91. Tour de France rozpoczął się 3 lipca w belgijskim Liège, a zakończył się 25 lipca 2004 roku w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 20 etapów, w tym 10 etapów płaskich, 3 etapów pagórkowatych, 4 etapów górskich i 4 etapów jazdy na czas. Cała trasa liczyła 3391 km.
Klasyfikacje
Klasyfikację generalną wygrał po raz szósty z rzędu Amerykanin Lance Armstrong, wyprzedzając Niemca Andreasa Klödena i Włocha Ivana Basso. Amerykanin został tym samym pierwszym kolarzem w historii, który sześciokrotnie wygrywał Wielką Pętlę. Australijczyk Robbie McEwen wygrał klasyfikację punktową, Francuz Richard Virenque wygrał klasyfikację górską, a Rosjanin Władimir Karpiec był najlepszy w klasyfikacji młodzieżowej. Najaktywniejszym kolarzem został Richard Virenque[1]. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była niemiecka drużyna T-Mobile Team.
Doping
Drużyna Kelme miała początkowo wystartować w Tour de France 2004, jednak po opisaniu przez Jesúsa Manzano technik stosowania dopingu w tym zespole cała ekipa została wykluczona z imprezy[2].
Dziewiąty kolarz klasyfikacji generalnej, Amerykanin Levi Leipheimer został w 2012 roku pozbawiony wszystkich wyników z lat 1999–2006 po tym, jak przyznał się do stosowania dopingu[3].
W 2012 roku Armstrong został dożywotnio zdyskwalifikowany za stosowanie dopingu przez Amerykańską Agencję Antydopingową. Anulowano także wszystkie jego wyniki począwszy od 1 sierpnia 1998 roku[4]. W 2013 roku Armstrong przyznał się do stosowania między innymi erytropoetyny (EPO), transfuzji krwi, testosteronu i kortyzonu[5]. Mimo to jeden z najpoważniejszych rywali Amerykanina, Jan Ullrich stwierdził, że Amerykaninowi powinno się przywrócić wszystkie wyniki, z uwagi na powszechność stosowania dopingu wśród kolarzy w tamtych czasach[6].
Drużyny
W tej edycji TdF wzięło udział 21[7] drużyn:
Etapy
| Etap |
Data |
Trasa |
Dystans |
Zwycięzca |
| P | 3 lipca | Liège | ITT 6,1 km | Fabian Cancellara |
| 1 | 4 lipca | Liège – Charleroi | 202,5 km | Jaan Kirsipuu |
| 2 | 5 lipca | Charleroi – Namur | 197,0 km | Robbie McEwen |
| 3 | 6 lipca | Waterloo – Wasquehal | 210,0 km | Jean-Patrick Nazon |
| 4 | 7 lipca | Cambrai – Arras | TTT 64,5 km | US Postal |
| 5 | 8 lipca | Amiens – Chartres | 200,5 km | Stuart O’Grady |
| 6 | 9 lipca | Bonneval – Angers | 196,0 km | Tom Boonen |
| 7 | 10 lipca | Châteaubriant – Saint-Brieuc | 204,5 km | Filippo Pozzato |
| 8 | 11 lipca | Lamballe – Quimper | 168,0 km | Thor Hushovd |
|
12 lipca |
Dzień przerwy |
| 9 | 13 lipca | Saint-Léonard-de-Noblat – Guéret | 160,5 km | Robbie McEwen |
| 10 | 14 lipca | Limoges – Saint-Flour | 137,0 km | Richard Virenque |
| 11 | 15 lipca | Saint-Flour – Figeac | 164,0 km | David Moncoutié |
| 12 | 16 lipca | Castelsarrasin – La Mongie | 197,5 km | Ivan Basso |
| 13 | 17 lipca | Lannemezan – Plateau de Beille | 205,5 km | Lance Armstrong |
| 14 | 18 lipca | Carcassonne – Nîmes | 192,5 km | Aitor González |
|
19 lipca |
Dzień przerwy |
| 15 | 20 lipca | Valréas – Villard-de-Lans | 180,5 km | Lance Armstrong |
| 16 | 21 lipca | Le Bourg-d’Oisans – L’Alpe d’Huez | ITT 15,5 km | Lance Armstrong |
| 17 | 22 lipca | Le Bourg-d’Oisans – Le Grand-Bornand | 204,5 km | Lance Armstrong |
| 18 | 23 lipca | Annemasse – Lons-le-Saunier | 166,5 km | Juan Miguel Mercado |
| 19 | 24 lipca | Besançon | ITT 55,0 km | Lance Armstrong |
| 20 | 25 lipca | Montereau – Paryż (Champs-Élysées) | 163,0 km | Tom Boonen |
Liderzy klasyfikacji po etapach