Paolo Maldini

Paolo Maldini

Paolo Maldini - zdjęcie z roku 2008
Pełne imię i nazwisko	Paolo Cesare Maldini
Data i miejsce urodzenia	26 czerwca 1968 Mediolan
Wzrost	186 cm
Pozycja	obrońca
Kariera juniorska
Lata Klub 1978–1985 A.C. Milan
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 1985–2009 A.C. Milan 647 (29)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 1986–1988  Włochy U-21 12 (5) 1988–2002  Włochy 126 (7) W sumie: 138 (12)
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
MŚ III miejsce Włochy 1990 piłka nożna II miejsce USA 1994 piłka nożna ME III miejsce RFN 1988 piłka nożna II miejsce Belgia/Holandia 2000 piłka nożna
Odznaczenia

Paolo Cesare Maldini (ur. 26 czerwca 1968 w Mediolanie) – włoski piłkarz, który występował na pozycji obrońcy. Przez całą karierę grał w A.C. Milan, którego jest wychowankiem oraz pięciokrotnie triumfował w rozgrywkach Ligi Mistrzów UEFA w sezonach (1988/1989), (1989/1990), (1993/1994), (2002/2003) i (2006/2007) oraz był również kapitanem tej drużyny. Był także reprezentantem Włoch z którą zdobył wicemistrzostwo świata 1994, brązowy medal mistrzostw świata 1990 i wicemistrzostwo europy 2000. Dla drużyny narodowej rozegrał łącznie 126 meczów.

Debiut w klubie zaliczył w wieku 17 lat, 20 stycznia 1985 roku w zremisowanym 1:1 meczu z Udinese Calcio. Już od następnego sezonu, Maldini stale grał w jedenastce zespołu, rywalizując na murawie z zawodnikami takimi jak m.in. piłkarze Juventusu, Zbigniew Boniek czy Michel Platini. Zagrał wtedy w 27 meczach włoskiej Serie A. W sezonie 1987/88, razem z Milanem zdobył mistrzostwo Włoch. W latach 1988/89 i 1989/90 zdobył Puchar Europy. Od sezonu 1991/92, trzy razy z rzędu zdobył mistrzostwo Włoch, ponadto w sezonie 93/94 wygrał trzeci już Puchar Europy.

Kolejne mistrzostwa zdobył w sezonach 1995/96, 1998/99 oraz 2003/04. Natomiast po kolejne zwycięstwo w Lidze Mistrzów, sięgnął w sezonie 2002/03. W roku 2005 Maldini w finale Ligi Mistrzów z Liverpoolem strzelił bramkę, (Milan prowadził do przerwy 3:0), lecz ostatecznie Włosi przegrali po dogrywce i rzutach karnych. W 2007 roku Milan wygrał w finale Ligi Mistrzów wynikiem 2:1 (gdzie również grali z Liverpoolem); obie bramki dla włoskiej drużyny zdobył Filippo Inzaghi. Dla Maldiniego był to piąty zdobyty Puchar Mistrzów oraz ósme wystąpienie finale; Włoch wyrównał wówczas rekordy odpowiednio Alfreda Di Stéfano i Francisca Gento.

16 lutego 2008 roku w meczu 23 kolejki włoskiej Serie A pomiędzy A.C. Milan a Parma F.C. Paolo rozegrał swój 1000 mecz w profesjonalnej karierze. Jak wyliczyli dziennikarze „La Gazzetta dello Sport” od profesjonalnego debiutu Maldiniego minęło 8427 dni. Według obliczeń tej gazety Maldini z tysiąca meczów aż 981 rozegrał w pierwszej jedenastce czy to A.C. Milan czy reprezentacji Włoch, przeważnie z opaską kapitana, a w 916 spotkaniach grał przez pełne 90 minut. Kapitan Milanu spotkanie w Parmie rozpoczął na ławce rezerwowych. W 68 minucie wszedł na boisko, zmieniając Marka Jankulovskiego.

17 kwietnia 2009 Maldini zapowiedział, że po sezonie zakończy karierę. 24 maja rozegrał swój ostatni mecz na stadionie San Siro, gdzie Milan przegrał z Romą 2:3. Niektórzy kibice po spotkaniu wyrazili swoje niezadowolenie ze stosunków piłkarza z publicznością. 31 maja 2009 Maldini zakończył 25-letnią karierę piłkarską w wygranym meczu z Fiorentiną 2:0. Pod koniec czerwca Włoska Federacja Piłkarska na łamach jednego z dzienników podziękowała piłkarzowi za jego karierę i 126 spotkań we włoskiej drużynie narodowej^[1]. Wcześniej Maldini odrzucił propozycję rozegrania pożegnalnego meczu^[2].

Po zakończeniu kariery przez Maldiniego koszulka z numerem 3, w której grał piłkarz, została zastrzeżona. Koszulkę z tym numerem może otrzymać tylko jego syn, o ile w przyszłości będzie grał w Milanie.

27 sierpnia 2009 podczas losowania fazy grupowej Ligi Mistrzów, Michel Platini wręczył Paolowi Maldiniemu nagrodę za całokształt kariery.

W sierpniu 2018 roku, Maldini powrócił do AC Milan, gdzie został wybrany na stanowisko dyrektora strategii i rozwoju w pionie sportowym^[3].

Jest synem Cesarego Maldiniego. Żonaty z modelką Adrianą Fossa, z którą ma synów Christiana (ur. 1996) i Daniela (ur. 2001). Christian rozpoczął karierę piłkarską w młodzieżowej drużynie Milanu grając, podobnie jak ojciec, na pozycji lewego obrońcy. Od 2019 roku jest zawodnikiem zespołu Pro Sesto 1913. Z kolei Daniel gra na pozycji ofensywnego pomocnika, a przez trenerów i swojego dziadka, Cesarego Maldiniego, uznawany był za wielki talent, który wkrótce zagrać może w pierwszej drużynie Milanu^[4]. 2 Lutego 2020 roku zadebiutował w pierwszej drużynie Milanu, a w dniu 25.09.2021 r. w wyjazdowym meczu przeciwko Spezii zdobył swoją pierwszą ligową bramkę dla klubu (mecz zakończył się wynikiem 2:1 dla Milanu).

A.C. Milan

• Mistrzostwo Włoch (7): 1988, 1992, 1993, 1994, 1996, 1999, 2004
• Puchar Włoch (1): 2003
• Superpuchar Włoch (5): 1989, 1992, 1993, 1994, 2004
• Puchar Europy (5): 1989, 1990, 1994, 2003, 2007
• Superpuchar Europy (5): 1989, 1990, 1994, 2003, 2007
• Puchar Interkontynentalny (2): 1989, 1990
• Klubowe Mistrzostwo Świata (1): 2007

Reprezentacja Włoch

• wicemistrzostwo świata (1): 1994
• wicemistrzostwo Europy (1): 2000
• III miejsce na mistrzostwach świata (1): 1990
• III miejsce na mistrzostwach Europy (1): 1988

Indywidualnie

• Bravo Award: 1989
• FIFPro World XI: 2005
• Najlepszy piłkarz Ligi Mistrzów: 2003
• FIFA 100: 2004
• Najlepszy obrońca Ligi Mistrzów: 2007
• Najlepszy Piłkarz Świata według World Soccer: 1994

Ojciec Paolo - Cesare Maldini - też był piłkarzem, a następnie trenerem. Starszy syn Paolo - Christian jest na piłkarskiej emeryturze. Młodszy syn Daniel od 1 lutego 2025 roku reprezentuje barwy Atalanty BC.

• Order Zasługi Republiki Włoskiej IV klasy (2000)^[6]
• Order Zasługi Republiki Włoskiej V klasy (1991)^[7]

• Paolo Maldini w bazie National Football Teams (ang.)
• Paolo Maldini, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2022-09-17] .