Języki w Unii Europejskiej

Na terenie Unii Europejskiej 24 języki mają status języka oficjalnego.

Oficjalne języki Unii Europejskiej

Według liczby użytkowników:

Język Liczba ludności UE posługująca się językiem
jako język
ojczysty
jako język
obcy
razem
Irlandia Malta angielski1%34%35%
Niemcy Austria Belgia Luksemburg niemiecki18%15%33%
Francja Belgia Luksemburg francuski19%12%31%
Włochy włoski13%2%15%
Hiszpania hiszpański9%6%15%
Polska polski8%1%9%
Holandia Belgia niderlandzki5%1%6%
Szwecja Finlandia szwedzki2%1%3%
Grecja Cypr grecki3%1%4%
Rumunia rumuński ?% ?% ?%
Czechy czeski2%1%3%
Portugalia portugalski2%1%3%
Bułgaria bułgarski ?% ?% ?%
Węgry węgierski2%1%2%
Dania duński1%1%2%
Słowacja słowacki1%1%2%
Finlandia fiński1%1%1%
Litwa litewski ?% ?% ?%
Łotwa łotewski ?% ?% ?%
Estonia estoński ?%0% ?%
Słowenia słoweński ?% ?% ?%
Irlandia irlandzki ?% ?% ?%
Malta maltański ?% ?% ?%
Chorwacja chorwacki ?% ?% ?%

Znajomość języków w krajach Unii Europejskiej

Źródło: Komisja Europejska[1]

Najpopularniejszym językiem obcym, jakiego uczą się Europejczycy jest język angielski, język francuski, język niemiecki, język hiszpański. W Danii 100% uczniów uczy się angielskiego, w Holandii 60% posługuje się obok angielskiego niemieckim. We Francji i Włoszech ponad 60% dzieci, młodzieży i studentów uczy się w szkołach języka hiszpańskiego. W krajach łacińskich, takich jak Hiszpania, Włochy, Portugalia, ludzie wykształceni znają często bardzo dobrze język francuski. W Niemczech największą popularnością cieszą się angielski, francuski i łacina.

W najlepiej rozwiniętych krajach Unii Europejskiej od jakiegoś czasu stają się coraz popularniejsze w szkołach zwykłych i prywatnych takie języki jak: język hiszpański, język rosyjski i języki azjatyckie, takie jak język japoński i chiński, gdyż Japonia i Chiny są ważnymi partnerami handlowymi Europejczyków.

Kwestia wprowadzenia dodatkowych języków

Mieszkańcy Katalonii i Kraju Basków chcieliby, aby status języków oficjalnych Unii Europejskiej uzyskały także język kataloński i język baskijski. Tymczasem brak postanowień co do języka luksemburskiego, który w Luksemburgu jest językiem potocznym, a gazety wydawane są w języku niemieckim i języku francuskim. Statusu języka Unii Europejskiej nie posiada również rosyjski, który jest językiem bardzo licznej mniejszości rosyjskiej w Estonii i na Łotwie. Rządy tych krajów najprawdopodobniej nie będą się ubiegać o taki status, gdyż w czasach ZSRR mieszkańcy republik nadbałtyckich poddawani byli rusyfikacji. W Estonii Rosjanie nie mają prawa do dwujęzycznych tablic informacyjnych, zaś na Łotwie w szkołach rosyjskich zajęcia przez pierwszych 11 lat nauki są prowadzone w języku rosyjskim, później bilingwalnie (w proporcjach 60/40%) a na studiach wyższych już tylko w języku łotewskim.

We Francji zarejestrował się ruch polityczny EDE (pol. Europa demokracja esperanto), który w programie wyborczym zawarł wprowadzenie esperanto do nauczania w szkołach jako pierwszego języka obcego i jako roboczego języka Unii Europejskiej. Nie uzyskał on jednak w żadnym regionie poparcia wyższego niż 0,5% w wyborach do Parlamentu Europejskiego. Podobny ruch powstał również w Niemczech.

Przykłady języków autochtonicznych UE niebędących jej językami urzędowymi:

Zobacz też

Przypisy

  1. Europeans and Their Languages. European Commission, 2006. [dostęp 2013-07-10]. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne