Helena (księżyc)
![]() Zdjęcie Heleny z sondy Cassini | |
| Planeta | |
|---|---|
| Odkrywca |
P. Laques |
| Data odkrycia |
1 marca 1980 |
| Tymczasowe oznaczenie |
S/1980 S 6 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka |
377 444 km[1] |
| Mimośród |
0,0000[1] |
| Okres obiegu |
2,737 d[1] |
| Nachylenie do płaszczyzny Laplace’a |
0,213°[1] |
| Długość węzła wstępującego |
163,112°[1] |
| Argument perycentrum |
33,134°[1] |
| Anomalia średnia |
43,186°[1] |
| Własności fizyczne | |
| Wymiary |
36 × 32 × 30 km |
| Okres obrotu wokół własnej osi |
synchroniczny |
| Albedo |
1,67 ± 0,20 |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
18m |
Helena (Saturn XII) – mały, lodowy księżyc Saturna, odkryli go Pierre Laques i Jean Lecacheux w 1980 roku z obserwatorium naziemnego w Pic du Midi.
Jego nazwa pochodzi od Heleny Trojańskiej, postaci z mitologii greckiej. Helena porusza się po tej samej orbicie co dużo masywniejsza Dione, w punkcie Lagrange’a L4 na orbicie tego księżyca, jest więc tzw. księżycem trojańskim.
Na powierzchni tego księżyca znajdują się zarówno góry i kratery, jak też niezwykle gładkie, pokryte smugami obszary.
Galeria
Zobacz też
- chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- księżyce Saturna – zestawienie podstawowych danych
- (101) Helena
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Księżyc Saturna Helene widziany przez sondę Cassini w serwisie APOD: Astronomiczne zdjęcie dnia
- Helene. [w:] Księżyce Układu Słonecznego [on-line]. [dostęp 2016-02-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-09)].
- Helene. [w:] Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-26]. (ang.).





