Bestla (księżyc)
![]() | |
| Planeta | |
|---|---|
| Odkrywca | |
| Data odkrycia |
grudzień 2004 |
| Tymczasowe oznaczenie |
S/2004 S 18 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka |
20 209 000 km[1] |
| Mimośród |
0,5145[1] |
| Okres obiegu |
1088,02 d[1] |
| Nachylenie do ekliptyki |
145,136°[1] |
| Długość węzła wstępującego |
288,308°[1] |
| Argument perycentrum |
81,185°[1] |
| Anomalia średnia |
239,156°[1] |
| Własności fizyczne | |
| Średnica równikowa |
7 km[2] |
| Masa |
4,1×1014 kg |
| Średnia gęstość |
2,3 g/cm³[2] |
| Albedo |
0,04[2] |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
|
Bestla (Saturn XXXIX) – mały księżyc Saturna odkryty przez Davida Jewitta, Scotta Shepparda i Jana Kleynę na zdjęciach wykonanych za pomocą teleskopów naziemnych w okresie grudzień 2004 – marzec 2005[3]. Elementy orbitalne wyliczył Brian Marsden[4].
Należy ona do grupy nordyckiej nieregularnych, zewnętrznych księżyców planety, poruszających się ruchem wstecznym[4]. Bestla wraz z Narvim tworzy podgrupę o inklinacji bliskiej 145°.
Nazwa pochodzi z mitologii nordyckiej, Bestla była olbrzymką, matką najwyższego boga Odyna[4].
Zobacz też
- Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- Księżyce Saturna – zestawienie podstawowych danych
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters. Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2016-02-24]. (ang.).
- 1 2 3 4 Planetary Satellite Physical Parameters. Jet Propulsion Laboratory, 2015-02-19. [dostęp 2016-02-24]. (ang.).
- ↑ IAUC 8523: New satellites of Saturn. Central Bureau for Astronomical Telegrams, 2005-05-04. [dostęp 2018-12-28]. (ang.).
- 1 2 3 Bestla. [w:] Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-28]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Bestla. [w:] Solar System Exploration [on-line]. NASA. (ang.).

