Tykwer | ||
| My Name Is Joe | Ken Loach | ||
| La vie rêvée des anges | Érick Zonca | ||
| 1999 (12.) | |||
| Todo sobre mi madre | Pedro Almodóvar | ||
| Fucking Åmål | Lukas Moodysson | ||
| Mifunes sidste sang | Søren Kragh-Jacobsen | ||
| Молох Mołoch | Aleksandr Sokurow | ||
| Notting Hill | Roger Michell | ||
| Rosetta | Jean-Pierre i Luc Dardenne | ||
| Sunshine | István Szabó | ||
| The War Zone | Tim Roth | ||
2000-2009
2010-2019
2020-2029
| Rok | Tytuł polski | Tytuł oryginalny | Reżyser |
|---|---|---|---|
| 2020 (33.) | |||
| Druk | Thomas Vinterberg | ||
| Berlin Alexanderplatz | Burhan Qurbani | ||
| Boże Ciało | Jan Komasa | ||
| Martin Eden | Pietro Marcello | ||
| Nabarvené ptáče | Václav Marhoul | ||
| Undine | Christian Petzold | ||
| 2021 (34.) | |||
| Quo vadis, Aida? | Jasmila Žbanić | ||
| È stata la mano di Dio | Paolo Sorrentino | ||
| The Father | Florian Zeller | ||
| Hytti nro 6 | Juho Kuosmanen | ||
| Titane | Julia Ducournau | ||
| 2022 (35.) | |||
| Τriangle of Sadness | Ruben Östlund | ||
| Alcarràs | Carla Simón | ||
| Close | Lukas Dhont | ||
| Corsage | Marie Kreutzer | ||
| Holy Spider | Ali Abbasi | ||
| 2023 (36.) | |||
| Anatomie d'une chute | Justine Triet | ||
| Io capitano | Matteo Garrone | ||
| Kuolleet lehdet | Aki Kaurismäki | ||
| Zielona granica | Agnieszka Holland | ||
| The Zone of Interest | Jonathan Glazer | ||
| 2024 (37.) | |||
| Emilia Pérez | Jacques Audiard | ||
| La habitación de al lado | Pedro Almodóvar | ||
| Dāne-ye anjīr-e ma'ābed | Mohammad Rasoulof | ||
| The Substance | Coralie Fargeat | ||
| Vermiglio | Maura Delpero | ||
Statystyki
Zestawienie nagrodzonych i nominowanych filmów w tej kategorii według głównego kraju produkcji - w kolejności malejącej pod względem ilości nagród, a następnie nominacji - przedstawia się następująco (stan na sierpień 2024):
| Państwo | Ilość nagród | Ilość nominacji |
|---|---|---|
| 7 | 19 | |
| 5 | 36 | |
| 5 | 20 | |
| 4 | 14 | |
| 3 | 37 | |
| 3 | 7 | |
| 2 | 16 | |
| 2 | 10 | |
| 1 | 5 | |
| 1 | 4 | |
| 1 | 3 | |
| 1 | 2 | |
| 1 | 2 | |
| 0 | 8 | |
| 0 | 7 | |
| 0 | 7 | |
| 0 | 4 | |
| 0 | 3 | |
| 0 | 3 | |
| 0 | 2 | |
| 0 | 2 | |
| 0 | 2 | |
| 0 | 1 | |
| 0 | 1 | |
| 0 | 1 | |
Przypisy
- ↑ EFA Night 1988. European Film Awards. [dostęp 2023-01-01]. (ang.).
- ↑ Elsa Keslassy: Pawel Pawlikowski’s ‘Cold War’ Wins for Best Film, Director at European Film Awards. "Variety", 15.12.2018. [dostęp 2023-01-01]. (ang.).
- ↑ Xan Brooks: Roman Polanski film The Ghost Writer dominates European awards. "The Guardian", 05.12.2010. [dostęp 2023-01-01]. (ang.).
- ↑ Anna Bernat: Filmy z nominacjami do Europejskich Nagród Filmowych. Dziennik Teatralny, 11.11.2020. [dostęp 2023-01-01]. (pol.).
- ↑ Melanie Goodfellow: ‘Fallen Leaves’ & ‘The Zone Of Interest’ Top European Film Award Nominations In Main Categories. Deadline, 07.11.2023. [dostęp 2024-08-27]. (ang.).