Kormoran czarnoszyi
| Leucocarbo campbelli[1] | |||
| (Filhol, 1878) | |||
 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
kormoran czarnoszyi | ||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
 | |||
Kormoran czarnoszyi[4] (Leucocarbo campbelli) – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae).
Występowanie
Jest endemitem Nowej Zelandii. Występuje jedynie na Wyspie Campbella i sąsiednich wysepkach[3][5]. Zakłada gniazda na klifach przy wybrzeżu[6].
Systematyka
Nie wyróżnia się podgatunków[5][7]. Dawniej za podgatunki kormorana czarnoszyjego uznawano niekiedy kormorana wyspowego (Leucocarbo ranfurlyi) i kormorana łuskowanego (L. colensoi)[4][5]. Niekiedy wszystkie trzy wymienione taksony traktowano jako podgatunki kormorana szorstkodziobego (L. carunculatus)[5].
Charakterystyka
Morfologia
Osiąga około 63 cm długości oraz masę 1,6–2,0 kg[5]. Jego rozpiętość skrzydeł osiąga 105 cm[5][6]. Obie płcie są do siebie podobne[5]. Przewagę w ubarwieniu stanowi czerń na grzbiecie oraz biel na brzuchu. Ma także białe akcenty na skrzydłach[8]. W okolicy dzioba mają żółty pas. Osobniki w wieku reprodukcyjnym mają na głowie duży czub. Młode osobniki są bardziej brązowe niż czarne[6].
Dieta
Są drapieżnikami. Polują na ptaki nurkując, co umożliwiają im duże płetwy. Żywią się rybami oraz skorupiakami[6].
Rozmnażanie
Ich sezon lęgowy trwa od listopada do lutego. Średnio składają 2 jaja, które są jasnoniebieskie. Jajo ma 64 mm długości i 39 mm szerokości. Świeżo po wykluciu pisklęta nie mają piór i są czarne, a później ich ciało pokrywa ciemnobrązowy puch[9].
Styl życia
Żyją w dużych grupach, kolonie na klifach liczą nawet 150 gniazd. Dzielą obszar gniazdowania z innymi ptakami. Żyją do 13 lat[6].
Status
W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN kormoran czarnoszyi jest klasyfikowany jako gatunek narażony na wyginięcie (VU, Vulnerable). W 1975 roku szacowano liczebność populacji na około 2000 par lęgowych. Ze względu na brak istotnych zagrożeń dla gatunku trend liczebności oceniany jest jako stabilny[3].
Przypisy
- ↑ Leucocarbo campbelli, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 4 5 D. Lepage, Campbell Island Shag Leucocarbo campbelli, [w:] Avibase [online] [dostęp 2024-10-13] (ang.).
- 1 2 3 Leucocarbo campbelli, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- 1 2 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Phalacrocoracidae Reichenbach, 1849-50 – kormorany – Cormorants (wersja: 2023-07-29). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2024-10-13].
- 1 2 3 4 5 6 7 J. Orta, D.A. Christie, F. Jutglar, G.M. Kirwan: Campbell Islands Shag (Leucocarbo campbelli), version 1.0. [w:] Birds of the World (red. J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2024-10-13]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 Campbell Island shag videos, photos and facts – Phalacrocorax campbelli [online], Arkive [zarchiwizowane z adresu 2018-11-24].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v14.2). [dostęp 2024-10-13]. (ang.).
- ↑ kormoran czarnoszyi, [w:] eBird [online], Cornell Lab of Ornithology [dostęp 2024-05-27] (ang.).
- ↑ M.J. Szabo, Campbell Island shag, [w:] C.M. Miskelly (red.) New Zealand Birds Online [online], 2013 [dostęp 2024-05-27].
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).