Marty (film)
![]() | |
| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji | |
| Data premiery |
11 kwietnia 1955 |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
91 min |
| Reżyseria | |
| Scenariusz | |
| Główne role | |
| Muzyka |
Roy Webb |
| Zdjęcia | |
| Scenografia |
Walter M. Simonds |
| Kostiumy | |
| Produkcja |
Harold Hecht |
| Wytwórnia |
Hecht-Lancaster Productions |
| Dystrybucja | |
| Budżet |
343 tys. USD (szacowany) |
| Nagrody | |
| 1955: Złota Palma na 8. MFF w Cannes 1956: Oscary za najlepszy film, reżyserię, scenariusz i główną rolę męską (Ernest Borgnine) | |

Marty – amerykański melodramat z 1955 w reżyserii Delberta Manna. Obraz nagrodzono Oscarem dla najlepszego filmu roku[1], a także Złotą Palmą na 8. MFF w Cannes[2]. Obok Straconego weekendu (1945) Billy’ego Wildera i Parasite (2019) Bong Joon-ho jest to jeden z zaledwie trzech filmów, które wyróżniono obiema tymi nagrodami[2].
Fabuła
Korpulentny kawaler Marty Piletti (Borgnine) pracuje jako rzeźnik. Mieszka z mamą (Minciotti) na nowojorskim Bronksie. Nieszczęśliwy w miłości mężczyzna pewnego wieczoru trafia na salę balową i spotyka tam miłą nauczycielkę Clarę (Blair). Mimo że Marty i Clara zaprzyjaźniają się, krewni zniechęcają go do rozwijania związku. Bohater musi zdecydować, czy podporządkować się rodzinnej woli, czy związać się z nowo poznaną kobietą[3].
Obsada
- Ernest Borgnine – Marty Piletti
- Betsy Blair – Clara Snyder
- Esther Minciotti – pani Theresa Piletti
- Augusta Ciolli – ciocia Catherine
- Joe Mantell – Angie
- Karen Steele – Virginia
- Jerry Paris – Tommy
Nagrody i nominacje
- Najlepszy film – Harold Hecht (wygrana)
- Najlepszy reżyser – Delbert Mann (wygrana)
- Najlepszy aktor pierwszoplanowy – Ernest Borgnine (wygrana)
- Najlepszy scenariusz – Paddy Chayefsky (wygrana)
- Najlepszy aktor drugoplanowy – Joe Mantell (nominacja)
- Najlepsza aktorka drugoplanowa – Betsy Blair (nominacja)
- Najlepsza scenografia – filmy czarno-białe – Ted Haworth, Walter M. Simonds, Robert Priestley (nominacja)
- Najlepsze zdjęcia – filmy czarno-białe – Joseph LaShelle (nominacja)
- Najlepszy aktor w filmie dramatycznym – Ernest Borgnine (wygrana)
- Złota Palma dla najlepszego filmu – Delbert Mann (wygrana)
- Nagroda Katolickiego Biura Filmowego (OCIC) – Delbert Mann (wygrana)
- Najlepsza aktorka zagraniczna – Betsy Blair (wygrana)
- Najlepszy aktor zagraniczny – Ernest Borgnine (wygrana)
- Najlepszy film z jakiegokolwiek źródła (nominacja)
- Amerykańska Gildia Reżyserów Filmowych
- Najlepsze osiągnięcie reżyserskie w filmie fabularnym – Delbert Mann (wygrana)[4]
- Amerykańska Gildia Scenarzystów
- Najlepszy scenariusz dramatu – Paddy Chayefsky (wygrana)[5]
Przypisy
- ↑ 1956 - Oscars.org - Academy of Motion Picture Arts and Sciences. oscars.org. [dostęp 2015-02-07]. (ang.).
- 1 2 A.A. Dowd: The first Palme D’Or winner, Marty, is also one of the most modest. avclub.com, 13 czerwca 2013. [dostęp 2015-02-07]. (ang.).
- ↑ Marty (1955) – Plot, Details & Awards - Moviefone. moviefone.com. [dostęp 2015-02-07]. (ang.).
- ↑ Amerykańska Gildia Reżyserów Filmowych 1956 - Filmweb. filmweb.pl. [dostęp 2015-02-07].
- ↑ Amerykańska Gildia Scenarzystów 1956 - Filmweb. filmweb.pl. [dostęp 2015-02-07].
.jpg)