Anna Hollandt

Anna Hollandt
Ilustracja
Anna Hollandt (2023)
Data urodzenia

29 grudnia 1996

Klub

SC Degenfeld

Debiut w PŚ

7 stycznia 2012 w Hinterzarten (46. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

1 lutego 2014 w Hinzenbach (23. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

2 grudnia 2016 w Lillehammer (3. miejsce)

Rekord życiowy

173,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (19 marca 2023)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Mistrzostwa świata
złoto Oberstdorf 2021 druż. miesz.
złoto Planica 2023 norm. druż.
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Ałmaty 2015 drużynowo
brąz Râșnov 2016 druż. miesz.
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
złoto Râșnov 2013 indywidualnie
złoto Râșnov 2013 druż. miesz.
srebro Râșnov 2013 drużynowo

Anna Hollandt z domu Rupprecht[1] (ur. 29 grudnia 1996) – niemiecka skoczkini narciarska. Medalistka mistrzostw świata juniorów (2015 i 2016) oraz zimowego olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy (2013). Pięciokrotnie uczestniczyła w mistrzostwach świata juniorów (2010, 2011, 2014, 2015 i 2016). Dwukrotna mistrzyni Niemiec (2010, 2016).

Na międzynarodowej arenie zadebiutowała 10 sierpnia 2008 w Bischofsgrün podczas zawodów Letniego Pucharu Kontynentalnego, od razu zdobywając punkty tego cyklu (zajęła wówczas 30. pozycję)[2].

W Pucharze Świata zadebiutowała 7 stycznia 2012 w Hinterzarten (46. miejsce). Pierwsze punkty zdobyła 1 lutego 2014 w Hinzenbach (23. pozycja)[2]. Na podium po raz pierwszy stanęła 2 grudnia 2016 w Lillehammer, gdzie była trzecia (był to jednocześnie pierwszy jej start w zawodach tej rangi, który ukończyła w czołowej dziesiątce)[3].

Trzykrotnie stawała na podium konkursów indywidualnych w ramach mistrzostw Niemiec – w 2010[4] i 2016 zdobywała tytuły mistrzowskie[5], a w 2015 medal brązowy[6].

Indywidualnie

2019 Austria Seefeld – 24. miejsce (K-99)
2021 Niemcy Oberstdorf – 14. miejsce (K-95), 15. miejsce (K-120)
2023 Słowenia Planica – 9. miejsce (K-95), nie zakwalifikowała się (K-125)

Drużynowo

2021 Niemcy Oberstdorf – 5. miejsce (K-95)[a], złoty medal (K-95, drużyna mieszana)[b]
2023 Słowenia Planica – złoty medal (K-95)[c]

Starty A. Hollandt na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
24. 27 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 ind. 93,0 m 96,0 m 203,5 pkt 56,1 pkt Maren Lundby
14. 25 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 ind. 93,0 m 91,5 m 233,7 pkt 45,9 pkt Ema Klinec
5. 26 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż.[a] 90,0 m 94,0 m 873,1 pkt (220,9 pkt) 86,2 pkt Austria
1.złoto 28 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż. miesz.[b] 92,5 m 98,5 m 1000,8 pkt (236,3 pkt) –
15. 3 marca 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 ind. 116,5 m 118,5 m 229,1 pkt 67,5 pkt Maren Lundby
9. 23 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 ind. 95,0 m 96,0 m 226,4 pkt 22,7 pkt Katharina Althaus
1.złoto 25 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż.[c] 92,5 m 99,0 m 843,8 pkt (219,7 pkt) –
NQ 1 marca 2023 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 ind. nie zakwalifikowała się Alexandria Loutitt

Indywidualnie

2010 Niemcy Hinterzarten – 9. miejsce (K-95)
2011 Estonia Otepää – 11. miejsce (K-90)
2014 Włochy Val di Fiemme / Predazzo – 15. miejsce (K-95)
2015 Kazachstan Ałmaty – dyskwalifikacja (K-95)
2016 Rumunia Râșnov – 14. miejsce (K-90)

Drużynowo

2014 Włochy Val di Fiemme / Predazzo – 4. miejsce (K-95)[d]
2015 Kazachstan Ałmaty – złoty medal (K-95)[e]
2016 Rumunia Râșnov – brązowy medal (K-90, drużyna mieszana)[f]

Starty A. Hollandt na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
9. 29 stycznia 2010 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 indywid. 103,0 m 95,0 m 235,0 pkt 32,5 pkt Elena Runggaldier
11. 27 stycznia 2011 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-100 indywid. 92,5 m 86,0 m 214,5 pkt 43,0 pkt Coline Mattel
15. 28 stycznia 2014 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 83,0 m 90,0 m 198,9 pkt 64,0 pkt Sara Takanashi
4. 30 stycznia 2014 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż.[d] 87,5 m 89,0 m 832,8 pkt (207,9 pkt) 86,2 pkt Japonia
— 5 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. DSQ Sofja Tichonowa
1.złoto 7 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[e] 90,0 m 92,5 m 769,1 pkt (188,6 pkt) –
14. 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 72,0 m 84,5 m 158,8 pkt 50,2 pkt Chiara Hölzl
3.brąz 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż. mix.[f] 86,0 m 87,5 m 865,7 pkt (196,8 pkt) 17,1 pkt Słowenia

Indywidualnie

2023 Polska Kraków/Zakopane[g] – 16. miejsce (K-95), 11. miejsce (K-125)

Drużynowo

2023 Polska Kraków/Zakopane[g] – 4. miejsce (drużyna mieszana)[h]

Starty A. Hollandt na igrzyskach europejskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
16. 27 czerwca 2023 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 83,0 m 86,0 m 197,6 pkt 65,0 pkt Jacqueline Seifriedsberger
4. 29 czerwca 2023 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. mix.[h] 94,0 m 89,5 m 818,3 pkt (188,8 pkt) 121,0 pkt Austria
11. 30 czerwca 2023 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 119,0 m 117,0 m 197,5 pkt 79,9 pkt Nika Križnar

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[7]
2013/2014 39.
2014/2015 48.
2015/2016 24.
2016/2017 26.
2017/2018 32.
2018/2019 25.
2020/2021 17.
2021/2022 36.
2022/2023 18.
2023/2024 20.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Pozycja Strata Zwyciężczyni
1. 2 grudnia 2016 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 90,5 m 90,5 m 243,8 pkt 3. 27,5 pkt Sara Takanashi

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan na 23 lutego 2025

Sezon 2011/2012
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Predazzo Predazzo Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Zaō Zaō Zaō Oslo punkty
- 46 48 - - - - - - - - - - 0
Sezon 2012/2013
Lillehammer Krasnaja Polana Krasnaja Polana Ramsau Schonach Schonach Hinterzarten Hinterzarten Sapporo Sapporo Zaō Zaō Ljubno Ljubno Trondheim Oslo punkty
- - - - 48 47 - - - - - - - - - - 0
Sezon 2013/2014
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Czajkowskij Czajkowskij Sapporo Sapporo Zaō Zaō Planica Planica Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Falun Planica punkty
- q 34 - - - - - - - - 23 27 19 18 27 32 23 49
Sezon 2014/2015
Lillehammer Sapporo Sapporo Zaō Oberstdorf Oberstdorf Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Ljubno Ljubno Oslo punkty
- - - - q 32 - - - - 30 q - 1
Sezon 2015/2016
Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Sapporo Sapporo Zaō Zaō Oberstdorf Oberstdorf Oslo Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Lahti Ałmaty Ałmaty punkty
24 31 19 19 16 24 23 22 19 22 19 14 12 21 - - - 153
Sezon 2016/2017
Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Oberstdorf Oberstdorf Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Pjongczang Pjongczang Oslo punkty
3 9 13 14 - - - - - - - - - - - - - - - 127
Sezon 2017/2018
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Hinterzarten Sapporo Sapporo Zaō Zaō Ljubno Ljubno Râșnov Râșnov Oslo Oberstdorf Oberstdorf punkty
24 25 - q - - 22 29 - - 19 24 - 23 24 58
Sezon 2018/2019
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Prémanon Prémanon Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Oberstdorf Oberstdorf Oslo Lillehammer Trondheim Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
24 27 33 21 14 25 15 22 17 10 15 16 15 19 17 24 19 24 35 - - - - - 209
Sezon 2020/2021
Ramsau Ljubno Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Hinzenbach Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
8 13 25 37 18 13 14 16 13 16 10 14 12 225
Sezon 2021/2022
Niżny Tagił Niżny Tagił Lillehammer Lillehammer Klingenthal Klingenthal Ramsau Ljubno Ljubno Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lillehammer Lillehammer Oslo Oslo Oberhof Oberhof punkty
18 19 39 38 26 36 32 27 38 - - 26 19 - - - - 15 31 67
Sezon 2022/2023
Wisła Wisła Lillehammer Lillehammer Titisee-Neustadt Villach Villach Ljubno Ljubno Sapporo Sapporo Zaō Zaō Hinterzarten Hinterzarten Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Oslo Lillehammer Lillehammer Lahti punkty
29 23 9 17 21 12 5 15 7 19 18 30 13 14 20 20 19 11 16 - - 26 16 15 23 20 374
Sezon 2023/2024
Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Sapporo Sapporo Zaō Ljubno Ljubno Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lahti Oslo Oslo Trondheim Trondheim Vikersund Planica punkty
9 19 23 17 26 26 9 10 40 18 32 12 10 - - 7 11 34 21 40 24 31 - 28 269
Sezon 2024/2025
Lillehammer Lillehammer Zhangjiakou Zhangjiakou Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Sapporo Sapporo Zaō Zaō Willingen Lake Placid Lake Placid Ljubno Ljubno Hinzenbach Hinzenbach Oslo Vikersund Vikersund Lahti Lahti punkty
25 32 36 38 - q - 28 28 q 38 q 35 - - - - - - - 12
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[7]
2019 40.
2023 15.
2024 31.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2021/2022 30.
2022/2023 7.

Korona Alp

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2021/2022 22.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2023/2024 22.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[8]
2014 23.
2015 16.
2016 13.
2021 45.
2022 16.
2023 56.
2024 50.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2024

2012
Courchevel 15.08 Hinterzarten 17.08 Ałmaty 22.09 Ałmaty 23.09 punkty
- 33 - - 0
2013
Hinterzarten 26.07 Courchevel 15.08 Niżny Tagił 13.09 Niżny Tagił 14.09 Ałmaty 21.09 Ałmaty 22.09 punkty
44 - - - - - 0
2014
Ałmaty 20.09 Ałmaty 21.09 punkty
24 21 17
2015
Courchevel 14.08 Czajkowskij 05.09 Czajkowskij 06.09 Ałmaty 12.09 Ałmaty 13.09 punkty
5 17 12 - - 81
2016
Courchevel 16.07 Czajkowskij 10.09 Czajkowskij 11.09 punkty
18 9 9 71
2018
Hinterzarten 28.07 Courchevel 10.08 Frenštát 17.08 Frenštát 18.08 Czajkowskij 09.09 punkty
38 - - - - 0
2021
Wisła 17.07 Wisła 18.07 Courchevel 06.08 Frenštát 15.08 Czajkowskij 11.09 Czajkowskij 12.09 Klingenthal 02.10 punkty
28 25 24 29 - - q 18
2022
Wisła 23.07 Wisła 24.07 Courchevel 06.08 Râșnov 17.09 Klingenthal 02.10 punkty
12 12 10 - - 70
2023
Courchevel 29.07 Courchevel 30.07 Szczyrk 05.08 Szczyrk 06.08 Râșnov 23.09 Râșnov 24.09 Klingenthal 07.10 punkty
- - - - - - 19 12
2024
Courchevel 13.08 Courchevel 14.08 Râșnov 21.09 Râșnov 22.09 Klingenthal 05.10 punkty
- - - - 22 9
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Interkontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 7 grudnia 2024 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 89,0 m 83,0 m 177,5 pkt 3. 67,6 pkt Katharina Schmid

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Interkontynentalnego

stan na 9 lutego 2025

2024/2025
Zhangjiakou HS106 Zhangjiakou HS106 Notodden HS98 Notodden HS98 Falun HS100 Falun HS100 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Eisenerz HS109 Eisenerz HS109 Oberhof HS100 Oberhof HS100 Lahti HS116 Lahti HS116 punkty
3 4 - - - - - - 8 7 178
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2024 19.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Interkontynentalnego

stan po zakończeniu LPI 2024

2024
Hinterzarten Hinterzarten Trondheim Trondheim Stams Stams Einsiedeln Einsiedeln Otepää Otepää punkty
4 7 15 17 - - - - - - 116
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2009/2010 43.[9]
2010/2011 40.[10]
2011/2012 66.[11]
2012/2013 29.[12]
2013/2014 9.[13]
2014/2015 36.[14]
2017/2018 22.[15]
2021/2022 56.[16]

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon 2009/2010
Rovaniemi Rovaniemi Vikersund Vikersund Notodden Notodden Baiersbronn Baiersbronn Schonach Schonach Ljubno Ljubno Villach Villach Zaō Zaō Zakopane Zakopane punkty
- - - - - - 21 dq - 9 - - - - - - - - 39
Sezon 2010/2011
Rovaniemi Rovaniemi Vikersund Vikersund Notodden Notodden Schonach Hinterzarten Hinterzarten Braunlage Braunlage Ljubno Ljubno Brotterode Brotterode Zakopane Zakopane Ramsau Ramsau Zaō punkty
- - - - - - 10 13 16 - 15 - - - - - - - - - 77
Sezon 2011/2012
Rovaniemi Rovaniemi Notodden Notodden Zakopane Zakopane Liberec punkty
- - 25 32 - - - 6
Sezon 2012/2013
Oberwiesenthal Örnsköldsvik Örnsköldsvik Örnsköldsvik punkty
23 - - - 8
Sezon 2013/2014
Notodden Notodden Lahti Lahti Falun Falun punkty
10 5 7 5 - - 152
Sezon 2014/2015
Notodden Notodden Falun Falun punkty
20 20 - - 22
Sezon 2017/2018
Notodden Notodden Planica Planica Brotterode Brotterode punkty
- - - - 9 9 58
Sezon 2021/2022
Zhangjiakou Zhangjiakou Vikersund Vikersund Notodden Notodden Innsbruck Innsbruck Brotterode Brotterode Park City Park City Whistler Whistler Lake Placid Lake Placid punkty
- - - - - - 21 14 16 15 - - - - - - 59
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2008 50.[17]
2010 36.[18]
2011 19.[19]
2016 10.[20]
2018 14.[21]
2021 20.[22]
2022 26.[23]

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2022

2008
Bischofsgrün Pöhla Bischofshofen Bischofshofen Lillehammer Lillehammer Oberstdorf Oberstdorf Liberec Liberec punkty
30 47 - - - - - - - - 1
2010
Bischofsgrün Bischofsgrün Oberwiesenthal Oberwiesenthal Lillehammer Lillehammer Oslo Oslo Falun Falun Liberec punkty
12 12 - - - - - - - - - 44
2011
Szczyrk Zakopane Bischofsgrün Bischofsgrün Oberwiesenthal Oberwiesenthal Trondheim Trondheim punkty
6 6 13 13 - - 29 38 122
2016
Oberwiesenthal Oberwiesenthal Lillehammer punkty
7 4 - 86
2018
Oslo Oslo punkty
15 13 36
2021
Kuopio Kuopio Râșnov Râșnov Oslo Oslo punkty
- - - - 8 6 72
2022
Lillehammer Lillehammer Lake Placid Lake Placid Lake Placid punkty
17 15 - - - 30
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014/2015 24.[24]
2016/2017 10.[25]

Miejsca na podium konkursów FIS Cup

  1. Niemcy Hinterzarten – 17 września 2016 (2. miejsce)
  2. Niemcy Hinterzarten – 18 września 2016 (1. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon 2014/2015
Villach Villach Hinterzarten Hinterzarten Frenštát Frenštát Râșnov Râșnov Hinterzarten Hinterzarten punkty
12 12 10 9 - - - - - - 99
Sezon 2016/2017
Villach Villach Szczyrk Szczyrk Einsiedeln Einsiedeln Hinterzarten Hinterzarten Râșnov Râșnov Notodden punkty
- - - - - - 2 1 - - - 180
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodniczka nie wystartowała

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Katharina Althaus, Luisa Görlich, Anna Hollandt i Juliane Seyfarth.
  2. 1 2 Skład zespołu: Katharina Althaus, Markus Eisenbichler, Karl Geiger i Anna Hollandt.
  3. 1 2 Skład zespołu: Katharina Althaus, Selina Freitag, Luisa Görlich i Anna Hollandt.
  4. 1 2 Skład zespołu: Katharina Althaus, Gianina Ernst, Anna Hollandt i Veronika Zobel.
  5. 1 2 Skład zespołu: Gianina Ernst, Pauline Heßler, Henriette Kraus i Anna Hollandt.
  6. 1 2 Skład zespołu: Katharina Althaus, Tim Fuchs, Anna Hollandt i David Siegel.
  7. 1 2 Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
  8. 1 2 Skład zespołu: Anna Hollandt, Constantin Schmid, Selina Freitag, Philipp Raimund

Przypisy

  1. ↑ Dominik Formela: FIS zatwierdziła dwie zmiany barw narodowych, kolejny ślub w kadrze Niemiec. skijumping.pl, 2024-07-22. [dostęp 2024-07-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-07-22)]. (pol.).
  2. 1 2 Adam Kwieciński: HOLLANDT Anna 1996.12.29 GER. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2024-08-14].
  3. ↑ HOLLANDT Anna - Athlete Information. fis-ski.com. [dostęp 2024-08-14]. (ang.).
  4. ↑ Stefan Diaz: Anna Rupprecht is German Champion. ladiesskijumping.com, 2010-07-24. [dostęp 2016-12-02]. (ang.).
  5. ↑ Dominik Formela: Rupprecht letnią mistrzynią Niemiec. skijumping.pl, 2016-10-04. [dostęp 2016-12-02].
  6. ↑ Kerstin Kock: Juliane Seyfarth holt nationalen Titel. skispringen-news.de, 2015-08-23. [dostęp 2016-12-02]. (niem.).
  7. 1 2 HOLLANDT Anna - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-08-14]. (ang.).
  8. ↑ HOLLANDT Anna - Athlete Information; Grand Prix Standings. [dostęp 2024-11-29].
  9. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2009/2010. fis-ski.com, 2010-03-07. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  10. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2010/2011. fis-ski.com, 2011-03-09. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  11. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2011/2012. fis-ski.com, 2012-02-18. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  12. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2012/2013. fis-ski.com, 2013-03-10. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  13. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2013/2014. fis-ski.com, 2014-03-02. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  14. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2014/2015. fis-ski.com, 2015-01-18. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  15. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2017/2018. fis-ski.com, 2018-02-17. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  16. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2021/2022. fis-ski.com, 2022-03-26. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-04-08)]. (ang.).
  17. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2008. fis-ski.com, 2008-01-04. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  18. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2010. fis-ski.com, 2010-10-01. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  19. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2011. fis-ski.com, 2011-09-11. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  20. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2016. fis-ski.com, 2016-09-10. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  21. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2018. fis-ski.com, 2018-09-16. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  22. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2021. fis-ski.com, 2021-09-19. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-17)]. (ang.).
  23. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Women - Cup Standings 2022. fis-ski.com, 2022-10-08. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-10)]. (ang.).
  24. ↑ FIS Cup Women - Standings 2014/2015. fis-ski.com, 2015-02-22. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-08)]. (ang.).
  25. ↑ FIS Cup Women - Standings 2016/2017. fis-ski.com, 2017-01-28. [dostęp 2023-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.