Tour de France 2001

Tour de France 2001
2000 2002
Ilustracja
Trasa Tour de France 2001
Data

7 – 29 lipca 2001

Etapów

20 (21)

Dystans

3455 km

Czas zwycięzcy

86 h 17' 28"
(40,070 km/h)

Zgłoszenia

189 kolarzy

Ukończyło wyścig

144 kolarzy

Podium
Pierwsze miejsce

Stany Zjednoczone Lance Armstrong (anulowane)

Drugie miejsce

Niemcy Jan Ullrich

Trzecie miejsce

Hiszpania Joseba Beloki

Pozostałe klasyfikacje
Górska

Francja Laurent Jalabert

Punktowa

Niemcy Erik Zabel

Młodzieżowa

Hiszpania Óscar Sevilla

Najaktywniejszych

Francja Laurent Jalabert

Drużynowa

Hiszpania Kelme

Strona internetowa

88. Tour de France rozpoczął się 7 lipca w Dunkierce, a zakończył się 29 lipca w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 20 etapów, w tym 12 etapów płaskich, 1 etapu pagórkowatego, 4 etapów górskich i 4 etapów jazdy na czas. Cała trasa liczyła 3455 km.

Klasyfikacje

Klasyfikację generalną wygrał po raz trzeci z rzędu Amerykanin Lance Armstrong, wyprzedzając Niemca Jana Ullricha i Hiszpana Josebę Belokiego. Niemiec Erik Zabel wygrał klasyfikację punktową, Francuz Laurent Jalabert wygrał klasyfikację górską, a Hiszpan Óscar Sevilla był najlepszy w klasyfikacji młodzieżowej. Zabel wygrał klasyfikację punktową szósty raz z rzędu. Najaktywniejszym kolarzem został Laurent Jalabert[1]. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była hiszpańska drużyna Kelme.

Doping

Już podczas pierwszego etapu testu antydopingowego nie przeszedł Hiszpan Txema del Olmo. W jego krwi wykryto erytropoetynę (EPO)[2].

W 2007 roku do stosowania między innymi EPO w czasach swoich startów w ekipie ONCE (2001-2003) przyznał się Niemiec Jörg Jaksche[3]. Zwycięzca klasyfikacji punktowej, Erik Zabel, także stosował doping, do czego przyznał się w 2013 roku[4].

W 2012 roku Armstrong został dożywotnio zdyskwalifikowany za stosowanie dopingu przez Amerykańską Agencję Antydopingową. Anulowano także wszystkie jego wyniki począwszy od 1 sierpnia 1998 roku[5]. W 2013 roku Armstrong przyznał się do stosowania między innymi EPO, transfuzji krwi, testosteronu i kortyzonu[6]. Mimo to jeden z najpoważniejszych rywali Amerykanina, Jan Ullrich stwierdził, że Amerykaninowi powinno się przywrócić wszystkie wyniki, z uwagi na powszechność stosowania dopingu wśród kolarzy w tamtych czasach[7].

Drużyny

W tej edycji TdF wzięły udział 21[8] drużyny:

Etapy

Etap Data Trasa Dystans Zwycięzca
P7 lipcaDunkierka ITT 8,2 kmFrancja Christophe Moreau
18 lipcaSaint-Omer– Boulogne-sur-Mer 194,5 kmNiemcy Erik Zabel
29 lipcaCalais – Belgia Antwerpia 218,5 kmBelgia Marc Wauters
310 lipcaBelgia Antwerpia – Belgia Seraing 198,5 kmNiemcy Erik Zabel
411 lipcaBelgia Huy – Verdun 215,0 kmFrancja Laurent Jalabert
512 lipcaVerdun – Bar-le-Duc TTT 67,0 kmFrancja Crédit Agricole
613 lipcaCommercy – Strasburg 211,5 kmEstonia Jaan Kirsipuu
714 lipcaStrasburg – Colmar 162,5 kmFrancja Laurent Jalabert
815 lipcaColmar – Pontarlier 222,5 kmHolandia Erik Dekker
916 lipcaPontarlier – Aix-les-Bains 185,0 kmRosja Siergiej Iwanow
1017 lipcaAix-les-Bains – Alpe d’Huez 209,0 kmStany Zjednoczone Lance Armstrong
1118 lipcaGrenoble – Chamrousse ITT 32,0 kmStany Zjednoczone Lance Armstrong
19 lipca Dzień przerwy
1220 lipcaPerpignan – Plateau de Bonascre 166,5 kmKolumbia Félix Cárdenas
1321 lipcaFoix – Pla d'Adet 194,0 kmStany Zjednoczone Lance Armstrong
1422 lipcaTarbes – Luz Ardiden 144,5 kmHiszpania Roberto Laiseka
23 lipca Dzień przerwy
1524 lipcaPau – Lavaur 232,5 kmBelgia Rik Verbrugghe
1625 lipcaCastelsarrasin – Sarran 227,5 kmNiemcy Jens Voigt
1726 lipcaBrive-la-Gaillarde – Montluçon 194,0 kmBelgia Serge Baguet
1827 lipcaMontluçon – Saint-Amand-Montrond ITT 61,0 kmStany Zjednoczone Lance Armstrong
1928 lipcaOrlean – Évry 149,5 kmNiemcy Erik Zabel
2029 lipcaCorbeil-Essonnes – Paryż (Champs-Élysées) 160,5 kmCzechy Ján Svorada

Liderzy klasyfikacji po etapach

Etap Zwycięzca Klasyfikacja generalna
 Klasyfikacja punktowa
 Klasyfikacja górska
 Klasyfikacja młodzieżowa
 Klasyfikacja drużynowa
P Christophe Moreau Christophe Moreau Christophe Moreau brak Florent Brard Festina
1 Erik Zabel Erik Zabel Jacky Durand
2 Marc Wauters Marc Wauters Jaan Kirsipuu Robert Hunter Crédit Agricole
3 Erik Zabel Stuart O’Grady Erik Zabel Benoît Salmon Florent Brard
4 Laurent Jalabert Patrice Halgand
5 Crédit Agricole Jörg Jaksche
6 Jaan Kirsipuu
7 Laurent Jalabert Jens Voigt
8 Erik Dekker Stuart O’Grady Stuart O’Grady Rabobank
9 Siergiej Iwanow
10 Lance Armstrong François Simon Laurent Roux Óscar Sevilla
11 Lance Armstrong
12 Félix Cárdenas
13 Lance Armstrong Lance Armstrong Laurent Jalabert Kelme
14 Roberto Laiseka
15 Rik Verbrugghe
16 Jens Voigt
17 Serge Baguet
18 Lance Armstrong
19 Erik Zabel
20 Ján Svorada Erik Zabel
Klasyfikacja końcowa Lance Armstrong Erik Zabel Laurent Jalabert Óscar Sevilla Kelme
  • Podczas 1. etapu Christophe Moreau nosił żółtą koszulkę, a Igor González de Galdeano, drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
  • Podczas 9. i 10. etapu Stuart O’Grady nosił żółtą koszulkę, a Erik Zabel drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.

Klasyfikacje końcowe

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1.Stany Zjednoczone Lance Armstrong US Postal92 h 33' 08"
2.Niemcy Jan UllrichTelekom+6' 44"
3.Hiszpania Joseba BelokiONCE+9' 05"
4.Kazachstan Andriej KiwilewCofidis+9' 53"
5.Hiszpania Igor González de GaldeanoONCE+13' 28"
6.Francja François SimonBonjour+17' 22"
7.Hiszpania Óscar SevillaKelme+18' 30"
8.Kolumbia Santiago BoteroKelme+20' 55"
9.Hiszpania Marcos SerranoONCE+21' 45"
10.Holandia Michael BoogerdRabobank+22' 38"
Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.Niemcy Erik Zabel Green jerseyTelekom252
2.Australia Stuart O’GradyCrédit Agricole244
3.Francja Damien NazonBonjour169
4.Włochy Alessandro PetacchiFassa Bortolo148
5.Niemcy Sven TeutenbergFestina141
Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.Francja Laurent Jalabert CSC-Tiscali258
2.Niemcy Jan UllrichTelekom211
3.Francja Laurent RouxJean Delatour200
4.Stany Zjednoczone Lance ArmstrongUS Postal195
5.Włochy Stefano GarzelliMapei164

Klasyfikacja młodzieżowa

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1.Hiszpania Óscar Sevilla Kelme86 h 35' 58"
2.Hiszpania Francisco ManceboBanesto+10' 03"
3.Niemcy Jörg JakscheONCE+47' 32"
4.Rosja Dienis MieńszowBanesto+1 h 13' 20"
5.Włochy Marco PinottiLampre+1 h 15' 59"

Klasyfikacja drużynowa

Pozycja Drużyna Czas
1.Hiszpania Kelme259 h 14' 44"
2.Hiszpania ONCE+4' 59"
3.Niemcy Telekom+41' 06"
4.Francja Bonjour+41' 49"
5.Holandia Rabobank+51' 53"

Przypisy

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.