Aegir (księżyc)
![]() | |
| Planeta | |
|---|---|
| Odkrywca | |
| Data odkrycia |
12 grudnia 2004[1] |
| Tymczasowe oznaczenie |
S/2004 S 10 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka |
20 751 000 km[2] |
| Mimośród |
0,2524[2] |
| Okres obiegu |
1117,83 d[2] |
| Nachylenie do ekliptyki |
166,668°[2] |
| Długość węzła wstępującego |
179,064°[2] |
| Argument perycentrum |
242,651°[2] |
| Anomalia średnia |
26,017°[2] |
| Własności fizyczne | |
| Średnica równikowa |
6 km[3] |
| Średnia gęstość |
2,3 g/cm³[3] |
| Albedo |
0,04[3] |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
|
Aegir (Saturn XXXVI) – księżyc Saturna odkryty w połowie grudnia 2004 roku przez Davida Jewitta, Scotta Shepparda i Jana Kleynę za pomocą teleskopu naziemnego. Elementy orbity wyliczył Brian Marsden[1].
Aegir należy do grupy nordyckiej księżyców Saturna, poruszających się ruchem wstecznym[1].
Jest jednym z kilkunastu satelitów Saturna odkrytych w 2004 r., po 23 latach od przelotu sondy Voyager 2 przez system tej planety. W mitologii nordyckiej Ägir to olbrzym uosabiający gniew i dzikość oceanu[1].
Zobacz też
- Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- Księżyce Saturna – zestawienie podstawowych danych
Przypisy
- 1 2 3 4 Aegir. [w:] Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-28]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters. Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2016-02-10]. (ang.).
- 1 2 3 4 Planetary Satellite Physical Parameters. Jet Propulsion Laboratory, 2015-02-19. [dostęp 2016-02-10]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Aegir. [w:] Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-28]. (ang.).

