Tour de France 1999

Tour de France 1999
1998 2000
Ilustracja
Trasa Tour de France 1999
Data

3 – 25 lipca 1999

Etapów

20 (21)

Dystans

3690 km

Czas zwycięzcy

91 h 32' 16"
(40,273 km/h)

Zgłoszenia

180 kolarzy

Ukończyło wyścig

141 kolarzy

Podium
Pierwsze miejsce

Stany Zjednoczone Lance Armstrong (anulowane)

Drugie miejsce

Szwajcaria Alex Zülle

Trzecie miejsce

Hiszpania Fernando Escartín

Pozostałe klasyfikacje
Górska

Francja Richard Virenque

Punktowa

Niemcy Erik Zabel

Młodzieżowa

Francja Benoît Salmon

Najaktywniejszych

Francja Jacky Durand

Drużynowa

Hiszpania Banesto

86. Tour de France rozpoczął się 3 lipca w historycznym parku rozrywki Puy du Fou w departamencie Wandea, a zakończył 25 lipca w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 20 etapów, w tym: 11 etapów płaskich, 3 etapów górzystych, 4 etapów górskich i 3 etapów jazdy indywidualnej na czas. Cała trasa liczyła 3690 km.

Klasyfikacje

Klasyfikację generalną wygrał Amerykanin Lance Armstrong, wyprzedzając Szwajcara Alexa Zülle i Hiszpana Fernando Escartína. Niemiec Erik Zabel wygrał klasyfikację punktową, Francuz Richard Virenque wygrał klasyfikację górską, a jego rodak – Christophe Rinero był najlepszy w klasyfikacji młodzieżowej. Najaktywniejszym kolarzem został kolejny Francuz, Jacky Durand[1]. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była hiszpańska drużyna Banesto.

Doping

Po aferze dopingowej w poprzedniej edycji TdF organizatorzy wykluczyli ze startu Richarda Virenque, Laurenta Roux i Philippe’a Gaumonta, a także całą ekipę TVM[2]. Ekipa Polti, której kolarzem był Virenque odwołała się do Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI) i ostatecznie kolarz został dopuszczony do startu[3].

Kolumbijczyk José Castelblanco z drużyny Kelme, Hiszpan Manuel Beltrán z Banesto i Duńczyk Bo Hamburger z Cantina Tollo nie przeszli testów antydopingowych podczas wyścigu[4]. W 2013 roku komitet antydopingowy w ramach senatu francuskiego opublikował raport zawierający wyniki kontroli antydopingowych przeprowadzonych podczas Tour de France w latach 1998 i 1999. Z raportu tego wynika, iż 13 z 20 pozytywnych wyników należało do sześciu kolarzy: Lance’a Armstronga, Kevina Livingstona, Manuela Beltrána, José Castelblanco, Bo Hamburgera i Wladimira Bellego. Poza 20 pozytywnymi wynikami, 34 próbki dały wynik negatywny, a pozostałe 30 nie dały jednoznacznego wyniku, z uwagi na degradację próbek[5]. Armstrongowi nie odebrano zwycięstwa, ponieważ w 1999 roku nie istniała jeszcze wiarygodna metoda wykrywania EPO w moczu zawodników[6].

Dopiero w 2012 roku Amerykanin został dożywotnio zdyskwalifikowany przez Amerykańską Agencję Antydopingową. Anulowano także wszystkie wyniki Armstronga od 1 sierpnia 1998 roku[7]. Mimo to jeden z najpoważniejszych rywali Amerykanina, Niemiec Jan Ullrich stwierdził, że Armstrongowi powinno się przywrócić wszystkie wyniki, z uwagi na powszechność stosowania dopingu wśród kolarzy w tamtych czasach[8].

Drużyny

W tej edycji TdF wzięło udział 20[9] drużyn:

Etapy

Etap Data Trasa Dystans Zwycięzca
P3 lipcaPuy du Fou ITT 6,8 kmStany Zjednoczone Lance Armstrong
14 lipcaMontaigu – Challans 208,0 kmEstonia Jaan Kirsipuu
25 lipcaChallans – Saint-Nazaire 176,0 kmBelgia Tom Steels
36 lipcaNantes – Laval 194,5 kmBelgia Tom Steels
47 lipcaLaval – Blois 191,0 kmWłochy Mario Cipollini
58 lipcaBonneval – Amiens 233,5 kmWłochy Mario Cipollini
69 lipcaAmiens – Maubeuge 171,5 kmWłochy Mario Cipollini
710 lipcaAvesnes-sur-Helpe – Thionville 227,0 kmWłochy Mario Cipollini
811 lipcaMetz – Metz ITT 56,5 kmStany Zjednoczone Lance Armstrong
12 lipca Dzień przerwy
913 lipcaLe Grand-Bornand – Sestriere 213,5 kmStany Zjednoczone Lance Armstrong
1014 lipcaSestriere – Alpe d'Huez 220,5 kmWłochy Giuseppe Guerini
1115 lipcaLe Bourg-d’Oisans – Saint-Étienne 198,5 kmBelgia Ludo Dierckxsens
1216 lipcaSaint-Galmier – Saint-Flour 201,5 kmHiszpania David Etxebarria
1317 lipcaSaint-Flour – Albi 236,5 kmWłochy Salvatore Commesso
1418 lipcaCastres – Saint-Gaudens 199,0 kmRosja Dmitrij Konyszew
19 lipca Dzień przerwy
1520 lipcaSaint-Gaudens – Piau-Engaly 173,0 kmHiszpania Fernando Escartín
1621 lipcaLannemezan – Pau 192,0 kmHiszpania David Etxebarria
1722 lipcaMourenx – Bordeaux 200,0 kmBelgia Tom Steels
1823 lipcaJonzac – Futuroscope 187,0 kmWłochy Giampaolo Mondini
1924 lipcaFuturoscope – Futuroscope ITT 57,0 kmStany Zjednoczone Lance Armstrong
2025 lipcaArpajon – Paryż (Champs-Élysées) 143,5 kmAustralia Robbie McEwen

Liderzy klasyfikacji po etapach

Etap Zwycięzca Klasyfikacja generalna
 Klasyfikacja górska
 Klasyfikacja punktowa
 Klasyfikacja młodzieżowa
 Klasyfikacja drużynowa
P Lance Armstrong Lance Armstrong Mariano Piccoli Lance Armstrong Rik Verbrugghe US Postal
1 Jaan Kirsipuu Jaan Kirsipuu
2 Tom Steels Jaan Kirsipuu Christian Vande Velde
3 Tom Steels
4 Mario Cipollini
5 Mario Cipollini
6 Mario Cipollini
7 Mario Cipollini
8 Lance Armstrong Lance Armstrong Magnus Bäckstedt
9 Lance Armstrong Richard Virenque Stuart O’Grady Benoît Salmon
10 Giuseppe Guerini ONCE
11 Ludo Dierckxsens Festina
12 David Etxebarria Erik Zabel
13 Salvatore Commesso ONCE
14 Dmitrij Konyszew Festina
15 Fernando Escartín Banesto
16 David Etxebarria
17 Tom Steels
18 Gianpaolo Mondini
19 Lance Armstrong
20 Robbie McEwen
Klasyfikacja końcowa Lance Armstrong Richard Virenque Erik Zabel Benoît Salmon Banesto

Parokrotnie podczas tej edycji TdF jeden kolarz prowadził jednocześnie w więcej niż jednej klasyfikacji:

  • na etapie 1. Lance Armstrong włożył żółtą koszulkę, a Alex Zülle, drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
  • na etapach 3, 4, 5 i 6 Jaan Kirsipuu włożył żółtą koszulkę, a Tom Steels drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
  • na etapie 7, Jaan Kirsipuu włożył żółtą koszulkę, a Erik Zabel drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
  • na etapie 8, Jaan Kirsipuu włożył żółtą koszulkę, a Mario Cipollini drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.

Klasyfikacje końcowe

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1.Stany Zjednoczone Lance Armstrong US Postal91 h 32' 16"
2.Szwajcaria Alex ZülleBanesto+7' 37"
3.Hiszpania Fernando EscartínKelme+10' 26"
4.Szwajcaria Laurent DufauxSaeco+14' 43"
5.Hiszpania Ángel CaseroVitalicio+15' 11"
6.Hiszpania Abraham OlanoONCE+16' 47"
7.Włochy Daniele NardelloMapei+17' 02"
8.Francja Richard VirenquePolti+17' 28"
9.Włochy Wladimir BelliFestina+17' 37""
10.Włochy Andrea PeronONCE+23' 10"
Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.Niemcy Erik Zabel Green jerseyTelekom327
2.Australia Stuart O’GradyCrédit Agricole275
3.Francja Christophe CapelleBig Mat196
4.Belgia Tom SteelsMapei188
5.Francja François SimonCrédit Agricole186
Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.Francja Richard Virenque Polti279
2.Włochy Alberto ElliTelekom226
3.Włochy Mariano PiccoliLampre205
4.Hiszpania Fernando EscartínKelme194
5.Stany Zjednoczone Lance ArmstrongUS Postal193

Klasyfikacja młodzieżowa

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1.Francja Benoit Salmon Casino92 h 01' 15"
2.Belgia Mario AertsLotto+10' 22"
3.Hiszpania Francisco Tomas GarcíaVitalico+16' 32"
4.Hiszpania Francisco ManceboBanesto+21' 32"
5.Hiszpania Luis PérezONCE+23' 54"

Klasyfikacja drużynowa

Pozycja Drużyna Czas
1.Hiszpania Banesto275 h 05' 21"
2.Hiszpania ONCE+8' 16"
3.Francja Festina-Lotus+16' 13"
4.Hiszpania Kelme+23' 48"
5.Włochy Mapei+24' 13"

Przypisy

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.