Tour de France 2002
| |||
![]() Trasa Tour de France 2002 | |||
| Data | |||
|---|---|---|---|
| Etapów |
20 (21) | ||
| Dystans |
3277 km | ||
| Czas zwycięzcy |
82 h 05' 12" (39,982 km/h) | ||
| Zgłoszenia |
189 kolarzy | ||
| Ukończyło wyścig |
153 kolarzy | ||
| Podium | |||
| Pierwsze miejsce |
| ||
| Drugie miejsce | |||
| Trzecie miejsce | |||
| Pozostałe klasyfikacje | |||
| Górska | |||
| Punktowa | |||
| Młodzieżowa | |||
| Najaktywniejszych | |||
| Drużynowa | |||
| Strona internetowa | |||
89. Tour de France rozpoczął się 6 lipca w Luksemburgu, a zakończył się 28 lipca w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 20 etapów, w tym 10 etapów płaskich, 2 etapów pagórkowatych, 5 etapów górskich i 4 etapów jazdy na czas. Cała trasa liczyła 3277 km.
Klasyfikacje
Klasyfikację generalną wygrał po raz czwarty z rzędu Amerykanin Lance Armstrong, wyprzedzając Hiszpana Josebę Belokiego i Litwina Raimondasa Rumšasa. Australijczyk Robbie McEwen wygrał klasyfikację punktową, Francuz Laurent Jalabert wygrał klasyfikację górską, a Włoch Ivan Basso był najlepszy w klasyfikacji młodzieżowej. Najaktywniejszym kolarzem został Laurent Jalabert[1]. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była hiszpańska drużyna ONCE.
Doping
W dniu zakończenia TdF żona trzeciego w klasyfikacji generalnej Raimondasa Rumšasa została aresztowana przez oficerów celnych za posiadanie niedozwolonych środków[2]. Sam kolarz nie poniósł jednak żadnych konsekwencji. Piąty w klasyfikacji Hiszpan Igor González de Galdeano miał zbyt duże stężenie salbutamolu we krwi, jednak pozwolono mu na start, ponieważ środek ten jest jednocześnie lekiem na astmę, na którą choruje[3]. Ósmy kolarz klasyfikacji generalnej, Amerykanin Levi Leipheimer został w 2012 roku pozbawiony wszystkich wyników z lat 1999-2006 po tym, jak przyznał się to stosowania dopingu[4].
W 2007 roku do stosowania między innymi EPO w czasach swoich startów w ekipie ONCE (2001-2003) przyznał się Niemiec Jörg Jaksche[5]. Zwycięzca klasyfikacji punktowej, Erik Zabel, także stosował doping, do czego przyznał się w 2013 roku[6].
W 2012 roku Armstrong został dożywotnio zdyskwalifikowany za stosowanie dopingu przez Amerykańską Agencję Antydopingową. Anulowano także wszystkie jego wyniki począwszy od 1 sierpnia 1998 roku[7]. W 2013 roku Armstrong przyznał się do stosowania między innymi EPO, transfuzji krwi, testosteronu i kortyzonu[8]. Mimo to jeden z najpoważniejszych rywali Amerykanina, Jan Ullrich stwierdził, że Amerykaninowi powinno się przywrócić wszystkie wyniki, z uwagi na powszechność stosowania dopingu wśród kolarzy w tamtych czasach[9].
Drużyny
W tej edycji TdF wzięło udział 21[10] drużyn:
|
|
Etapy
| Etap | Data | Trasa | Dystans | Zwycięzca | |||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| P | 6 lipca | ||||||
| 1 | 7 lipca | ||||||
| 2 | 8 lipca | ||||||
| 3 | 9 lipca | Metz – Reims | |||||
| 4 | 10 lipca | Épernay – Château-Thierry | |||||
| 5 | 11 lipca | Soissons – Rouen | |||||
| 6 | 12 lipca | Forges-les-Eaux – Alençon | |||||
| 7 | 13 lipca | Bagnoles-de-l'Orne – Avranches | |||||
| 8 | 14 lipca | Saint-Martin-de-Landelles – Plouay | |||||
| 9 | 15 lipca | Lanester – Lorient | |||||
| 16 lipca | Dzień przerwy | ||||||
| 10 | 17 lipca | Bazas – Pau | |||||
| 11 | 18 lipca | Pau – La Mongie | |||||
| 12 | 20 lipca | Lannemezan – Plateau de Beille | |||||
| 13 | 21 lipca | Lavelanet – Béziers | |||||
| 14 | 22 lipca | Lodève – Mont Ventoux | |||||
| 15 | 23 lipca | Vaison-la-Romaine – Les Deux Alpes | |||||
| 16 | 24 lipca | Les Deux Alpes – La Plagne | |||||
| 17 | 25 lipca | Aime – Cluses | |||||
| 18 | 26 lipca | Cluses – Bourg-en-Bresse | |||||
| 19 | 27 lipca | Régnié-Durette – Mâcon | |||||
| 20 | 28 lipca | Mâcon – Paryż (Champs-Élysées) | |||||
Liderzy klasyfikacji po etapach
| Etap | Zwycięzca | Klasyfikacja generalna |
Klasyfikacja punktowa |
Klasyfikacja górska |
Klasyfikacja młodzieżowa |
Klasyfikacja drużynowa |
|---|---|---|---|---|---|---|
| P | Lance Armstrong | Lance Armstrong | Lance Armstrong | Brak | David Millar | CSC-Tiscali |
| 1 | Rubens Bertogliati | Rubens Bertogliati | Erik Zabel | Christophe Mengin | Rubens Bertogliati | |
| 2 | Óscar Freire | Stéphane Berges | ||||
| 3 | Robbie McEwen | Erik Zabel | Christophe Mengin | |||
| 4 | ONCE | Igor González de Galdeano | Isidro Nozal | ONCE-Eroski | ||
| 5 | Jaan Kirsipuu | |||||
| 6 | Erik Zabel | |||||
| 7 | Bradley McGee | |||||
| 8 | Karsten Kroon | |||||
| 9 | Santiago Botero | David Millar | ||||
| 10 | Patrice Halgand | Robbie McEwen | ||||
| 11 | Lance Armstrong | Lance Armstrong | Erik Zabel | Patrice Halgand | Ivan Basso | |
| 12 | Lance Armstrong | Laurent Jalabert | ||||
| 13 | David Millar | Robbie McEwen | ||||
| 14 | Richard Virenque | |||||
| 15 | Santiago Botero | |||||
| 16 | Michael Boogerd | |||||
| 17 | Dario Frigo | |||||
| 18 | Thor Hushovd | |||||
| 19 | Lance Armstrong | |||||
| 20 | Robbie McEwen | |||||
| Klasyfikacja końcowa | Lance Armstrong | Robbie McEwen | Laurent Jalabert | Ivan Basso | ONCE-Eroski | |
- Podczas 1. etapu Lance Armstrong nosił żółtą koszulkę, a Laurent Jalabert, drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
- Podczas 2. i 3. etapu Rubens Bertogliati nosił żółtą koszulkę, a David Millar, drugi w klasyfikacji młodzieżowej, białą.
- Podczas 4. etapu Erik Zabel nosił żółtą koszulkę, a Robbie McEwen, drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
Klasyfikacje końcowe
| Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Czas |
|---|---|---|---|
| 1. | US Postal | 82 h 05' 12'' | |
| 2. | ONCE | +7' 17" | |
| 3. | Lampre | +8' 17" | |
| 4. | Kelme | +13' 10" | |
| 5. | iBanesto | +13' 54" | |
| 6. | ONCE | +15' 44" | |
| 7. | iBanesto | +16' 05" | |
| 8. | |||
| 9. | US Postal | +17' 12" | |
| 10. | Team CSC | +19' 05" |
| Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Punkty |
|---|---|---|---|
| 1. | Lotto | 280 | |
| 2. | Telekom | 261 | |
| 3. | Crédit Agricole | 208 | |
| 4. | FDJeux | 198 | |
| 5. | Lampre | 154 |
| Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Punkty |
|---|---|---|---|
| 1. | CSC-Tiscali | 262 | |
| 2. | Lotto | 178 | |
| 3. | Kelme | 162 | |
| 4. | |||
| 5. | Domo-Farm Frites | 121 |
Klasyfikacja młodzieżowa
| Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Czas |
|---|---|---|---|
| 1. | Fassa Bortolo | 82 h 24' 30" | |
| 2. | FDJeux | +13' 26" | |
| 3. | Lotto | +48' 32" | |
| 4. | Bonjour | +50' 08" | |
| 5. | ONCE | +54' 09" |
Klasyfikacja drużynowa
| Pozycja | Drużyna | Czas |
|---|---|---|
| 1. | 246 h 36' 14" | |
| 2. | +22' 49" | |
| 3. | +30' 17" | |
| 4. | +34' 06" | |
| 5. | +36' 19" |
Przypisy
- ↑ PRIX DE LA COMBATIVITÉ: PALMARÈS DES COMBATIFS. prixantargazdelacombativite.fr. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-10)]. (fr.).
- ↑ Rumsas receives suspended sentence (ang.)
- ↑ Galdeano exceeds limit for asthma medicine, but allowed to start (ang.)
- ↑ United States Anti-Doping Agency Acceptance of Sanction (ang.)
- ↑ Jörg Jaksche: Doping, hypocrisy and a dog called Bella (ang.)
- ↑ Zabel admits to doping from 1996 to 2003 (ang.)
- ↑ Lance Armstrong Receives Lifetime Ban And Disqualification Of Competitive Results For Doping Violations Stemming From His Involvement In The United States Postal Service Pro-Cycling Team Doping Conspiracy (ang.)
- ↑ Lance Armstrong comes clean (ang.)
- ↑ Jan Ullrich supports Lance (ang.)
- ↑ Les équipes du Tour de France 2002 (fr.)
