49. Turniej Czterech Skoczni

49. Turniej Czterech Skoczni
49. Vierschanzentournee
1999/2000 2001/2002
Dyscyplina

Skoki narciarskie

Organizator

 Niemcy
 Austria

Szczegóły turnieju
Pierwsze zawody

28 grudnia 2000
Oberstdorf

Zamknięcie (finał)

6 stycznia 2001
Bischofshofen

Liczba zawodników

106 z 20 krajów

I miejsce I miejsce

Adam Małysz
 Polska

II miejsce II miejsce

Janne Ahonen
 Finlandia

III miejsce III miejsce

Martin Schmitt
 Niemcy

Adam Małysz, zwycięzca 49. Turnieju Czterech Skoczni

49. Turniej Czterech Skoczni (niem. 49. Vierschanzentournee) – edycja Turnieju Czterech Skoczni, przeprowadzona w sezonie 2000/2001 na skoczniach w Niemczech i Austrii, w ramach Pucharu Świata w skokach narciarskich.

Początek turnieju nastąpił 28 grudnia 2000, podczas serii kwalifikacyjnej do konkursu na skoczni w Oberstdorfie, który odbył się dzień później. Następnie, 1 stycznia 2001 rozegrano konkurs w Garmisch-Partenkirchen, a 4 stycznia w Innsbrucku. Ostatni konkurs został rozegrany 6 stycznia na obiekcie w Bischofshofen.

Pierwszy konkurs wygrał ówczesny lider klasyfikacji Pucharu Świata, Martin Schmitt, w drugich zawodach zwyciężył Noriaki Kasai, a ostatnie dwa konkursy wygrał Adam Małysz, który jednocześnie odniósł triumf w klasyfikacji łącznej Turnieju Czterech Skoczni. Na drugim stopniu podium w generalnej klasyfikacji turnieju stanął Janne Ahonen, a na trzecim - Martin Schmitt.

Zwycięzca edycji, Adam Małysz, jako pierwszy skoczek w historii przekroczył 1000 punktów w klasyfikacji łącznej turnieju oraz, również po raz pierwszy, uzyskał przewagę ponad 100 punktów nad drugim sklasyfikowanym zawodnikiem.

W cyklu wystartowało łącznie 106 zawodników z 20 narodowych reprezentacji, natomiast 79 spośród nich awansowało do konkursów głównych i zdobyło punkty do klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni.

Przed Turniejem Czterech Skoczni

Organizacja

Turniej został przeprowadzony przez Międzynarodową Federację Narciarską (FIS). Za organizację kolejnych konkursów odpowiadały poszczególne, miejscowe kluby narciarskie. Organizatorem pierwszego konkursu był klub SC Oberstdorf[1], drugiego - SC Partenkirchen[2], trzeciego - Verein Bergisel[3], a czwartego - SC Bischofshofen[4].

Na dwa tygodnie przed rozpoczęciem 49. edycji Turnieju Czterech Skoczni, pojawiły się informacje o tym, że turniej może zostać odwołany z powodu niesprzyjających warunków atmosferycznych, czyli zbyt wysokich temperatur i braku śniegu[5]. Ostatecznie jednak, 21 grudnia organizatorzy ogłosili, że warunki pogodowe są sprzyjające do przeprowadzenia zawodów i Turniej Czterech Skoczni zostanie rozegrany[6].

Fundatorem nagród w 49. Turnieju Czterech Skoczni była niemiecka firma, Siemens Mobile. Sponsor zapewnił nagrody dla najlepszych zawodników turnieju. Zwycięzca klasyfikacji generalnej otrzymał samochód Audi A4 Quattro o wartości 50 000 marek niemieckich. Nagrody za miejsca w konkursach Turnieju Czterech Skoczni przyznawane były wszystkim zawodnikom, którzy zajęli pozycję w pierwszej szóstce. Za zwycięstwo w pojedynczym konkursie TCS skoczek otrzymywał 40 000 marek, za drugie miejsce w zawodach nagroda wynosiła 25 000 marek, za trzecie - 15 000 marek, za czwarte - 10 000 marek, za piąte - 6 000 marek, a za szóste - 4 000 marek. Dodatkowo, zwycięzca całego turnieju otrzymał nagrodę przyznaną przez Międzynarodową Federację Narciarską w kwocie 90 000 franków szwajcarskich[7].

Tło zawodów

Spośród zawodników startujących w 49. Turnieju Czterech Skoczni, pięciu miało na koncie przynajmniej jedno zwycięstwo w klasyfikacji łącznej tego cyklu w poprzednich sezonach. Dwukrotnie Turniej Czterech Skoczni wygrywał Andreas Goldberger (w 1993 i 1995 roku), a po jednym zwycięstwie odnieśli: Toni Nieminen (1992), Kazuyoshi Funaki (1998), Janne Ahonen (1999) i Andreas Widhölzl (2000)[8].

Przed pierwszym konkursem Turnieju Czterech Skoczni odbyły się cztery konkursy Pucharu Świata – trzy indywidualne i jeden drużynowy. Wszystkie zawody rozegrane były na skoczni w Kuopio. Dwukrotnie w konkursach indywidualnych zwyciężał Martin Schmitt, a raz Matti Hautamäki. Na podium konkursów stawali także: Sven Hannawald, Noriaki Kasai, Janne Ahonen, Andreas Widhölzl, Michael Uhrmann i Ville Kantee[9][10][11]. W konkursie drużynowym wygrała natomiast reprezentacja Norwegii, która wyprzedziła ekipy Austrii i Finlandii[12].

Klasyfikacja Pucharu Świata przed rozpoczęciem turnieju

Martin Schmitt, lider klasyfikacji generalnej Pucharu Świata przed rozpoczęciem 49. Turnieju Czterech Skoczni

W listopadzie i grudniu 2000 organizatorzy konkursów Pucharu Świata narzekali na problemy związane z panującymi warunkami atmosferycznymi, czyli przede wszystkim brakiem śniegu. Jedynymi skoczniami w Europie, na których możliwe były skoki na śniegu, były obiekty w Finlandii oraz w Sankt Moritz[5]. Dlatego też odwołane zostały zawody PŚ w Lillehammer i zamiast tego rozegrano je w Kuopio[13].

Poniższa tabela przedstawia zawodników sklasyfikowanych w Pucharze Świata przed rozpoczęciem 49. Turnieju Czterech Skoczni, czyli po przeprowadzeniu trzech konkursów indywidualnych w Kuopio[14].

Zasady

Nieprzerwanie od sezonu 1996/1997 Turniej Czterech Skoczni rozgrywany jest systemem KO. Zawodnicy, na podstawie miejsc uzyskanych w kwalifikacjach byli dobierani w pary, w taki sposób, że zwycięzca kwalifikacji startował z zawodnikiem, który zajął 50. miejsce, drugi zawodnik kwalifikacji z 49. zawodnikiem i tak dalej, aż do pary, w której znaleźli się zawodnicy z miejsc 26. i 25. Podczas konkursu, zawodnik, który uzyskał lepszą notę od rywala, bezpośrednio awansował do serii finałowej. Spośród przegranych, wyłonionych zostało pięciu tzw. lucky losers, którzy mimo przegranego pojedynku awansowali do drugiej serii dzięki wysokiej nocie punktowej[15].

Piętnastu najlepszych zawodników Pucharu Świata miało zapewniony udział w konkursie głównym, w wyniku czego nie mieli oni obowiązku startować w serii kwalifikacyjnej. W przypadku rezygnacji zawodnika ze startu w kwalifikacjach bądź w przypadku zajęcia przez niego miejsca poza pierwszą pięćdziesiątką, został on sklasyfikowany na ostatnim miejscu dającym kwalifikację (50.)[16].

Trzydziestu zawodników, którzy awansowali do serii finałowej, zdobyło punkty do klasyfikacji Pucharu Świata według identycznych zasad jak w pozostałych konkursach tej rangi. Wszyscy zawodnicy, którzy wystartowali w konkursie głównym, otrzymali także punkty do klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni. Do klasyfikacji tej zaliczane były noty punktowe zdobyte przez zawodników podczas konkursów[17].

Skoki oceniane były w taki sam sposób, jak podczas pozostałych zawodów Pucharu Świata. Za osiągnięcie odległości równej punktowi konstrukcyjnemu zawodnik otrzymywał 60 punktów, a za każdy dodatkowy metr uzyskiwał dodatkowo 1,8 punktu. Ponadto, styl skoku i lądowania podlegał ocenie przez pięciu sędziów wybranych przez FIS, którzy mogli przyznać maksymalnie po 20 punktów. Dwie skrajne noty (najwyższa i najniższa) nie wliczane były do noty zawodnika[18].

Skocznie

Tradycyjnie, konkursy Turnieju Czterech Skoczni rozegrane zostały na dwóch obiektach w Niemczech, tj. w Oberstdorfie i Garmisch-Partenkirchen oraz na dwóch w Austrii, tj. w Innsbrucku i Bischofshofen. Wszystkie cztery skocznie to obiekty duże – punkt konstrukcyjny skoczni w Bischofshofen usytuowany był na 120 metrze, punkty K obiektów w Niemczech - na 115 metrze, a obiektu w Innsbrucku - na 108 metrze.

Nazwa skoczni Miejscowość Punkt K Punkt jury Rekord skoczni[a]
Schattenbergschanze Niemcy Oberstdorf K-115[19] 123,0 m[20] 125,0 m[21] Norwegia Kristian Brenden 29.12.1996
Große Olympiaschanze Niemcy Garmisch-Partenkirchen K-115[22] 121,0 m[23] 123,0 m[22] Niemcy Martin Schmitt 01.01.1999
Bergisel Austria Innsbruck K-108[24] 115,0 m[25] 120,0 m[26] Niemcy Dieter Thoma 04.01.1997
Paul-Ausserleitner-Schanze Austria Bischofshofen K-120[27] 132,0 m[28] 137,0 m[29] Niemcy Sven Hannawald 23.02.1999

Jury

Głównym dyrektorem konkursów w ramach 49. Turnieju Czterech Skoczni był Walter Hofer, a jego asystentem - Miran Tepeš. Sędzią technicznym podczas niemieckich konkursów był Torgeir Nordby, a jego asystentem - Bill Erickson[20][23]. W zawodach na skoczni Bergisel sędzią technicznym był Wolfgang Happle, a asystował mu Bogdan Norčič[25], natomiast w ostatnim z konkursów funkcję sędziego technicznego sprawował Ueli Forrer, a jego pomocnikiem był Per Arne Gjerde[28].

Dyrektorem zawodów w Oberstdorfie był Heini Ihle[20], w Garmisch-Partenkirchen funkcję tę sprawował Toni Guggemoos[23], w Innsbrucku - Alfons Schranz[25], a w Bischofshofen – Peter Eberharth[28].

Zestawienie sędziów oceniających styl w poszczególnych konkursach przedstawia poniższa tabela:

Sędzia Kraj Stanowisko na wieży sędziowskiej
Oberstdorf[20] Garmisch-
Partenkirchen[23]		 Innsbruck[25] Bischofshofen[28]
Gert Aigmüller  Austria - - - D
Per Busk  Szwecja C C A E
Jacques Gaillard  Francja A B C B
Klaus-Dieter Götze  Niemcy B - - -
Toni Guggemoos  Niemcy - - - A
Hans-Jörg Hermann  Niemcy - E - -
Sepp Kleissl  Niemcy - - B -
Johann Machmayer  Austria - A - -
Fritz Polhammer  Austria D - - -
Josef Slavík  Czechy E D D C
Peter Stattmann  Austria - - E -

Podium klasyfikacji łącznej

Zawodnik Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Nota łączna Strata
Skok 1 Skok 2 Nota Skok 1 Skok 2 Nota Skok 1 Skok 2 Nota Skok 1 Skok 2 Nota
Polska Adam Małysz 116,5 m 132,5 m 257,7 117,0 m 129,5 m 254,2 111,5 m 118,5 m 259,2 127,0 m 134,0 m 274,8 1045,9 -
Finlandia Janne Ahonen 111,0 m 119,0 m 233,5 121,5 m 117,0 m 250,8 104,0 m 103,0 m 214,3 118,5 m 124,5 m 242,9 941,5 104,4
Niemcy Martin Schmitt 119,0 m 133,0 m 268,6 115,0 m 117,5 m 234,0 96,0 m 101,5 m 192,2 118,0 m 118,0 m 225,3 920,1 125,8

Oberstdorf

Noriaki Kasai, drugi zawodnik konkursu w Oberstdorfie

Pierwszy z konkursów, przeprowadzonych w ramach Turnieju Czterech Skoczni, odbył się na obiekcie dużym w Oberstdorfie. W pierwszej serii konkursowej dziesięciu zawodników skoczyło przynajmniej 115 metrów, czyli uzyskało odległość większą bądź równą punktowi konstrukcyjnemu skoczni Schattenbergschanze. Najdalej skoczył Martin Höllwarth, który lądując na 126 metrze poprawił o metr dotychczasowy rekord skoczni Kristiana Brendena[30]. Drugą odległość serii uzyskał Sven Hannawald (121 m) i plasował się na drugim miejscu. Trzecie miejsce po pierwszej serii zajmował natomiast Masahiko Harada po skoku na 119,5 metra. Wśród tzw. lucky losers, którzy awansowali do serii finałowej mimo przegranego pojedynku, znaleźli się: Jani Soininen, Hideharu Miyahira, Christof Duffner, Jure Radelj i Ville Kantee[19][31].

W serii finałowej wystartowało trzydziestu zawodników, spośród których czternastu osiągnęło lub przekroczyło punkt konstrukcyjny, natomiast siedmiu osiągnęło odległość powyżej 120 metrów. Pierwszym, który tego dokonał, był Stefan Horngacher, który uzyskał 127,5 metra i tym samym poprawił rekord skoczni Höllwartha o 1,5 metra. Rezultat ten został poprawiony przez szóstego zawodnika pierwszej serii, Adama Małysza. Reprezentant Polski skoczył 132,5 metra, co było najlepszym rezultatem osiągniętym do tej pory na skoczni w Oberstdorfie. Do końca konkursu Małysza wyprzedzili trzej zawodnicy: Noriaki Kasai po skoku na 128,5 metra, Masahiko Harada po skoku na 128 metrów oraz Martin Schmitt, który poprawił rekord Polaka o dodatkowe pół metra. Lider po pierwszej serii, Martin Höllwarth w serii finałowej uzyskał 114,5 metra, wskutek czego spadł z pierwszego na piętnaste miejsce. Zwycięzcą konkursu został zatem Schmitt, a na kolejnych stopniach podium stanęli Kasai i Harada[19][30].

Zestawienie par KO w konkursie głównym

Zawodnik 1 vs Zawodnik 2
Finlandia Veli-Matti Lindström vs Niemcy Frank Reichel
Niemcy Michael Uhrmann vs Niemcy Michael Möllinger
Niemcy Stefan Pieper vs Finlandia Risto Jussilainen
Norwegia Olav Magne Dønnem vs Austria Andreas Goldberger
Norwegia Morten Ågheim vs Szwecja Johan Munters
Finlandia Jani Soininen vs Finlandia Matti Hautamäki
Norwegia Tommy Ingebrigtsen vs Austria Andreas Widhölzl
Słowenia Peter Žonta vs Francja Nicolas Dessum
Szwajcaria Marco Steinauer vs Polska Wojciech Skupień
Szwajcaria Andreas Küttel vs Słowenia Primož Urh-Zupan
Austria Stefan Kaiser vs Japonia Hideharu Miyahira
Norwegia Lasse Ottesen vs Japonia Noriaki Kasai
Niemcy Frank Löffler vs Słowenia Damjan Fras
Rosja Dmitrij Wasiljew vs Norwegia Roar Ljøkelsøy
Japonia Kazuhiro Nakamura vs Finlandia Janne Ahonen
Austria Wolfgang Loitzl vs Finlandia Toni Nieminen
Finlandia Jussi Hautamäki vs Niemcy Sven Hannawald
Czechy Michal Doležal vs Austria Martin Höllwarth
Niemcy Christof Duffner vs Niemcy Alexander Herr
Niemcy Ronny Hornschuh vs Niemcy Hansjörg Jäkle
Niemcy Michael Neumayer vs Austria Stefan Horngacher
Słowenia Jure Radelj vs Norwegia Morten Solem
Finlandia Ville Kantee vs Niemcy Martin Schmitt
Austria Martin Koch vs Japonia Masahiko Harada
Włochy Roberto Cecon vs Polska Adam Małysz

Wyniki zawodów (28-29.12.2000)

W poniższej tabeli przedstawiono wyniki konkursu w Oberstdorfie oraz serii kwalifikacyjnej, która go poprzedzała. Zawodnicy zostali sklasyfikowani według miejsc zajętych w konkursie głównym.

M Zawodnik Państwo Kwalifikacje[20] Konkurs główny[19][32]
Skok Nota Miejsce Seria 1 Seria 2 Nota łączna
Skok Nota Skok Nota
1. Martin Schmitt  Niemcy 112,5 109,0 3. pq 119,0 122,7 Q 133,0 145,9 268,6
2. Noriaki Kasai  Japonia 107,0 98,1 14. pq 116,5 120,7 Q 128,5 142,8 263,5
3. Masahiko Harada  Japonia 116,5 118,2 2. Q 119,5 124,6 Q 128,0 134,9 259,5
4. Adam Małysz  Polska 117,0 119,1 1. Q 116,5 116,7 Q 132,5 141,0 257,7
5. Sven Hannawald  Niemcy 109,0 101,7 7. pq 121,0 125,8 Q 122,0 126,6 252,4
6. Stefan Horngacher  Austria 113,0 104,9 5. Q 115,5 114,4 Q 127,5 135,0 249,4
7. Stefan Kaiser  Austria 100,0 84,0 36. Q 115,0 115,0 Q 120,5 124,4 239,4
8. Alexander Herr  Niemcy 109,0 101,7 7. Q 115,0 115,5 Q 116,5 118,2 233,7
9. Janne Ahonen  Finlandia 107,0 99,6 11. pq 111,0 108,3 Q 119,0 125,2 233,5
10. Christof Duffner  Niemcy 99,0 80,2 44. Q 115,5 113,9 LL 117,5 117,5 231,4
11. Matti Hautamäki  Finlandia 104,5 93,1 20. pq 112,5 110,0 Q 117,0 117,6 227,6
12. Peter Žonta  Słowenia 100,5 84,9 33. Q 111,0 106,8 Q 116,5 118,2 225,0
13. Jani Soininen  Finlandia 102,0 87,1 31. Q 112,5 109,0 LL 115,0 115,5 224,5
14. Wolfgang Loitzl  Austria 101,5 81,7 41. pq 110,0 106,5 Q 115,5 117,9 224,4
15. Martin Höllwarth  Austria 109,0 101,7 7. pq 126,0 131,3 Q 114,5[b] 91,6 222,9
16. Morten Solem  Norwegia 110,5 105,4 4. Q 111,5 108,2 Q 113,5 112,8 221,0
17. Primož Urh-Zupan  Słowenia 107,0 97,1 16. Q 113,0 109,4 Q 110,0 105,0 214,4
18. Wojciech Skupień  Polska 107,0 96,1 17. Q 114,0 111,2 Q 109,0 102,2 213,4
19. Hideharu Miyahira  Japonia 106,5 97,7 15. Q 110,5 106,4 LL 111,0 106,8 213,2
20. Andreas Goldberger  Austria 103,5 91,8 22. Q 109,5 103,1 Q 110,0 104,5 207,6
21. Veli-Matti Lindström  Finlandia 106,0 90,3 26. Q 109,5 102,6 Q 109,5 102,6 205,2
22. Ville Kantee  Finlandia 97,0 72,1 57. pq 110,5 104,9 LL 108,0 99,9 204,8
22. Jure Radelj  Słowenia 97,0 73,1 56. pq 111,0 105,8 LL 107,5 99,0 204,8
24. Dmitrij Wasiljew  Rosja 100,5 82,9 39. Q 107,0 97,1 Q 112,0 107,1 204,2
25. Frank Löffler  Niemcy 100,0 83,0 38. pq 104,0 92,7 Q 112,0 109,1 201,8
26. Tommy Ingebrigtsen  Norwegia 102,0 86,6 32. pq 101,5 86,7 Q 113,0 110,4 197,1
27. Risto Jussilainen  Finlandia 106,5 91,7 23. pq 102,0 86,6 Q 112,5 109,5 196,1
28. Michael Uhrmann  Niemcy 103,0 89,9 27. pq 106,0 95,8 Q 107,0 97,1 192,9
29. Morten Ågheim  Norwegia 102,0 89,1 30. Q 104,5 95,1 Q 103,5 93,3 188,4
30. Hansjörg Jäkle  Niemcy 109,5 102,6 6. Q 101,5 86,7 Q 105,0[33] 93,5 180,2
31. Toni Nieminen  Finlandia 108,5 99,8 10. Q 109,5 104,1 nq 104,1
32. Jussi Hautamäki  Finlandia 99,5 81,6 42. Q 108,0 100,4 nq 100,4
33. Olav Magne Dønnem  Norwegia 104,0 89,7 29. Q 107,0 97,6 nq 97,6
34. Martin Koch  Austria 92,0 66,6 61. pq 106,0 95,8 nq 95,8
34. Nicolas Dessum  Francja 106,0 95,8 18. Q 106,0 95,8 nq 95,8
36. Andreas Küttel  Szwajcaria 101,0 84,8 34. Q 104,0 92,7 nq 92,7
37. Johan Munters  Szwecja 105,5 92,9 21. Q 103,5 92,3 nq 92,3
38. Michal Doležal  Czechy 99,5 80,6 43. Q 104,0 90,7 nq 90,7
39. Michael Neumayer  Niemcy 99,0 78,7 46. Q 103,5 90,3 nq 90,3
40. Lasse Ottesen  Norwegia 99,5 83,1 37. Q 102,0 88,6 nq 88,6
40. Damjan Fras  Słowenia 108,0 99,4 13. Q 102,0 88,6 nq 88,6
42. Frank Reichel  Niemcy 104,0 90,7 25. Q 102,0 86,1 nq 86,1
43. Roberto Cecon  Włochy 84,0 49,2 74. pq 101,0 85,3 nq 85,3
44. Michael Möllinger  Niemcy 104,5 91,6 24. Q 100,5 84,9 nq 84,9
45. Kazuhiro Nakamura  Japonia 99,0 82,2 40. Q 99,5 81,6 nq 81,6
45. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 107,5 99,5 12. Q 99,5 81,6 nq 81,6
47. Marco Steinauer  Szwajcaria 101,0 84,8 34. Q 95,5 75,4 nq 75,4
48. Stefan Pieper  Niemcy 103,5 89,8 28. Q 95,0 74,5 nq 74,5
49. Ronny Hornschuh  Niemcy 98,5 79,8 45. Q 84,0 46,2 nq 46,2
50. Andreas Widhölzl  Austria 104,5 93,6 19. pq 83,0 44,9 nq 44,9
- Sylvain Freiholz  Szwajcaria 97,5 77,0 47. nq nq
- Reinhard Schwarzenberger  Austria 96,5 76,2 48. nq nq
- Henning Stensrud  Norwegia 96,5 75,2 49. nq nq
- Jakub Hlava  Czechy 95,5 74,9 50. nq nq
- Roland Audenrieth  Niemcy 95,5 74,9 50. nq nq
- Kristoffer Jåfs  Szwecja 98,0 74,9 50. nq nq
- Takanobu Okabe  Japonia 96,0 74,8 53. nq nq
- Jakub Jiroutek  Czechy 96,5 74,2 54. nq nq
- Alan Alborn  Stany Zjednoczone 95,0 73,5 55. nq nq
- Grzegorz Śliwka  Polska 95,0 72,0 58. nq nq
- Choi Heung-chul  Korea Południowa 96,0 70,8 59. nq nq
- Robert Mateja  Polska 93,0 67,4 60. nq nq
- Christoph Grillhösl  Niemcy 95,5 66,4 62. nq nq
- Kim Hyun-ki  Korea Południowa 92,0 65,6 63. nq nq
- Rémi Santiago  Francja 92,5 65,5 64. nq nq
- Pawieł Gajduk  Kazachstan 92,5 65,0 65. nq nq
- Emmanuel Chedal  Francja 91,0 63,8 66. nq nq
- Dirk Else  Niemcy 89,0 59,7 67. nq nq
- Dennis Störl  Niemcy 87,0 58,6 68. nq nq
- Walerij Kobielew  Rosja 88,5 58,3 69. nq nq
- Niels de Groot  Holandia 89,0 57,2 70. nq nq
- Martin Mesík  Słowacja 87,0 53,6 71. nq nq
- Stanisław Filimonow  Kazachstan 84,5 53,1 72. nq nq
- Robert Kranjec  Słowenia 84,5 52,1 73. nq nq
- Clint Jones  Stany Zjednoczone 82,0 48,6 75. nq nq
- Dmitrij Czwykow Kirgistan Kirgistan 85,5 48,4 76. nq nq
- Aleksandr Biełow  Rosja 82,0 47,1 77. nq nq
- Choi Yong-jik  Korea Południowa 84,0 46,2 78. nq nq
- Ildar Fatkullin  Rosja 79,0 40,2 79. nq nq
- Jaan Jüris  Estonia 79,5 37,6 80. nq nq
- Georg Späth  Niemcy 78,0 33,9 81. nq nq
- Kazuyoshi Funaki  Japonia 76,0 30,8 82. nq nq
- Jörg Ritzerfeld  Niemcy 58,0[b] 0,0 84. nq nq
- Yūta Watase  Japonia DSQ nq nq

Legenda:

DNS – zawodnik nie wystartował;
DSQ – zawodnik zdyskwalifikowany;
pq – zawodnik z zapewnionym udziałem w konkursie głównym dzięki miejscu w pierwszej „15” Pucharu Świata;
Q – zawodnik zakwalifikował się;
LL – zawodnik zakwalifikował się jako lucky loser;
nq – zawodnik nie zakwalifikował się.

Garmisch-Partenkirchen

Dmitrij Wasiljew, drugi zawodnik konkursu w Garmisch-Partenkirchen

Drugimi zawodami rozegranymi w ramach Turnieju Czterech Skoczni był noworoczny konkurs w Garmisch-Partenkirchen. W pierwszej serii siedmiu zawodników wyrównało lub przekroczyło punkt konstrukcyjny skoczni Große Olympiaschanze, umiejscowiony na 115 metrze. Najdłuższy skok oddał reprezentant Rosji, Dmitrij Wasiljew (122,5 metra), jednak z powodu not sędziowskich po 18 punktów, przegrał z Janne Ahonenem, który lądował metr bliżej, ale uzyskał noty po 19,5 punktu[34]. Drugie miejsce, ex aequo z Wasiljewem zajmował Noriaki Kasai, który skoczył 120 metrów. Poza tymi trzema zawodnikami, odległości powyżej 115 metrów osiągnęli również: Sven Hannawald (117 m), Toni Nieminen (117,5 m) oraz Adam Małysz (117 m), natomiast wynik równy 115 metrów uzyskał Martin Schmitt. W gronie pięciu skoczków, którzy awansowali do serii finałowej jako lucky losers znaleźli się: Nicolas Dessum, Roland Audenrieth, Veli-Matti Lindström, Toni Nieminen oraz Martin Schmitt[35][36].

Spośród trzydziestu zawodników startujących w serii finałowej, jedenastu przekroczyło granicę punktu K, natomiast pięciu osiągnęło odległość powyżej 120 metrów. Jako pierwszy granicę 115 metrów przekroczył Wolfgang Loitzl, który dzięki skokowi na 118 metrów, awansował z 20. na 10. miejsce. Pierwszym skoczkiem, który pokonał odległość 120 metrów, był Risto Jussilainen (121,5 m). Najdłuższą odległość uzyskał natomiast Adam Małysz, który skacząc 129,5 metra, poprawił dotychczasowy rekord Martina Schmitta o 6,5 metra. Małysz wylądował jednak bez telemarku, co wpłynęło na obniżenie not sędziowskich za styl[37]. Polaka wyprzedzili: Noriaki Kasai (1. miejsce) i Dmitrij Wasiljew (2. miejsce), którzy obaj skoczyli po 122 metry, jednak dzięki wyższym notom za styl i dzięki przewadze punktowej z pierwszej serii, wyprzedzili polskiego skoczka. Lider po pierwszej serii, Janne Ahonen uzyskał w serii finałowej 117 metrów, w wyniku czego spadł na czwarte miejsce w klasyfikacji konkursu[35][36]. Zwycięzca konkursu, Kasai został jednocześnie nowym liderem klasyfikacji łącznej Turnieju Czterech Skoczni[38].

Zestawienie par KO w konkursie głównym

Zawodnik 1 vs Zawodnik 2
Finlandia Risto Jussilainen vs Korea Południowa Choi Heung-chul
Austria Stefan Horngacher vs Norwegia Lasse Ottesen
Francja Nicolas Dessum vs Niemcy Sven Hannawald
Niemcy Roland Audenrieth vs Finlandia Matti Hautamäki
Austria Andreas Goldberger vs Rosja Aleksandr Biełow
Niemcy Michael Neumayer vs Finlandia Janne Ahonen
Finlandia Veli-Matti Lindström vs Japonia Noriaki Kasai
Polska Robert Mateja vs Norwegia Roar Ljøkelsøy
Niemcy Dennis Störl vs Norwegia Olav Magne Dønnem
Szwajcaria Andreas Küttel vs Niemcy Frank Reichel
Finlandia Toni Nieminen vs Rosja Dmitrij Wasiljew
Polska Wojciech Skupień vs Polska Grzegorz Śliwka
Słowacja Martin Mesík vs Niemcy Frank Löffler
Słowenia Primož Urh-Zupan vs Austria Martin Koch
Niemcy Alexander Herr vs Austria Reinhard Schwarzenberger
Holandia Jeroen Nikkel vs Japonia Hideharu Miyahira
Finlandia Ville Kantee vs Japonia Kazuhiro Nakamura
Finlandia Jani Soininen vs Austria Martin Höllwarth
Japonia Masahiko Harada vs Japonia Yūta Watase
Austria Andreas Widhölzl vs Norwegia Henning Stensrud
Austria Wolfgang Loitzl vs Niemcy Michael Möllinger
Niemcy Michael Uhrmann vs Niemcy Jörg Ritzerfeld
Słowenia Jure Radelj vs Szwajcaria Sylvain Freiholz
Norwegia Tommy Ingebrigtsen vs Kirgistan Dmitrij Czwykow
Niemcy Martin Schmitt vs Polska Adam Małysz

Wyniki zawodów (31.12.2000-01.01.2001)

W tabeli zestawiono wyniki zawodów w Garmisch-Partenkirchen wraz z wynikami serii kwalifikacyjnej. Uwzględniona została kolejność według miejsc zajętych w konkursie głównym.

M Zawodnik Państwo Kwalifikacje[23] Konkurs główny[35][39]
Skok Nota Miejsce Seria 1 Seria 2 Nota łączna
Skok Nota Skok Nota
1. Noriaki Kasai  Japonia 106,0 98,3 19. pq 120,0 127,5 Q 122,0 130,1 257,6
2. Dmitrij Wasiljew  Rosja 108,5 99,3 15. Q 122,5 127,5 Q 122,0 127,6 255,1
3. Adam Małysz  Polska 113,5 110,3 1. pq 117,0 118,1 Q 129,5 136,1 254,2
4. Janne Ahonen  Finlandia 106,5 98,2 20. pq 121,5 130,2 Q 117,0 120,6 250,8
5. Sven Hannawald  Niemcy 106,5 97,7 23. pq 117,0 120,1 Q 122,0 127,6 247,7
6. Toni Nieminen  Finlandia 103,0 90,4 36. Q 117,5 120,0 LL 119,0 124,7 244,7
7. Risto Jussilainen  Finlandia 106,5 96,7 25. Q 112,0 109,6 Q 121,5 127,2 236,8
8. Martin Schmitt  Niemcy DNS pq 115,0 114,0 LL 117,5 120,0 234,0
9. Stefan Horngacher  Austria 108,0 95,9 27. pq 112,5 108,5 Q 116,5 118,2 226,7
10. Wolfgang Loitzl  Austria 96,5 75,7 65. pq 108,5 102,8 Q 118,0 121,9 224,7
11. Matti Hautamäki  Finlandia 108,5 97,8 22. pq 113,5 110,8 Q 112,0 110,1 220,9
12. Masahiko Harada  Japonia 97,5 78,0 61. pq 112,0 108,6 Q 113,0 111,9 220,5
13. Tommy Ingebrigtsen  Norwegia DNS pq 109,5 103,6 Q 115,5 116,4 220,0
14. Wojciech Skupień  Polska 103,0 89,9 37. Q 111,5 107,7 Q 113,0 111,9 219,6
15. Olav Magne Dønnem  Norwegia 108,5 98,8 17. Q 112,0 108,6 Q 113,0 110,4 219,0
16. Ville Kantee  Finlandia 103,0 84,9 45. pq 110,5 105,9 Q 112,0 110,6 216,5
17. Andreas Widhölzl  Austria 98,5 76,3 62. pq 110,0 106,0 Q 112,0 109,1 215,1
18. Andreas Küttel  Szwajcaria 103,0 91,4 35. Q 110,0 103,5 Q 112,5 111,0 214,5
19. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 107,5 98,5 18. Q 112,5 108,5 Q 110,5 105,9 214,4
20. Roland Audenrieth  Niemcy 106,0 94,8 29. Q 108,0 99,9 LL 111,0 106,8 206,7
21. Martin Höllwarth  Austria 109,5 104,1 8. pq 104,0 92,7 Q 113,0 111,4 204,1
22. Sylvain Freiholz  Szwajcaria 111,5 106,7 3. Q 107,0 98,6 Q 108,5 103,3 201,9
23. Andreas Goldberger  Austria 104,5 94,6 30. Q 110,5 107,4 Q 101,0 86,3 193,7
24. Veli-Matti Lindström  Finlandia 105,0 93,5 32. Q 108,5 101,8 LL 103,0 90,9 192,7
25. Martin Koch  Austria 108,0 99,9 12. Q 105,5 95,4 Q 106,0 96,8 192,2
25. Michael Uhrmann  Niemcy 96,0 71,8 70. pq 102,0 87,6 Q 109,5 104,6 192,2
27. Alexander Herr  Niemcy 102,0 88,1 39. Q 108,5 101,8 Q 102,0 89,1 190,9
28. Nicolas Dessum  Francja 105,5 95,4 28. Q 106,5 97,2 LL 104,0 92,2 189,4
29. Frank Löffler  Niemcy 108,0 99,9 12. Q 108,5[b] 81,3 Q 110,5 105,9 187,2
30. Hideharu Miyahira  Japonia 108,5 100,8 10. Q 105,0 94,5 Q 103,0[40] 91,4 185,9
31. Reinhard Schwarzenberger  Austria 108,0 100,4 11. Q 105,0 96,0 nq 96,0
32. Robert Mateja  Polska 104,5 93,1 33. Q 104,5 93,6 nq 93,6
33. Choi Heung-chul  Korea Południowa 106,5 96,7 25. Q 103,5 93,3 nq 93,3
34. Jure Radelj  Słowenia 92,0 64,1 77. pq 104,0 91,2 nq 91,2
35. Frank Reichel  Niemcy 107,5 99,0 16. Q 103,0 90,9 nq 90,9
36. Michael Neumayer  Niemcy 106,0 93,8 31. Q 103,5 89,3 nq 89,3
37. Michael Möllinger  Niemcy 110,5 104,4 5. Q 102,0 87,6 nq 87,6
38. Kazuhiro Nakamura  Japonia 108,0 101,4 9. Q 100,5 86,4 nq 86,4
39. Jani Soininen  Finlandia 97,0 78,1 60. pq 101,5 84,2 nq 84,2
40. Aleksandr Biełow  Rosja 107,5 98,0 21. Q 99,5 83,6 nq 83,6
41. Dmitrij Czwykow Kirgistan Kirgistan 113,0 108,4 2. Q 99,0 83,2 nq 83,2
42. Henning Stensrud  Norwegia 110,5 104,4 5. Q 98,5 81,8 nq 81,8
43. Primož Urh-Zupan  Słowenia 102,0 88,1 39. Q 98,0 80,9 nq 80,9
44. Jörg Ritzerfeld  Niemcy 110,5 105,4 4. Q 98,0 79,5 nq 79,5
45. Dennis Störl  Niemcy 104,5 92,1 34. Q 96,0 76,8 nq 76,8
46. Jeroen Nikkel  Holandia 102,5 88,0 41. Q 97,0 76,1 nq 76,1
47. Lasse Ottesen  Norwegia 107,5 97,5 24. Q 95,5 75,9 nq 75,9
48. Grzegorz Śliwka  Polska 108,0 99,4 14. Q 93,5 71,3 nq 71,3
49. Martin Mesík  Słowacja 103,0 89,4 38. Q 93,5 69,8 nq 69,8
50. Yūta Watase  Japonia 111,0 104,3 7. Q 83,0 44,4 nq 44,4
- Marco Steinauer  Szwajcaria 102,5 88,0 41. nq nq
- Dirk Else  Niemcy 103,0 87,9 43. nq nq
- Christof Duffner  Niemcy 101,0 86,3 44. nq nq
- Jakub Hlava  Czechy 100,5 84,9 45. nq nq
- Kazuya Yoshioka  Japonia 101,0 84,8 47. nq nq
- Ildar Fatkullin  Rosja 100,0 84,0 48. nq nq
- Kristoffer Jåfs  Szwecja 100,5 83,9 49. nq nq
- Stefan Kaiser  Austria 99,0 82,2 50. nq nq
- Georg Späth  Niemcy 99,5 82,1 51. nq nq
- Christoph Grillhösl  Niemcy 99,5 82,1 51. nq nq
- Michal Doležal  Czechy 99,5 81,6 53. nq nq
- Kim Hyun-ki  Korea Południowa 98,0 80,9 54. nq nq
- Hansjörg Jäkle  Niemcy 98,0 80,9 54. nq nq
- Jakub Jiroutek  Czechy 98,0 80,4 56. nq nq
- Jussi Hautamäki  Finlandia 98,5 79,8 57. nq nq
- Stefan Pieper  Niemcy 97,5 79,0 58. nq nq
- Robert Kranjec  Słowenia 98,0 78,9 59. nq nq
- Ronny Hornschuh  Niemcy 96,5 76,2 63. nq nq
- Walerij Kobielew  Rosja 97,0 76,1 64. nq nq
- Peter Žonta  Słowenia 97,0 75,6 66. nq nq
- Kazuyoshi Funaki  Japonia 95,5 75,4 67. nq nq
- Damjan Fras  Słowenia 96,0 74,8 68. nq nq
- Clint Jones  Stany Zjednoczone 94,5 72,1 69. nq nq
- Emmanuel Chedal  Francja 93,5 70,8 71. nq nq
- Takanobu Okabe  Japonia 94,0 70,7 72. nq nq
- Johan Munters  Szwecja 92,5 69,0 73. nq nq
- Choi Yong-jik  Korea Południowa 93,5 68,8 74. nq nq
- Morten Solem  Norwegia 92,0 68,1 75. nq nq
- Jaan Jüris  Estonia 92,0 67,6 76. nq nq
- Niels de Groot  Holandia 92,0 63,6 78. nq nq
- Pawieł Gajduk  Kazachstan 90,0 63,0 79. nq nq
- Morten Ågheim  Norwegia 91,0 62,3 80. nq nq
- Roberto Cecon  Włochy 89,5 62,1 81. nq nq
- Rémi Santiago  Francja 90,5 57,4 82. nq nq
- Stanisław Filimonow  Kazachstan 89,0 56,2 83. nq nq
- Alan Alborn  Stany Zjednoczone DSQ nq nq

Legenda:

DNS – zawodnik nie wystartował;
DSQ – zawodnik zdyskwalifikowany;
pq – zawodnik z zapewnionym udziałem w konkursie głównym dzięki miejscu w pierwszej „15” Pucharu Świata;
Q – zawodnik zakwalifikował się;
LL – zawodnik zakwalifikował się jako lucky loser;
nq – zawodnik nie zakwalifikował się.

Klasyfikacja TCS po dwóch konkursach

Po konkursie w Garmisch-Partenkirchen nastąpiła zmiana lidera klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni. Za sprawą zwycięstwa w zawodach, na pierwszym miejscu plasował się Noriaki Kasai (drugi po pierwszych zawodach). Dotychczasowy lider, Martin Schmitt spadł na trzecie miejsce, natomiast z czwartej na drugą pozycję awansował Adam Małysz[38].

Miejsce Zawodnik Państwo Punkty
1. Noriaki Kasai  Japonia 521,1
2. Adam Małysz  Polska 511,9
3. Martin Schmitt  Niemcy 502,6
4. Sven Hannawald  Niemcy 500,1
5. Janne Ahonen  Finlandia 484,3
6. Masahiko Harada  Japonia 480,0
7. Stefan Horngacher  Austria 476,1
8. Dmitrij Wasiljew  Rosja 459,3
9. Wolfgang Loitzl  Austria 449,1
10. Matti Hautamäki  Finlandia 448,5

Innsbruck

Adam Małysz, zwycięzca konkursu w Innsbrucku

Dwa dni po konkursie w Garmisch-Partenkirchen, przeprowadzona została seria kwalifikacyjna przed trzecim z konkursów TCS, na skoczni Bergisel (K-108) w Innsbrucku. Zwycięzcą kwalifikacji po raz trzeci z rzędu został Adam Małysz, który skoczył na odległość 120,5 metra i tym samym o pół metra poprawił dotychczasowy rekord Dietera Thomy[41]. Dzień później odbył się konkurs główny. Pierwsza seria konkursowa rozpoczęła się od krótkich odległości, w wyniku czego, po skokach dziewięciu zawodników sędziowie postanowili podwyższyć platformę startową i anulować dotychczasowe wyniki[41]. Po wznowieniu rywalizacji, w pierwszej serii sześciu zawodników osiągnęło rezultat powyżej 100 metrów. Najdalej lądował Adam Małysz, który uzyskał 111,5 metra. Powyżej 100 metrów skakali także: Tommy Ingebrigtsen (104,5 m), Janne Ahonen (104 m), Damjan Fras (104 m), Jure Radelj (100,5 m) oraz Dmitrij Wasiljew (100,5 m). Wynik Rosjanina został jednak później anulowany ze względu na dyskwalifikację za stosowanie środków dopingujących. W wyniku tego bezpośredni awans do serii finałowej wywalczył Ildar Fatkullin, który startował z Wasiljewem w parze. Startujący w barwach Niemiec, Frank Löffler odniósł groźnie wyglądający wypadek, spadając z progu i upadając na 45 metrze[41]. Na prowadzeniu po pierwszej serii był Małysz, o 14 punktów przed Ahonenem i o 14,6 punktu przed Ingebrigtsenem. Wśród lucky losers znaleźli się: Wojciech Skupień, Reinhard Schwarzenberger, Peter Žonta i Damjan Fras oraz Masahiko Harada, który zakwalifikował się i zdobył punkty PŚ za sprawą dyskwalifikacji Wasiljewa[42][43].

W serii finałowej dziesięciu zawodnikom udało się osiągnąć lub przekroczyć setny metr. Wśród tych zawodników był Dmitrij Wasiljew, który uzyskał odległość równą punktowi konstrukcyjnemu, jednak jego wynik został później anulowany. Najdłuższą odległość drugiej serii, podobnie jak w pierwszej, osiągnął Adam Małysz, tym razem skacząc 118,5 metra. Drugi skok pod względem długości oddał Noriaki Kasai (111,5 m), odległości powyżej 100 metrów uzyskali także: Janne Ahonen (103 m), Tommy Ingebrigtsen (101 m), Jani Soininen (104 m) i Martin Schmitt (101,5 m), natomiast Matti Hautamäki, Risto Jussilainen i Andreas Widhölzl skoczyli równo 100 metrów. W łącznej klasyfikacji po dwóch skokach triumfował Małysz z przewagą 44,9 punktu nad drugim Ahonenem oraz 47,6 punktu nad trzecim Kasai[41][43]. Dzięki zwycięstwu, Małysz awansował na pierwsze miejsce w klasyfikacji Turnieju Czterech Skoczni[44].

Zestawienie par KO w konkursie głównym

Zawodnik 1 vs Zawodnik 2
Polska Wojciech Skupień vs Słowenia Jure Radelj
Austria Manuel Fettner vs Austria Andreas Widhölzl
Norwegia Morten Solem vs Norwegia Morten Ågheim
Polska Robert Mateja vs Norwegia Henning Stensrud
Japonia Hideharu Miyahira vs Austria Martin Koch
Francja Nicolas Dessum vs Niemcy Christof Duffner
Niemcy Hansjörg Jäkle vs Norwegia Roar Ljøkelsøy
Niemcy Alexander Herr vs Szwajcaria Andreas Küttel
Norwegia Tommy Ingebrigtsen vs Austria Reinhard Schwarzenberger
Finlandia Jussi Hautamäki vs Finlandia Matti Hautamäki
Austria Bernhard Metzler vs Szwecja Kristoffer Jåfs
Japonia Yūta Watase vs Austria Martin Höllwarth
Japonia Noriaki Kasai vs Austria Stefan Kaiser
Szwajcaria Marco Steinauer vs Finlandia Risto Jussilainen
Niemcy Frank Löffler vs Austria Andreas Goldberger
Czechy Jakub Janda vs Finlandia Toni Nieminen
Japonia Masahiko Harada vs Austria Wolfgang Loitzl
Japonia Kazuyoshi Funaki vs Niemcy Sven Hannawald
Słowenia Peter Žonta vs Austria Stefan Horngacher
Holandia Ingemar Mayr vs Finlandia Jani Soininen
Rosja Ildar Fatkullin vs Rosja Dmitrij Wasiljew
Włochy Roberto Cecon vs Finlandia Ville Kantee
Niemcy Michael Uhrmann vs Niemcy Martin Schmitt
Słowenia Damjan Fras vs Finlandia Janne Ahonen
Japonia Kazuhiro Nakamura vs Polska Adam Małysz

Wyniki zawodów (03-04.01.2001)

Poniżej przedstawione zostały rezultaty poszczególnych skoczków w konkursie TCS w Innsbrucku oraz w kwalifikacjach do tego konkursu. Zawodnicy zostali sklasyfikowani na podstawie pozycji zajętych w konkursie głównym.

M Zawodnik Państwo Kwalifikacje[25] Konkurs główny[43][45]
Skok Nota Miejsce Seria 1 Seria 2 Nota łączna
Skok Nota Skok Nota
1. Adam Małysz  Polska 120,5 140,5 1. pq 111,5 121,8 Q 118,5 137,4 259,2
2. Janne Ahonen  Finlandia 108,5 117,9 2. pq 104,0 107,8 Q 103,0 106,5 214,3
3. Noriaki Kasai  Japonia 97,0 93,2 38. pq 94,0 86,8 Q 111,5 124,8 211,6
4. Tommy Ingebrigtsen  Norwegia 98,5 95,4 31. pq 104,5 107,2 Q 101,0 98,9 206,1
5. Damjan Fras  Słowenia 95,0 86,6 49. Q 104,0 106,8 LL 98,0 94,5 201,3
6. Jani Soininen  Finlandia 104,5 107,7 6. Q 96,0 90,9 Q 104,0 107,8 198,7
7. Andreas Küttel  Szwajcaria 100,5 100,5 18. Q 99,0 97,8 Q 97,5 95,1 192,9
8. Martin Schmitt  Niemcy 107,0 111,7 3. pq 96,0 90,9 Q 101,5 101,3 192,2
9. Matti Hautamäki  Finlandia 101,0 100,9 16. pq 97,5 93,6 Q 100,0 98,1 191,7
10. Sven Hannawald  Niemcy 104,0 107,3 8. pq 99,0 96,3 Q 97,5 93,6 189,9
11. Risto Jussilainen  Finlandia 102,5 104,1 12. pq 96,5 90,8 Q 100,0 98,6 189,4
12. Stefan Horngacher  Austria 106,0 107,4 7. pq 95,5 90,0 Q 99,5 98,2 188,2
13. Jure Radelj  Słowenia 100,0 97,1 25. pq 100,5 99,0 Q 95,0 89,1 188,1
14. Andreas Widhölzl  Austria 99,5 97,2 24. pq 95,5 89,0 Q 100,0 98,1 187,1
15. Wolfgang Loitzl  Austria 102,5 105,1 9. pq 92,5 82,6 Q 97,5 94,6 177,2
16. Martin Höllwarth  Austria 103,0 103,5 14. Q 92,5 83,1 Q 95,5 88,5 171,6
17. Wojciech Skupień  Polska 99,5 96,7 26. Q 97,5 92,1 LL 89,5 76,2 168,3
18. Reinhard Schwarzenberger  Austria 101,5 100,8 17. Q 96,0 90,9 LL 89,5 76,7 167,6
19. Toni Nieminen  Finlandia 102,0 104,7 10. pq 95,0 88,6 Q 89,0 76,8 165,4
20. Hansjörg Jäkle  Niemcy 98,5 95,4 31. Q 94,0 86,8 Q 89,5 78,2 165,0
21. Peter Žonta  Słowenia 96,5 104,1 43. Q 92,0 80,2 LL 92,5 82,6 162,8
22. Hideharu Miyahira  Japonia 99,0 95,8 30. Q 86,5 70,3 Q 94,0 86,3 156,6
23. Morten Solem  Norwegia 99,0 96,3 27. Q 83,0 64,0 Q 96,5 91,8 155,8
24. Ville Kantee  Finlandia 105,5 110,5 4. pq 91,5 81,3 Q 88,0 73,0 154,3
25. Ildar Fatkullin  Rosja 96,0 89,9 46. Q 98,0 93,5 Q 79,0 55,8 149,3
26. Bernhard Metzler  Austria 99,0 94,3 36. Q 82,5 63,1 Q 93,0 85,0 148,1
27. Robert Mateja  Polska 98,5 95,9 29. Q 87,0 71,7 Q 85,0 68,6 140,3
28. Andreas Goldberger  Austria 103,0 104,5 11. Q 85,5 67,5 Q 83,5 64,4 131,9
29. Christof Duffner  Niemcy 100,5 99,0 20. Q 84,0 65,8 Q 83,5 65,4 131,2
30. Masahiko Harada  Japonia 96,5 91,8 42. pq 90,5 79,5 LL DNS 79,5
31. Michael Uhrmann  Niemcy 94,5 87,2 48. pq 91,5 79,3 nq 79,3
32. Stefan Kaiser  Austria 103,0 104,0 13. Q 90,5 79,0 nq 79,0
33. Jussi Hautamäki  Finlandia 99,0 95,3 35. Q 90,0 77,6 nq 77,6
34. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 100,5 100,0 19. Q 89,0 74,8 nq 74,8
35. Yūta Watase  Japonia 98,0 94,0 31. Q 88,5 74,4 nq 74,4
36. Alexander Herr  Niemcy 98,5 95,4 31. Q 88,0 73,5 nq 73,5
37. Kazuyoshi Funaki  Japonia 96,5 91,3 43. Q 87,5 72,6 nq 72,6
38. Ingemar Mayr  Holandia 95,5 90,5 45. Q 85,0 68,1 nq 68,1
39. Henning Stensrud  Norwegia 99,5 98,7 22. Q 85,0 66,6 nq 66,6
40. Martin Koch  Austria 100,5 99,0 20. Q 83,5 63,9 nq 63,9
41. Kazuhiro Nakamura  Japonia 94,0 85,8 50. Q 85,5 63,0 nq 63,0
42. Nicolas Dessum  Francja 98,5 95,4 31. Q 82,0 62,2 nq 62,2
43. Marco Steinauer  Szwajcaria 97,5 93,1 39. Q 81,5 60,8 nq 60,8
44. Manuel Fettner  Austria 99,0 96,3 27. Q 80,5 58,5 nq 58,5
45. Roberto Cecon  Włochy 94,5 88,2 47. Q 79,0 56,8 nq 56,8
46. Kristoffer Jåfs  Szwecja 102,0 102,2 15. Q 78,0 54,0 nq 54,0
47. Morten Ågheim  Norwegia 99,0 97,8 23. Q 78,0 53,0 nq 53,0
48. Jakub Janda  Czechy 97,0 92,2 41. Q 77,0 52,2 nq 52,2
49. Frank Löffler  Niemcy 97,5 92,6 40. Q 45,0[b] 0,0 nq 0,0
- Dmitrij Wasiljew  Rosja 107,0 109,2 5. pq 100,5 99,0 DSQ 108,0 114,0 DSQ
- Primož Urh-Zupan  Słowenia 93,5 85,4 51. nq nq
- Michal Doležal  Czechy 94,0 84,8 52. nq nq
- Olav Magne Dønnem  Norwegia 94,0 84,8 53. nq nq
- Sylvain Freiholz  Szwajcaria 94,0 84,3 54. nq nq
- Dmitrij Czwykow Kirgistan Kirgistan 93,5 83,4 55. nq nq
- Roland Audenrieth  Niemcy 92,5 83,1 56. nq nq
- Thomas Hörl  Austria 92,0 81,7 57. nq nq
- Werner Kladler  Austria 92,5 81,6 58. nq nq
- Choi Heung-chul  Korea Południowa 92,5 81,6 58. nq nq
- Veli-Matti Lindström  Finlandia 91,5 81,3 60. nq nq
- Kazuya Yoshioka  Japonia 91,0 80,4 61. nq nq
- Mathias Hafele  Austria 92,5 80,1 62. nq nq
- Wilfried Eberharter  Austria 91,5 79,8 63. nq nq
- Takanobu Okabe  Japonia 90,0 78,1 64. nq nq
- Stefan Thurnbichler  Austria 90,5 78,0 65. nq nq
- Christian Nagiller  Austria 90,0 77,1 66. nq nq
- Jakub Jiroutek  Czechy 89,5 74,7 67. nq nq
- Andreas Baumgartner  Austria 89,0 74,3 68. nq nq
- Aleksandr Biełow  Rosja 87,0 71,7 69. nq nq
- Pawieł Gajduk  Kazachstan 85,0 68,1 70. nq nq
- Stanisław Filimonow  Kazachstan 84,0 65,3 71. nq nq
- Jeroen Nikkel  Holandia 79,5 57,2 72. nq nq
- Walerij Kobielew  Rosja 78,0 52,5 73. nq nq
- Martin Mesík  Słowacja 77,5 51,6 74. nq nq
- Johan Munters  Szwecja 77,5 47,1 75. nq nq
- Balthasar Schneider  Austria DNS nq nq
- Rémi Santiago  Francja DNS nq nq
- Grzegorz Śliwka  Polska DNS nq nq
- Robert Kranjec  Słowenia DNS nq nq
- Emmanuel Chedal  Francja DNS nq nq
- Lasse Ottesen  Norwegia DNS nq nq

Legenda:

DNS – zawodnik nie wystartował;
DSQ – zawodnik zdyskwalifikowany;
pq – zawodnik z zapewnionym udziałem w konkursie głównym dzięki miejscu w pierwszej „15” Pucharu Świata;
Q – zawodnik zakwalifikował się;
LL – zawodnik zakwalifikował się jako lucky loser;
nq – zawodnik nie zakwalifikował się.

Dyskwalifikacja Dmitrija Wasiljewa

W lutym 2001, kontrola antydopingowa na podstawie próbek pobranych po konkursie Turnieju Czterech Skoczni w Innsbrucku, dała wynik pozytywny u Dmitrija Wasiljewa. Stosowaną przez Rosjanina niedozwoloną substancją był służący do zbijania wagi środek Diuretika[46]. Był to pierwszy przypadek stosowania dopingu w historii skoków narciarskich[47]. Wasiljew został zdyskwalifikowany przez Międzynarodową Federację Narciarską na okres dwóch lat[48], a wszystkie jego rezultaty począwszy od konkursu w Innsbrucku zostały unieważnione[49].

Klasyfikacja TCS po trzech konkursach

Po zwycięstwie w trzecim z konkursów Turnieju Czterech Skoczni, nowym liderem klasyfikacji generalnej został Adam Małysz, który drugiego Noriakiego Kasai wyprzedzał o 38,4 punktu. Na trzecie miejsce awansował piąty po dwóch konkursach - Janne Ahonen[50].

Miejsce Zawodnik Państwo Punkty
1. Adam Małysz  Polska 771,1
2. Noriaki Kasai  Japonia 732,7
3. Janne Ahonen  Finlandia 698,6
4. Martin Schmitt  Niemcy 694,8
5. Sven Hannawald  Niemcy 690,0
6. Stefan Horngacher  Austria 664,3
7. Matti Hautamäki  Finlandia 640,2
8. Wolfgang Loitzl  Austria 626,3
9. Tommy Ingebrigtsen  Norwegia 623,2
10. Risto Jussilainen  Finlandia 622,3

Bischofshofen

Janne Ahonen, drugi zawodnik konkursu w Bischofshofen

Ostatni konkurs 49. Turnieju Czterech Skoczni przeprowadzono w Święto Trzech Króli na skoczni im. Paula Ausserleitnera w Bischofshofen. W pierwszej serii konkursowej tylko Adam Małysz przekroczył punkt konstrukcyjny, uzyskując 127 metrów. Drugą odległość serii uzyskał Janne Ahonen (118,5 m), a trzecią - Martin Schmitt (118 m). Powyżej 115 metrów skoczyli także: Matti Hautamäki (117,5 m), Manuel Fettner, Veli-Matti Lindström oraz Andreas Widhölzl (wszyscy trzej po 117 m). Liderem po pierwszej rundzie był Małysz, na drugim miejscu plasował się Ahonen, a na trzecim - Hautamäki. Jako lucky losers do serii finałowej awansowali: Ville Kantee, Peter Žonta, Stefan Kaiser, Frank Löffler i Sylvain Freiholz[51][52][53].

Pierwsi zawodnicy, startujący w serii finałowej, uzyskiwali krótkie odległości, w wyniku czego sędziowie postanowili podwyższyć belkę startową i tym samym rozpocząć drugą serię od początku[54]. Jako pierwszy w serii finałowej, granicę 120 metrów przekroczył Roar Ljøkelsøy, który skoczył 121,5 metra. Odległościowo lepsze rezultaty osiągnęło czterech zawodników - Stefan Horngacher (122 m), Andreas Widhölzl (127,5 m), Janne Ahonen (124,5 m) oraz Adam Małysz (134 m). Zawody wygrał zatem Małysz z przewagą 31,9 punktu nad drugim skoczkiem konkursu, Ahonenem oraz z przewagą 32,2 punktu nad trzecim Widhölzlem[52][54]. Dzięki temu Małysz wygrał klasyfikację łączną Turnieju Czterech Skoczni z przewagą ponad stu punktów[54].

Zestawienie par KO w konkursie głównym

Zawodnik 1 vs Zawodnik 2
Niemcy Michael Uhrmann vs Finlandia Jussi Hautamäki
Słowenia Jure Radelj vs Austria Andreas Goldberger
Szwecja Kristoffer Jåfs vs Austria Wolfgang Loitzl
Austria Manuel Fettner vs Finlandia Ville Kantee
Szwajcaria Marco Steinauer vs Japonia Kazuya Yoshioka
Polska Wojciech Skupień vs Norwegia Olav Magne Dønnem
Japonia Yūta Watase vs Finlandia Toni Nieminen
Niemcy Roland Audenrieth vs Austria Reinhard Schwarzenberger
Japonia Takanobu Okabe vs Niemcy Martin Schmitt
Niemcy Alexander Herr vs Rosja Dmitrij Wasiljew
Norwegia Morten Solem vs Norwegia Henning Stensrud
Słowenia Igor Medved vs Norwegia Tommy Ingebrigtsen
Słowenia Peter Žonta vs Norwegia Roar Ljøkelsøy
Austria Andreas Baumgartner vs Austria Martin Koch
Austria Stefan Kaiser vs Austria Martin Höllwarth
Austria Hannes Wenninger vs Japonia Kazuyoshi Funaki
Niemcy Frank Löffler vs Austria Stefan Horngacher
Szwajcaria Andreas Küttel vs Niemcy Sven Hannawald
Szwajcaria Sylvain Freiholz vs Finlandia Veli-Matti Lindström
Norwegia Morten Ågheim vs Austria Andreas Widhölzl
Francja Emmanuel Chedal vs Finlandia Matti Hautamäki
Norwegia Håvard Lie vs Finlandia Jani Soininen
Polska Tomasz Pochwała vs Finlandia Risto Jussilainen
Rosja Ildar Fatkullin vs Finlandia Janne Ahonen
Japonia Noriaki Kasai vs Polska Adam Małysz

Wyniki zawodów (05-06.01.2001)

W tabeli ukazano wyniki konkursu i serii kwalifikacyjnej w ostatniej części Turnieju Czterech Skoczni, która odbyła się w Bischofshofen. Zawodnicy zostali sklasyfikowani według miejsc zajętych w konkursie głównym.

M Zawodnik Państwo Kwalifikacje[28] Konkurs główny[52][55]
Skok Nota Miejsce Seria 1 Seria 2 Nota łączna
Skok Nota Skok Nota
1. Adam Małysz  Polska 133,5 143,8 1. pq 127,0 131,1 Q 134,0 143,7 274,8
2. Janne Ahonen  Finlandia 127,0 132,6 2. pq 118,5 115,3 Q 124,5 127,6 242,9
3. Andreas Widhölzl  Austria 120,5 116,9 6. pq 117,0 110,1 Q 127,5 132,5 242,6
4. Martin Schmitt  Niemcy 110,5 96,9 17. pq 118,0 111,9 Q 118,0 113,4 225,3
5. Manuel Fettner  Austria 104,5 86,1 29. Q 117,0 112,1 Q 116,5 111,2 223,3
6. Stefan Horngacher  Austria 117,5 110,0 9. pq 112,0 99,6 Q 122,0 120,6 220,2
7. Matti Hautamäki  Finlandia 120,5 117,4 5. pq 117,5 112,5 Q 114,5 104,1 216,6
8. Veli-Matti Lindström  Finlandia 120,0 113,5 7. Q 117,0 110,1 Q 113,0 101,4 211,5
9. Jani Soininen  Finlandia 121,0 118,3 4. Q 111,5 99,7 Q 116,5 108,7 208,4
10. Martin Höllwarth  Austria 115,5 108,4 11. Q 109,0 93,7 Q 118,5 113,3 207,0
11. Risto Jussilainen  Finlandia 123,5 122,8 3. pq 112,5 100,5 Q 114,0 103,7 204,2
12. Kazuyoshi Funaki  Japonia 115,5 108,9 10. Q 110,5 97,4 Q 114,5 105,6 203,0
13. Sven Hannawald  Niemcy 117,5 111,0 8. pq 114,5 105,6 Q 106,5 89,7 195,3
14. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 112,5 100,5 13. Q 98,5 73,8 Q 121,5 120,2 194,0
15. Toni Nieminen  Finlandia 108,0 92,9 19. Q 111,0 96,8 Q 110,5 95,4 192,2
16. Jussi Hautamäki  Finlandia 106,5 87,7 25. Q 106,5 88,2 Q 113,5 103,8 192,0
17. Ville Kantee  Finlandia 106,5 89,7 22. pq 111,0 97,8 LL 106,0 88,3 186,1
18. Henning Stensrud  Norwegia 112,0 99,1 15. Q 96,5 67,7 Q 117,5 111,0 178,7
19. Wolfgang Loitzl  Austria 106,0 88,3 23. pq 100,0 77,0 Q 105,5 88,4 165,4
20. Peter Žonta  Słowenia 101,0 76,8 38. Q 94,5 65,1 LL 111,5 98,7 163,8
21. Marco Steinauer  Szwajcaria 104,0 85,2 30. Q 99,5 71,1 Q 106,5 89,7 160,8
22. Tommy Ingebrigtsen  Norwegia 112,5 100,5 13. pq 101,5 79,2 Q 102,5 80,5 159,7
23. Alexander Herr  Niemcy 103,0 81,4 35. Q 94,5 63,1 Q 108,0 91,9 155,0
24. Sylvain Freiholz  Szwajcaria 98,5 72,8 44. Q 96,0 68,3 LL 104,5 85,1 153,4
25. Jure Radelj  Słowenia 106,0 87,3 27. pq 89,0 52,7 Q 111,5 99,7 152,4
26. Frank Löffler  Niemcy 98,5 73,3 42. Q 105,0 85,5 LL 94,5 64,6 150,1
27. Wojciech Skupień  Polska 104,5 84,6 31. Q 95,5 65,4 Q 104,5 84,6 150,0
28. Roland Audenrieth  Niemcy 102,5 82,0 33. Q 96,5 68,2 Q 95,5 66,4 134,6
29. Andreas Baumgartner  Austria 100,0 76,5 39. Q 81,0 37,8 Q 98,5 74,3 112,1
30. Stefan Kaiser  Austria 99,5 75,1 40. Q 94,0 62,7 LL DNS 62,7
31. Reinhard Schwarzenberger  Austria 109,5 95,1 18. Q 93,5 62,3 nq 62,3
32. Morten Ågheim  Norwegia 96,5 70,2 45. Q 90,5 57,4 nq 57,4
33. Michael Uhrmann  Niemcy 105,5 87,4 26. Q 89,0 50,7 nq 50,7
34. Yūta Watase  Japonia 104,0 83,7 32. Q 86,5 48,2 nq 48,2
35. Takanobu Okabe  Japonia 103,0 81,9 34. Q 86,0 47,8 nq 47,8
36. Andreas Küttel  Szwajcaria 100,5 72,9 43. Q 85,5 47,4 nq 47,4
37. Håvard Lie  Norwegia 96,5 68,7 47. Q 84,5 44,1 nq 44,1
37. Igor Medved  Słowenia 100,5 77,4 37. Q 84,5 44,1 nq 44,1
39. Morten Solem  Norwegia 101,0 78,3 36. Q 84,5 42,6 nq 42,6
40. Kazuya Yoshioka  Japonia 107,0 90,6 21. Q 83,5 39,8 nq 39,8
41. Emmanuel Chedal  Francja 96,5 69,2 46. Q 81,0 35,3 nq 35,3
42. Hannes Wenninger  Austria 98,5 73,8 41. Q 78,0 31,4 nq 31,4
43. Ildar Fatkullin  Rosja 96,0 66,8 49. Q 73,5 22,3 nq 22,3
44. Noriaki Kasai  Japonia 87,5 44,5 67. pq 75,0 22,0 nq 22,0
45. Kristoffer Jåfs  Szwecja 107,5 87,0 28. Q 74,5 20,1 nq 20,1
46. Tomasz Pochwała  Polska 96,5 68,7 47. Q 73,0 17,4 nq 17,4
47. Martin Koch  Austria 113,5 102,8 12. Q 71,0 12,8 nq 12,8
48. Olav Magne Dønnem  Norwegia 107,5 91,5 20. Q 69,0 8,7 nq 8,7
- Andreas Goldberger  Austria 105,5 87,9 24. Q DNS[56] nq DNS
- Dmitrij Wasiljew  Rosja 111,0 97,8 16. pq 96,5 70,2 DSQ 113,0 101,9 DSQ
- Hansjörg Jäkle  Niemcy 95,5 62,4 50. nq nq
- Aleksandr Biełow  Rosja 92,5 61,5 51. nq nq
- Johan Munters  Szwecja 92,5 61,5 51. nq nq
- Wilfried Eberharter  Austria 92,5 61,0 53. nq nq
- Pawieł Gajduk  Kazachstan 91,0 58,8 54. nq nq
- Primož Urh-Zupan  Słowenia 91,5 58,2 55. nq nq
- Clint Jones  Stany Zjednoczone 90,0 57,5 56. nq nq
- Christof Duffner  Niemcy 92,5 57,0 57. nq nq
- Gerhard Hofer  Austria 92,0 55,1 58. nq nq
- Stefan Thurnbichler  Austria 89,5 54,6 59. nq nq
- Stanisław Filimonow  Kazachstan 88,5 53,8 60. nq nq
- Choi Heung-chul  Korea Południowa 88,5 53,8 60. nq nq
- Hideharu Miyahira  Japonia 90,5 53,4 62. nq nq
- Robert Mateja  Polska 88,5 53,3 63. nq nq
- Kazuhiro Nakamura  Japonia 90,5 50,9 64. nq nq
- Marc Vogel  Szwajcaria 87,5 50,0 65. nq nq
- Mathias Hafele  Austria 86,0 48,3 66. nq nq
- Dmitrij Czwykow Kirgistan Kirgistan 84,0 43,7 68. nq nq
- Nicolas Dessum  Francja 84,0 39,2 69. nq nq
- Ingemar Mayr  Holandia 84,0 38,7 70. nq nq
- Walerij Kobielew  Rosja 81,0 38,3 71. nq nq
- Rémi Santiago  Francja 80,0 31,0 72. nq nq
- Wolfgang Erlacher  Austria 77,0 29,1 73. nq nq
- Bernhard Metzler  Austria 77,5 26,0 74. nq nq
- Jakub Janda  Czechy 76,0 22,3 75. nq nq
- Thomas Hörl  Austria 75,5 21,9 76. nq nq
- Damjan Fras  Słowenia 75,5 21,9 76. nq nq
- Jeroen Nikkel  Holandia 70,5 12,9 78. nq nq
- Kang Chil-ku  Korea Południowa DNS nq nq
- Martin Mesík  Słowacja DNS nq nq
- Jakub Jiroutek  Czechy DNS nq nq
- Michal Doležal  Czechy DNS nq nq
- Roberto Cecon  Włochy DNS nq nq
- Masahiko Harada  Japonia DNS nq nq

Legenda:

DNS – zawodnik nie wystartował;
DSQ – zawodnik zdyskwalifikowany;
pq – zawodnik z zapewnionym udziałem w konkursie głównym dzięki miejscu w pierwszej „15” Pucharu Świata;
Q – zawodnik zakwalifikował się;
LL – zawodnik zakwalifikował się jako lucky loser;
nq – zawodnik nie zakwalifikował się.

Klasyfikacja generalna turnieju

Adam Małysz, zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 2000/2001

Poniżej znajduje się końcowa klasyfikacja 49. Turnieju Czterech Skoczni po przeprowadzeniu czterech konkursów. Zwycięzca turnieju, Adam Małysz jako pierwszy w historii zdobył więcej niż 1000 punktów podczas jednego cyklu TCS. Ponadto, wygrał turniej z przewagą ponad 100 punktów nad drugim zawodnikiem, czego wcześniej nie uczynił żaden skoczek narciarski[57]. Łącznie, w tej edycji Turnieju Czterech Skoczni sklasyfikowanych zostało 79 zawodników z 17 państw[58].

Składy reprezentacji

Poniższa tabela zawiera składy wszystkich dwudziestu reprezentacji, które wzięły udział w 49. Turnieju Czterech Skoczni. W nawiasie obok nazwy kraju podana została liczba zawodników z poszczególnych państw, którzy przynajmniej raz zostali zgłoszeni do serii kwalifikacyjnej. W tabeli przedstawiono także wyniki zajmowane przez zawodników we wszystkich czterech konkursach.

Zawodnik Data urodzenia Miejsce w 48. TCS Starty w 49. TCS Źródło
Oberstdorf Garmisch-
Partenkirchen		 Innsbruck Bischofshofen
Austria (21)
Austria Andreas Baumgartner 28 sierpnia 1981 – – – q 29 [59]
Austria Wilfried Eberharter 3 czerwca 1980 63 – – q q [60]
Austria Wolfgang Erlacher 23 września 1983 – – – – q [61]
Austria Manuel Fettner 17 czerwca 1985 – – – 44 5 [62]
Austria Andreas Goldberger 29 listopada 1972 5 20 23 28 q [63]
Austria Mathias Hafele 23 grudnia 1983 – – – q q [64]
Austria Gerhard Hofer 11 sierpnia 1982 – – – – q [65]
Austria Stefan Horngacher 20 września 1969 11 6 9 12 6 [66]
Austria Martin Höllwarth 13 kwietnia 1974 54 15 21 16 10 [67]
Austria Thomas Hörl 20 sierpnia 1981 61 – – q q [68]
Austria Stefan Kaiser 15 lutego 1983 59 7 q 32 30 [69]
Austria Werner Kladler 4 lipca 1981 – – – q – [70]
Austria Martin Koch 22 stycznia 1982 29 34 25 40 47 [71]
Austria Wolfgang Loitzl 13 stycznia 1980 21 14 10 15 19 [72]
Austria Bernhard Metzler 13 czerwca 1979 57 – – 25 q [73]
Austria Christian Nagiller 24 czerwca 1984 46 – – q – [74]
Austria Balthasar Schneider 27 listopada 1984 – – – q – [75]
Austria Reinhard Schwarzenberger 7 stycznia 1977 34 q 31 18 31 [76]
Austria Stefan Thurnbichler 2 marca 1984 – – – q q [77]
Austria Hannes Wenninger 21 kwietnia 1981 – – – – 42 [78]
Austria Andreas Widhölzl 14 października 1976 1 50 17 14 3 [79]
Czechy (4)
Czechy Michal Doležal 11 marca 1978 12 38 q q q [80]
Czechy Jakub Janda 27 kwietnia 1978 – – – 48 q [81]
Czechy Jakub Jiroutek 13 sierpnia 1977 – q q q q [82]
Czechy Jakub Hlava 29 grudnia 1979 42 q q – – [83]
Estonia (1)
Estonia Jaan Jüris 23 czerwca 1977 – q q – – [84]
Finlandia (8)
Finlandia Janne Ahonen 11 maja 1977 2 9 4 2 2 [85]
Finlandia Jussi Hautamäki 20 kwietnia 1979 25 32 q 33 16 [86]
Finlandia Matti Hautamäki 14 lipca 1981 15 11 11 9 7 [87]
Finlandia Risto Jussilainen 10 czerwca 1975 14 27 7 11 11 [88]
Finlandia Ville Kantee 8 grudnia 1978 9 22 16 24 17 [89]
Finlandia Veli-Matti Lindström 15 listopada 1983 – 21 24 q 8 [90]
Finlandia Toni Nieminen 31 maja 1975 – 31 6 19 15 [91]
Finlandia Jani Soininen 12 listopada 1972 10 13 39 6 9 [92]
Francja (3)
Francja Emmanuel Chedal 15 stycznia 1983 – q q q 41 [93]
Francja Nicolas Dessum 20 lutego 1977 35 34 28 42 q [94]
Francja Rémi Santiago 10 grudnia 1980 – q q q q [95]
Holandia (3)
Holandia Niels de Groot 1 maja 1981 – q q – –[96]
Holandia Ingemar Mayr 30 listopada 1975 – – – 38 q [97]
Holandia Jeroen Nikkel 14 grudnia 1980 – – 46 q q [98]
Japonia (8)
Japonia Kazuyoshi Funaki 27 kwietnia 1975 13 q q 37 12 [99]
Japonia Masahiko Harada 9 maja 1968 6 3 12 30 q [100]
Japonia Noriaki Kasai 6 czerwca 1972 20 2 1 3 44 [101]
Japonia Hideharu Miyahira 21 grudnia 1973 7 19 30 22 q [102]
Japonia Kazuhiro Nakamura 1 września 1980 – 45 38 41 q [103]
Japonia Takanobu Okabe 26 października 1970 – q q q 35 [104]
Japonia Yūta Watase 8 sierpnia 1982 62 q 50 35 34 [105]
Japonia Kazuya Yoshioka 9 września 1978 40 – q q 40 [106]
Kazachstan (2)
Kazachstan Stanisław Filimonow 7 czerwca 1979 – q q q q [107]
Kazachstan Pawieł Gajduk 11 lutego 1976 – q q q q [108]
Kirgistan (1)
Kirgistan Dmitrij Czwykow 14 października 1974 – q 41 q q [109]
Korea Południowa (4)
Korea Południowa Choi Heung-chul 3 grudnia 1981 35 q 33 q q [110]
Korea Południowa Choi Yong-jik 3 grudnia 1982 – q q – – [111]
Korea Południowa Kang Chil-ku 8 sierpnia 1984 – – – – q [112]
Korea Południowa Kim Hyun-ki 9 lutego 1983 65 q q – – [113]
Niemcy (18)
Niemcy Roland Audenrieth 2 lipca 1979 – q 20 q 28 [114]
Niemcy Christof Duffner 16 grudnia 1971 56 10 q 29 q [115]
Niemcy Dirk Else 27 sierpnia 1977 64 q q – – [116]
Niemcy Christoph Grillhösl 16 listopada 1978 – q q – – [117]
Niemcy Sven Hannawald 9 listopada 1974 4 5 5 10 13 [118]
Niemcy Alexander Herr 4 października 1978 26 8 27 36 23 [119]
Niemcy Ronny Hornschuh 2 lutego 1975 48 49 q – – [120]
Niemcy Hansjörg Jäkle 19 października 1971 18 30 q 20 q [121]
Niemcy Frank Löffler 9 sierpnia 1980 22 25 29 49 26 [122]
Niemcy Michael Möllinger 25 października 1980 69 44 37 – – [123]
Niemcy Michael Neumayer 15 stycznia 1979 – 39 36 – – [124]
Niemcy Stefan Pieper 1 kwietnia 1982 – 48 q – – [125]
Niemcy Frank Reichel 16 lipca 1978 – 42 35 – – [126]
Niemcy Jörg Ritzerfeld 28 czerwca 1983 – q 44 – – [127]
Niemcy Martin Schmitt 29 stycznia 1978 3 1 8 8 4 [128]
Niemcy Georg Späth 24 lutego 1981 – q q – – [129]
Niemcy Dennis Störl 3 października 1979 – q 45 – – [130]
Niemcy Michael Uhrmann 16 września 1978 24 28 25 31 33 [131]
Norwegia (8)
Norwegia Morten Ågheim 20 lipca 1980 38 29 q 47 32 [132]
Norwegia Olav Magne Dønnem 21 listopada 1980 – 33 15 q 48 [133]
Norwegia Tommy Ingebrigtsen 8 sierpnia 1977 32 26 13 4 22 [134]
Norwegia Håvard Lie 21 maja 1975 – – – – 37 [135]
Norwegia Roar Ljøkelsøy 31 maja 1976 19 45 19 34 14 [136]
Norwegia Lasse Ottesen 8 kwietnia 1974 8 40 47 q – [137]
Norwegia Morten Solem 5 sierpnia 1980 – 16 q 23 39 [138]
Norwegia Henning Stensrud 20 sierpnia 1977 49 q 42 39 18 [139]
Polska (5)
Polska Adam Małysz 3 grudnia 1977 31 4 3 1 1 [140]
Polska Robert Mateja 5 października 1974 55 q 32 27 q [141]
Polska Tomasz Pochwała 7 maja 1983 – – – – 46 [142]
Polska Wojciech Skupień 9 marca 1976 39 18 14 17 27 [143]
Polska Grzegorz Śliwka 19 kwietnia 1982 – q 48 q – [144][145]
Rosja (4)
Rosja Aleksandr Biełow 11 września 1981 – q 40 q q [146]
Rosja Ildar Fatkullin 16 października 1982 – q q 25 43 [147]
Rosja Walerij Kobielew 4 marca 1973 – q q q q [148]
Rosja Dmitrij Wasiljew 26 grudnia 1979 37 24 2 DSQ DSQ [149]
Słowacja (1)
Słowacja Martin Mesík 17 października 1979 – q 49 q q [150]
Słowenia (6)
Słowenia Damjan Fras 21 lutego 1973 – 40 q 5 q [151]
Słowenia Robert Kranjec 16 lipca 1981 – q q q – [152]
Słowenia Igor Medved 9 marca 1981 – – – – 37 [153]
Słowenia Jure Radelj 26 listopada 1977 – 22 34 13 25 [154]
Słowenia Primož Urh-Zupan 22 stycznia 1983 47 17 43 q q [155]
Słowenia Peter Žonta 9 stycznia 1979 16 12 q 21 20 [156]
Stany Zjednoczone (2)
Stany Zjednoczone Alan Alborn 13 grudnia 1980 – q q – – [157]
Stany Zjednoczone Clint Jones 5 października 1984 – q q – q [158]
Szwajcaria (4)
Szwajcaria Sylvain Freiholz 23 listopada 1974 43 q 22 q 24 [159]
Szwajcaria Andreas Küttel 25 kwietnia 1979 – 36 18 7 36 [160]
Szwajcaria Marco Steinauer 13 kwietnia 1976 44 47 q 43 21 [161]
Szwajcaria Marc Vogel 18 października 1981 – – – – q [162]
Szwecja (2)
Szwecja Kristoffer Jåfs 30 lipca 1980 – q q 46 45 [163]
Szwecja Johan Munters 23 sierpnia 1978 – 37 q q q [164]
Włochy (1)
Włochy Roberto Cecon 28 grudnia 1971 23 43 q 45 q [165]

Legenda:

DSQ – zawodnik zdyskwalifikowany;
q – zawodnik nie zakwalifikował się do konkursu głównego;
– – zawodnik nie został zgłoszony do kwalifikacji.

Klasyfikacja Pucharu Świata po zakończeniu turnieju

Najwięcej, 310 punktów Pucharu Świata w trakcie Turnieju Czterech Skoczni 2000/2001 zdobył Adam Małysz, który dzięki temu awansował z 26. na trzecie miejsce. Liderem pozostał Martin Schmitt, a na drugie miejsce awansował Janne Ahonen. Poniższa tabela przedstawia sklasyfikowanych zawodników w Pucharze Świata po przeprowadzeniu siedmiu konkursów indywidualnych - trzech w Kuopio oraz czterech w ramach Turnieju Czterech Skoczni[166].

Uwagi

  1. ↑ W tabeli podano rekordy skoczni obowiązujące przed rozpoczęciem Turnieju Czterech Skoczni.
  2. 1 2 3 4 Skok zakończony upadkiem.

Przypisy

  1. ↑ FIS-Ski - event: Oberstdorf, 29.12.2000. fis-ski.com. [dostęp 2011-12-20]. (ang.).
  2. ↑ FIS-Ski - event: Garmisch-Partenkirchen, 01.01.2001. fis-ski.com. [dostęp 2011-12-20]. (ang.).
  3. ↑ FIS-Ski - event: Innsbruck, 04.01.2001. fis-ski.com. [dostęp 2011-12-20]. (ang.).
  4. ↑ FIS-Ski - event: Bischofshofen, 06.01.2001. fis-ski.com. [dostęp 2011-12-20]. (ang.).
  5. 1 2 Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - Przed TCS - rozważania czy się odbędzie. skokinarciarskie.pl, 18 grudnia 2000. [dostęp 2011-12-16]. (pol.).
  6. ↑ Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - Turniej Czterech Skoczni odbędzie się. skokinarciarskie.pl, 21 grudnia 2000. [dostęp 2011-12-16]. (pol.).
  7. ↑ Marta Wąsowska: Skoki Narciarskie: Zasady Turnieju Czterech Skoczni. skijumping.pl, 28 lipca 2001. s. 3. [dostęp 2011-12-20]. (pol.).
  8. ↑ Skoki narciarskie - Zwycięzcy TCS. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-17]. (pol.).
  9. ↑ Skoki narciarskie - Puchar Świata 2000/2001: 24.11.2000 - Kuopio (Finlandia) K-120. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-16]. (pol.).
  10. ↑ Skoki narciarskie - Puchar Świata 2000/2001: 02.12.2000 - Kuopio (Finlandia) K-120. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-16]. (pol.).
  11. ↑ Skoki narciarskie - Puchar Świata 2000/2001: 03.12.2000 - Kuopio (Finlandia) K-120. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-16]. (pol.).
  12. ↑ Skoki narciarskie - Puchar Świata 2000/2001: 25.11.2000 - Kuopio (Finlandia) K-120. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-16]. (pol.).
  13. ↑ Paweł Stawowczyk: Odwołane zawody PŚ w Lillehammer. skokinarciarskie.pl, 27 listopada 2000. [dostęp 2012-01-04]. (pol.).
  14. ↑ Skoki narciarskie - Puchar Świata 2000/2001: Klasyfikacja po konkursie: 03.12.2000, Kuopio K-120. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-16]. (pol.).
  15. ↑ Fisskijumping.com – Encyklopedia – System KO. berkutschi.com. [dostęp 2017-01-18]. (pol.).
  16. ↑ Marta Wąsowska: Skoki Narciarskie: Zasady Turnieju Czterech Skoczni. skijumping.pl, 28 lipca 2001. s. 1. [dostęp 2011-12-20]. (pol.).
  17. ↑ Skoki narciarskie - Zasady systemu KO w TCS. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-20]. (pol.).
  18. ↑ Marta Wąsowska: Skoki Narciarskie: Zasady Turnieju Czterech Skoczni. skijumping.pl, 28 lipca 2001. s. 2. [dostęp 2011-12-20]. (pol.).
  19. 1 2 3 4 Skijumping.pl - Wyniki Pucharu Świata, z dnia 2000-12-29 w Oberstdorf (HS 0), Niemcy. skijumping.pl. [dostęp 2011-12-22]. (pol.).
  20. 1 2 3 4 5 00/01 FIS WORLD CUP SKI-JUMPING, 4th World Cup Competition - 4 Hills Tournament, Qualification Round. skijumping-db.net [web.archive.org], 1 maja 2003. [dostęp 2011-12-22]. (ang.).
  21. ↑ Erdinger Arena, Oberstdorf. skisprungschanzen.com. [dostęp 2011-12-16]. (niem.).
  22. 1 2 Olympiaschanze, Garmisch-Partenkirchen. skisprungschanzen.com. [dostęp 2011-12-16]. (niem.).
  23. 1 2 3 4 5 00/01 FIS WORLD CUP SKI-JUMPING, 5th World Cup Competition - 4 Hills Tournament, Qualification Round. skijumping-db.net [web.archive.org], 1 maja 2003. [dostęp 2011-12-17]. (ang.).
  24. ↑ Skoki narciarskie - Puchar Świata 2000/2001: 04.01.2001 - Innsbruck (Austria) K-108. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-16]. (pol.).
  25. 1 2 3 4 5 00/01 FIS WORLD CUP SKI-JUMPING, 6th World Cup Competition - 4 Hills Tournament, Qualification Round. skijumping-db.net [web.archive.org], 1 maja 2003. [dostęp 2011-12-17]. (ang.).
  26. ↑ Bergisel, Innsbruck. skisprungschanzen.com. [dostęp 2011-12-16]. (niem.).
  27. ↑ Skoki narciarskie - Puchar Świata 2000/2001: 06.01.2001 - Bischofshofen (Austria) K-120. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-16]. (pol.).
  28. 1 2 3 4 5 00/01 FIS WORLD CUP SKI-JUMPING, 7th World Cup Competition - 4 Hills Tournament, Qualification Round. skijumping-db.net [web.archive.org], 1 maja 2003. [dostęp 2011-12-17]. (ang.).
  29. ↑ Sepp Bradl-Skistadion, Bischofshofen. skisprungschanzen.com. [dostęp 2011-12-16]. (niem.).
  30. 1 2 Tadeusz Mieczyński: Skoki Narciarskie: Martin Schmitt pewnie wygrywa w Oberstdrofie. skijumping.pl, 29 grudnia 2000. [dostęp 2011-12-20]. (pol.).
  31. ↑ Skoki narciarskie - Turniej Czterech Skoczni 2000/2001: 29.12.2000 - Oberstdorf (Niemcy) K-115 (wyniki po I serii). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-20]. (pol.).
  32. ↑ 00/01 FIS WORLD CUP SKI-JUMPING, 4th World Cup Competition - 4 Hills Tournament. skijumping-db.net [web.archive.org], 1 maja 2003. [dostęp 2011-12-22]. (ang.).
  33. ↑ Skoki narciarskie - Puchar Świata 2000/2001: 29.12.2000 - Oberstdorf (Niemcy) K-115. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-16]. (pol.).
  34. ↑ 00/01 FIS WORLD CUP SKI-JUMPING, 5th World Cup Competition - 4 Hills Tournament. skijumping-db.net [web.archive.org], 1 maja 2003. [dostęp 2011-12-21]. (ang.).
  35. 1 2 3 Skijumping.pl - Wyniki Pucharu Świata, z dnia 2001-01-01 w Garmisch-Partenkirchen (HS 125), Niemcy. skijumping.pl. [dostęp 2011-12-22]. (ang.).
  36. 1 2 Skoki narciarskie - Turniej Czterech Skoczni 2000/2001: 01.01.2001 - Garmisch-Parten. (Niemcy) K-115 (wyniki po I serii). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-21]. (pol.).
  37. ↑ Tadeusz Mieczyński: Skoki Narciarskie: Małysz na podium i rekordzistą w Garmisch-Partenkirchen. skijumping.pl, 1 stycznia 2001. [dostęp 2011-12-21]. (pol.).
  38. 1 2 Skoki narciarskie - Turniej Czterech Skoczni 2000/2001: Klasyfikacja po konkursie: 01.01.2001, Garmisch-Parten. K-115. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-17]. (pol.).
  39. ↑ 00/01 FIS WORLD CUP SKI-JUMPING, 5th World Cup Competition - 4 Hills Tournament. skijumping-db.net [web.archive.org], 1 maja 2003. [dostęp 2011-12-22]. (ang.).
  40. ↑ Skoki narciarskie - Puchar Świata 2000/2001: 01.01.2001 - Garmisch-Parten. (Niemcy) K-115. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-17]. (pol.).
  41. 1 2 3 4 Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - Turniej Czterech Skoczni - Innsbruck. skokinarciarskie.pl, 4 stycznia 2001. [dostęp 2011-12-23]. (pol.).
  42. ↑ Skoki narciarskie - Turniej Czterech Skoczni 2000/2001: 04.01.2001 - Innsbruck (Austria) K-108 (wyniki po I serii). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-23]. (pol.).
  43. 1 2 3 Skijumping.pl - Wyniki Pucharu Świata, z dnia 2001-01-04 w Innsbruck (HS 130), Austria. skijumping.pl. [dostęp 2011-12-23]. (ang.).
  44. ↑ Tadeusz Mieczyński: Skoki Narciarskie: Wreszcie wygrana Adama Małysza!. skijumping.pl, 4 stycznia 2001. [dostęp 2011-12-23]. (pol.).
  45. ↑ 00/01 FIS WORLD CUP SKI-JUMPING, 6th World Cup Competition - 4 Hills Tournament. skijumping-db.net [web.archive.org], 1 maja 2003. [dostęp 2011-12-23]. (ang.).
  46. ↑ Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - Dmitrij Wassiliew podejrzany o doping. skokinarciarskie.pl, 4 lutego 2001. [dostęp 2011-12-23]. (pol.).
  47. ↑ Skoki Narciarskie - Dmitry Vassiliev (sylwetka, biografia). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-23]. (pol.).
  48. ↑ Skoki Narciarskie Polska: Dmitrij WASILJEW (Rosja). skijumping.pl. [dostęp 2011-12-23]. (pol.).
  49. ↑ FIS-Ski - biographie: VASSILIEV Dimitry: Season 2001. fis-ski.com. [dostęp 2011-12-23]. (ang.).
  50. ↑ Skoki narciarskie - Turniej Czterech Skoczni 2000/2001: Klasyfikacja po konkursie: 04.01.2001, Innsbruck K-108. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-17]. (pol.).
  51. ↑ Skoki narciarskie - Turniej Czterech Skoczni 2000/2001: 06.01.2001 - Bischofshofen (Austria) K-120 (wyniki po I serii). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-24]. (pol.).
  52. 1 2 3 Skijumping.pl - Wyniki Pucharu Świata, z dnia 2001-01-06 w Bischofshofen (HS 140), Austria. skijumping.pl. [dostęp 2011-12-24]. (pol.).
  53. ↑ Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - Turniej Czterech Skoczni - Bischofshofen. skokinarciarskie.pl, 6 stycznia 2001. [dostęp 2011-12-24]. (pol.).
  54. 1 2 3 Tadeusz Mieczyński: Skoki Narciarskie: Adam Małysz zwycięzcą!. skijumping.pl, 6 stycznia 2001. [dostęp 2011-12-24]. (pol.).
  55. ↑ 00/01 FIS WORLD CUP SKI-JUMPING, 7th World Cup Competition - 4 Hills Tournament. skijumping-db.net [web.archive.org], 1 maja 2003. [dostęp 2011-12-24]. (ang.).
  56. ↑ Skoki narciarskie - Turniej Czterech Skoczni 2000/2001: 06.01.2001 - Bischofshofen (Austria) K-120. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-24]. (pol.).
  57. ↑ Marta Wąsowska: Skoki Narciarskie: Historia Turnieju Czterech Skoczni. skijumping.pl, 25 lipca 2001. s. 2. [dostęp 2011-12-17]. (pol.).
  58. ↑ Skoki Narciarskie Polska - Skijumping.pl: Klasyfikacja Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 2000/2001. skijumping.pl. [dostęp 2011-12-25]. (pol.).
  59. ↑ FIS-Ski - biographie: BAUMGARTNER Andreas. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  60. ↑ FIS-Ski - biographie: EBERHARTER Wilfried. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  61. ↑ FIS-Ski - biographie: ERLACHER Wolfgang. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  62. ↑ FIS-Ski - biographie: FETTNER Manuel. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  63. ↑ FIS-Ski - biographie: GOLDBERGER Andreas. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  64. ↑ FIS-Ski - biographie: HAFELE Mathias. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  65. ↑ FIS-Ski - biographie: HOFER Gerhard. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  66. ↑ FIS-Ski - biographie: HORNGACHER Stefan. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  67. ↑ FIS-Ski - biographie: HOELLWARTH Martin. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  68. ↑ FIS-Ski - biographie: HOERL Thomas. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  69. ↑ FIS-Ski - biographie: KAISER Stefan. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  70. ↑ FIS-Ski - biographie: KLADLER Werner. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  71. ↑ FIS-Ski - biographie: KOCH Martin. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  72. ↑ FIS-Ski - biographie: LOITZL Wolfgang. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  73. ↑ FIS-Ski - biographie: METZLER Bernhard. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  74. ↑ FIS-Ski - biographie: NAGILLER Christian. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  75. ↑ FIS-Ski - biographie: SCHNEIDER Balthasar. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  76. ↑ FIS-Ski - biographie: SCHWARZENBERGER Reinhard. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  77. ↑ FIS-Ski - biographie: THURNBICHLER Stefan. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  78. ↑ FIS-Ski - biographie: WENNINGER Johannes. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  79. ↑ FIS-Ski - biographie: WIDHOELZL Andreas. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  80. ↑ FIS-Ski - biographie: DOLEZAL Michal. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  81. ↑ FIS-Ski - biographie: JANDA Jakub. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  82. ↑ FIS-Ski - biographie: JIROUTEK Jakub. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  83. ↑ FIS-Ski - biographie: HLAVA Jakub. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  84. ↑ FIS-Ski - biographie: JURIS Jaan. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  85. ↑ FIS-Ski - biographie: AHONEN Janne. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  86. ↑ FIS-Ski - biographie: HAUTAMAEKI Jussi. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  87. ↑ FIS-Ski - biographie: HAUTAMAEKI Matti. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  88. ↑ FIS-Ski - biographie: JUSSILAINEN Risto. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  89. ↑ FIS-Ski - biographie: KANTEE Ville. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  90. ↑ FIS-Ski - biographie: LINDSTROEM Veli-Matti. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  91. ↑ FIS-Ski - biographie: NIEMINEN Toni. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  92. ↑ FIS-Ski - biographie: SOININEN Jani. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  93. ↑ FIS-Ski - biographie: CHEDAL Emmanuel. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  94. ↑ FIS-Ski - biographie: DESSUM Nicolas. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  95. ↑ FIS-Ski - biographie: SANTIAGO Remi. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  96. ↑ FIS-Ski - biographie: GROOT DE Niels. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  97. ↑ FIS-Ski - biographie: MAYR Ingemar. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  98. ↑ FIS-Ski - biographie: NIKKEL Jeroen. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  99. ↑ FIS-Ski - biographie: FUNAKI Kazuyoshi. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  100. ↑ FIS-Ski - biographie: HARADA Masahiko. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  101. ↑ FIS-Ski - biographie: KASAI Noriaki. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  102. ↑ FIS-Ski - biographie: MIYAHIRA Hideharu. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  103. ↑ FIS-Ski - biographie: NAKAMURA Kazuhiro. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  104. ↑ FIS-Ski - biographie: OKABE Takanobu. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  105. ↑ FIS-Ski - biographie: WATASE Yuta. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  106. ↑ FIS-Ski - biographie: YOSHIOKA Kazuya. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  107. ↑ FIS-Ski - biographie: FILIMONOV Stanislav. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  108. ↑ FIS-Ski - biographie: GAIDUK Pavel. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  109. ↑ FIS-Ski - biographie: CHVYKOV Dmitriy. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  110. ↑ FIS-Ski - biographie: CHOI Heung-Chul. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  111. ↑ FIS-Ski - biographie: CHOI Yong-Jik. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  112. ↑ FIS-Ski - biographie: KANG Chil-ku. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  113. ↑ FIS-Ski - biographie: KIM Hyun-Ki. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  114. ↑ FIS-Ski - biographie: AUDENRIETH Roland. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  115. ↑ FIS-Ski - biographie: DUFFNER Christof. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  116. ↑ FIS-Ski - biographie: ELSE Dirk. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  117. ↑ FIS-Ski - biographie: GRILLHOESL Christoph. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  118. ↑ FIS-Ski - biographie: HANNAWALD Sven. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  119. ↑ FIS-Ski - biographie: HERR Alexander. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  120. ↑ FIS-Ski - biographie: HORNSCHUH Ronny. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  121. ↑ FIS-Ski - biographie: JAEKLE Hansjoerg. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  122. ↑ FIS-Ski - biographie: LOEFFLER Frank. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  123. ↑ FIS-Ski - biographie: MOELLINGER Michael. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  124. ↑ FIS-Ski - biographie: NEUMAYER Michael. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  125. ↑ FIS-Ski - biographie: PIEPER Stefan. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  126. ↑ FIS-Ski - biographie: REICHEL Frank. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  127. ↑ FIS-Ski - biographie: RITZERFELD Joerg. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  128. ↑ FIS-Ski - biographie: SCHMITT Martin. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  129. ↑ FIS-Ski - biographie: SPAETH Georg. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  130. ↑ FIS-Ski - biographie: STOERL Dennis. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  131. ↑ FIS-Ski - biographie: UHRMANN Michael. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  132. ↑ FIS-Ski - biographie: AAGHEIM Morten. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  133. ↑ FIS-Ski - biographie: DOENNEM Olav Magne. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  134. ↑ FIS-Ski - biographie: INGEBRIGTSEN Tommy. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  135. ↑ FIS-Ski - biographie: LIE Haavard. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  136. ↑ FIS-Ski - biographie: LJOEKELSOEY Roar. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  137. ↑ FIS-Ski - biographie: OTTESEN Lasse. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  138. ↑ FIS-Ski - biographie: SOLEM Morten. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  139. ↑ FIS-Ski - biographie: STENSRUD Henning. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  140. ↑ FIS-Ski - biographie: MALYSZ Adam. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  141. ↑ FIS-Ski - biographie: MATEJA Robert. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  142. ↑ FIS-Ski - biographie: POCHWALA Tomasz. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  143. ↑ FIS-Ski - biographie: SKUPIEN Wojciech. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  144. ↑ FIS-Ski - biographie: SLIWKA Grzegorz. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  145. ↑ Skoki Narciarskie - Grzegorz Śliwka (Polska). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-02-17]. (pol.).
  146. ↑ FIS-Ski - biographie: BELOV Alexander. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  147. ↑ FIS-Ski - biographie: FATCHULLIN Ildar. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  148. ↑ FIS-Ski - biographie: KOBELEV Valery. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  149. ↑ FIS-Ski - biographie: VASSILIEV Dimitriy. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  150. ↑ FIS-Ski - biographie: MESIK Martin. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  151. ↑ FIS-Ski - biographie: FRAS Damjan. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  152. ↑ FIS-Ski - biographie: KRANJEC Robert. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  153. ↑ FIS-Ski - biographie: MEDVED Igor. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  154. ↑ FIS-Ski - biographie: RADELJ Jure. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  155. ↑ FIS-Ski - biographie: URH-ZUPAN Primoz. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  156. ↑ FIS-Ski - biographie: ZONTA Peter. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  157. ↑ FIS-Ski - biographie: ALBORN Alan. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  158. ↑ FIS-Ski - biographie: JONES Clint. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  159. ↑ FIS-Ski - biographie: FREIHOLZ Sylvain. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  160. ↑ FIS-Ski - biographie: KUETTEL Andreas. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  161. ↑ FIS-Ski - biographie: STEINAUER Marco. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  162. ↑ FIS-Ski - biographie: VOGEL Marc. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  163. ↑ FIS-Ski - biographie: JAAFS Kristoffer. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  164. ↑ FIS-Ski - biographie: MUNTERS Johan. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  165. ↑ FIS-Ski - biographie: CECON Roberto. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  166. ↑ Skoki narciarskie - Puchar Świata 2000/2001: Klasyfikacja po konkursie: 06.01.2001, Bischofshofen K-120. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-25]. (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.