Gloster E.28/39
![]() Pierwszy prototyp | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ |
eksperymentalny samolot odrzutowy |
| Załoga |
1 |
| Historia | |
| Data oblotu | |
| Lata produkcji |
1941-1943 |
| Wycofanie ze służby |
1944 |
| Liczba egz. |
1 |
| Liczba wypadków • w tym katastrof |
|
| Dane techniczne | |
| Napęd |
1 × silnik turboodrzutowy Power Jets W.1 |
| Ciąg |
3,8 kN |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
8,84 mm |
| Długość |
7,74 m |
| Wysokość |
2,70 m |
| Powierzchnia nośna |
13,6 m² |
| Masa | |
| Własna |
1309 kg |
| Startowa |
1700 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
750 km/h |
| Prędkość wznoszenia |
7 m/s |
| Pułap |
9800 m |
| Zasięg |
660 km |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Wielka Brytania | |
| Rzuty | |
![]() | |
Gloster E.28/39, znany także jako Gloster Whittle, Gloster Pioneer i Gloster G.40 – brytyjski samolot doświadczalny, pierwszy brytyjski samolot o napędzie odrzutowym.
Historia
Powstał w celu przetestowania nowo powstałego silnika odrzutowego W.1, zaprojektowanego przez Franka Whittle'a. Doświadczenie zdobyte przy projektowaniu tego samolotu i praktyczne dane, które przyniosły pierwsze loty, wykorzystano projektując pierwszy brytyjski operacyjny myśliwiec odrzutowy Gloster Meteor.
Samolot został zamówiony w 1939 przez brytyjskie Ministerstwo Lotnicze (Air Ministry), "E.28" oznacza, że był to 28 eksperymentalny samolot zamówiony przez Air Ministry, a "39" to rok jego powstania. Generalnym konstruktorem płatowca był George Carter[1].
Pierwszy lot samolotu odbył się 15 maja 1941 i trwał 17 minut. W ciągu następnych miesięcy samolot odbył szereg lotów z kolejnymi udoskonalanymi wersjami silników. Drugi prototyp, napędzany silnikiem W.2/500 odbył pierwszy lot 1 marca 1943. W lotach doświadczalnych pojawiły się problemy techniczne związane z nowym rodzajem napędu. Drugi prototyp uległ katastrofie 30 lipca 1943 z powodu zakleszczenia lotek. Pierwszy prototyp latał do 1944. Po zakończeniu programu badawczego samolot został przekazany do Science Museum w Londynie.
Konstrukcja
E.28/39 był metalowym dolnopłatem o podwoziu trójkołowym z kółkiem przednim. Wlot powietrza do silnika znajdował się w nosie samolotu, dysza wylotowa pod usterzeniem. Prototyp nie posiadał żadnego uzbrojenia, chociaż przewidziano miejsce do montażu dwóch karabinów maszynowych w każdym skrzydle.
Przypisy
- ↑ Tony Buttler: Gloster Meteor. Hall Park Books, seria: Warpaint. No.22. (ang.). s.2


