Skoki narciarskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1952

Skoki narciarskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1952
1948 1956
Data

24 lutego 1952

Gospodarz

Oslo

Dyscyplina

skoki narciarskie

Mężczyźni
konkurs indywidualny
na skoczni P-63,5

Norwegia Arnfinn Bergmann

Klasyfikacja medalowa
Zwycięzca

 Norwegia

Skoki narciarskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1952 – zawody olimpijskie w skokach narciarskich przeprowadzone 24 lutego 1952 roku w ramach igrzysk w Oslo.

Podczas igrzysk rozegrany został jeden konkurs skoków narciarskich. Były to zawody indywidualne na skoczni Holmenkollbakken w Oslo. Punkt krytyczny wynosił 63,5 metra[1][2], a strefa lądowania kończyła się na 72 metrze[3]. Punkt kalkulacyjny ustalono na odległości 70 metrów[4]. Najlepszym zawodnikiem okazał się Arnfinn Bergmann, który tym samym utrzymał dominację Norwegów jeśli chodzi o złote medale olimpijskie w skokach narciarskich. Srebro zdobył inny Norweg – Torbjørn Falkanger, a brąz wywalczył reprezentant Szwecji – Karl Holmström. Po pierwszej serii skoków prowadził Falkanger, jednak w drugiej serii uzyskał rezultat o cztery metry gorszy od drugiego w klasyfikacji Bergmanna i przegrał z nim o 4,5 punktu.

Łącznie w zawodach wystartowało 44 skoczków narciarskich z trzynastu państw. Najmłodszym zawodnikiem, który wziął udział w konkursie olimpijskim, był Antti Hyvärinen (19 lat i 248 dni), natomiast najstarszym – Stanisław Marusarz (38 lat i 251 dni). Zawody pod skocznią obejrzały 104 tysiące kibiców.

Po raz szósty skoczkowie narciarscy rywalizowali o medale igrzysk olimpijskich i po raz pierwszy miało to miejsce w Norwegii.

Wyniki konkursu (24.02.1952)

Miejsce Skoczek Kraj Seria 1[5] Seria 2[6] Wynik punktowy[7]
1. Arnfinn Bergmann  Norwegia 67,5 68,0 226,0
2. Torbjørn Falkanger  Norwegia 68,0 64,0 221,5
3. Karl Holmström  Szwecja 67,0 65,5 219,5
4. Toni Brutscher  Niemcy 66,5 62,5 216,5
4. Halvor Næs  Norwegia 63,5 64,5 216,5
6. Arne Hoel  Norwegia 66,5 63,5 215,5
7. Antti Hyvärinen  Finlandia 66,5 61,5 213,5
8. Josef Weiler  Niemcy 67,0 63,0 213,0
8. Pentti Uotinen  Finlandia 63,0 64,5 213,0
10. Sepp Kleisl  Niemcy 66,5 62,5 208,0
11. Hans Nordin  Szwecja 63,5 61,5 206,5
12. Olavi Kuronen  Finlandia 62,5 61,5 204,5
12. Keith Wegeman  Stany Zjednoczone 62,5 61,5 204,5
14. Walter Steinegger  Austria 61,5 63,0 202,0
15. Art Devlin  Stany Zjednoczone 63,5 60,5 201,5
16. Janez Polda Jugosławia 62,5 62,0 200,5
16. Andreas Däscher  Szwajcaria 62,0 61,0 200,5
18. Art Tokle  Stany Zjednoczone 62,5 63,0 199,5
18. Tauno Luiro  Finlandia 60,5 64,0 199,5
20. Hans Däscher  Szwajcaria 61,0 60,0 198,5
21. Rudolf Dietrich  Austria 63,0 62,5 198,0
22. Willis Olson  Stany Zjednoczone 62,5 62,0 193,5
23. Jacques Perreten  Szwajcaria 61,0 59,0 193,0
24. Antoni Wieczorek  Polska 60,5 60,5 191,0
25. Jacques Charland  Kanada 62,5 61,0 190,0
26. Fritz Schneider  Szwajcaria 59,5 59,5 189,5
27. Stanisław Marusarz  Polska 59,0 60,5 189,0
27. Tatsuo Watanabe  Japonia 59,0 59,0 189,0
29. Karel Klančnik Jugosławia 60,0 56,5 188,5
29. Hans Eder  Austria 57,5 55,5 188,5
31. Franz Dengg  Niemcy 60,0 56,5 187,5
32. Bror Östman  Szwecja 66,5 65,0[a] 187,0
33. Jakub Węgrzynkiewicz  Polska 60,5 58,5 185,0
34. Ryoichi Fujisawa  Japonia 57,5 55,5 183,5
35. Ari Guðmundsson  Islandia 60,0 59,0 183,0
36. Hiroshi Yoshizawa  Japonia 59,5 56,5 182,5
36. André Monnier  Francja 56,0 56,0 182,5
38. Régis Rey  Francja 56,5 57,5 181,5
39. Leopold Tajner  Polska 57,0 56,5 178,0
40. Thure Lindgren  Szwecja 63,0[a] 62,5 175,5
41. Lucien Laferté  Kanada 61,0[a] 59,5 162,5
42. Kōzō Kawashima  Japonia 59,5[a] 56,0 148,0
43. Henri Thiollière  Francja 56,5[a] 55,0 142,5
– Josef Bradl  Austria 50,5 – DNF[b]

Uwagi

  1. 1 2 3 4 5 Skok zakończony upadkiem.
  2. ↑ Za pierwszy skok uzyskał notę 65,5 pkt, jednak nie wystartował w drugiej serii i nie został sklasyfikowany.

Przypisy

  1. ↑ The Sports Events. W: VI Olympic Winter Games Oslo 1952. VI Olympic Winter Games Organizing Committee, 1953, s. 32–33. [dostęp 2025-05-02]. (ang. • norw.).
  2. ↑ Mieczysław Kozdruń. Poolimpijskie refleksjie – Doświadczenia z Holmenkollen. „Sport”. 23, s. 4, 1952-03-20. Cytat: Charakteryzuje się ona stro­mym najazdem (33° nachylenia), krótkim wiszącym progiem (8,5° nachylenia), zeskokiem, o długiej, stopniowo opadającej paraboli, który od 55 metra przybiera 36° nachylenia. Punkt krytyczny skoczni wynosi 63,5 metra, rekord 71 metrów. (pol.).
  3. ↑ The Sports Events. W: VI Olympic Winter Games Oslo 1952. VI Olympic Winter Games Organizing Committee, 1953, s. 207. [dostęp 2025-05-02]. Cytat: Lengths of jumps were scored on the basis of a maximum length of 72 metres (236 feet). (ang. • norw.).
  4. ↑ Adam Bucholz: W kolebce narciarstwa – Oslo 1952. skijumping.pl, 2013-12-16. [dostęp 2025-05-04]. Cytat: Nowością w regulaminie zawodów był system kompensacji punktowej za odległość. Od uzyskanego wyniku w metrach odejmowano dziesięć oczek, zaś łączny wynik był notą uzyskaną za skok. W praktyce, aby uzyskać 60 punktów za długość skoku, zawodnik musiał wylądować na 70 metrze (pol.).
  5. ↑ Ski Jumping at the 1952 Oslo Winter Games: Men's Normal Hill, Individual Jump 1. sports-reference.com. [dostęp 2012-04-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-01-07)]. (ang.).
  6. ↑ Ski Jumping at the 1952 Oslo Winter Games: Men's Normal Hill, Individual Jump 2. sports-reference.com. [dostęp 2012-04-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-01-07)]. (ang.).
  7. ↑ Ski Jumping at the 1952 Oslo Winter Games: Men's Normal Hill, Individual. sports-reference.com. [dostęp 2012-04-07]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.