Chiara Kreuzer

Chiara Kreuzer
Ilustracja
Chiara Kreuzer (2023)
Data urodzenia

18 lipca 1997

Klub

SV Schwarzach-Salzburg

Debiut w PŚ

24 listopada 2012 w Lillehammer (47. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

5 stycznia 2013 w Schonach (30. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

11 stycznia 2015 w Sapporo (3. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

14 grudnia 2019 w Klingenthal

Rekord życiowy

188,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (19 marca 2023)[1]

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Mistrzostwa świata
złoto Oberstdorf 2021 drużynowo
srebro Val di Fiemme 2013 druż. miesz.
srebro Seefeld in Tirol 2019 drużynowo
srebro Planica 2023 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Râșnov 2016 indywidualnie
srebro Râșnov 2016 druż. miesz.
brąz Ałmaty 2015 indywidualnie
Inne nagrody
Puchar Świata
2. miejsce
2019/2020
Puchar Interkontynentalny
srebro 2. miejsce
2024/2025
Strona internetowa

Chiara Kreuzer (ur. 18 lipca 1997), wcześniej Chiara Hölzl[2] – austriacka skoczkini narciarska, reprezentantka SV Schwarzach-Salzburg, mistrzyni świata juniorów z Râșnova, srebrna medalistka mistrzostw świata z Val di Fiemme w konkursie drużyn mieszanych.

Na międzynarodowej arenie zadebiutowała 14 sierpnia 2010 w Bischofsgrün podczas zawodów Letniego Pucharu Kontynentalnego, oddając skok na odległość 53,5 m na skoczni normalnej[3][4].

5 stycznia 2013 zdobyła pierwsze punkty w konkursie Pucharu Świata – w Schonach zajęła 30. miejsce, po skokach na odległość odpowiednio 84,0 m i 81,5 m[3][4].

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
25. 11 lutego 2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 92,0 m 96,0 m 207,1 pkt 40,3 pkt Carina Vogt
11. 12 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 88,0 m 95,5 m 193,2 pkt 71,4 pkt Maren Lundby
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
9. 22 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 95,5 m 94,5 m 204,3 pkt 49,4 pkt Sarah Hendrickson
2.srebro 24 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. miesz.[a] 92,5 m 98,5 m 986,7 pkt (230,7 pkt) 24,3 pkt Japonia
16. 20 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 88,5 m 87,5 m 211,3 pkt 25,6 pkt Carina Vogt
10. 24 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 93,5 m 91,0 m 229,0 pkt 25,6 pkt Carina Vogt
2.srebro 26 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż.[b] 99,0 m 96,5 m 880,3 pkt (216,6 pkt) 18,6 pkt Niemcy
26. 27 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 93,0 m 95,0 m 201,6 pkt 58,0 pkt Maren Lundby
1.złoto 26 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż.[c] 89,5 m 96,5 m 959,3 pkt (225,9 pkt) –
8. 3 marca 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 120,5 m 133,0 m 262,6 pkt 34,0 pkt Maren Lundby
14. 23 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 indywid. 90,5 m 91,5 m 219,0 pkt 30,1 pkt Katharina Althaus
2.srebro 25 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż.[d] 89,5 m 95,0 m 831,1 pkt (213,0 pkt) 12,7 pkt Niemcy
4. 26 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż. miesz.[e] 93,5 m 97,5 m 987,5 pkt (234,6 pkt) 29,7 pkt Niemcy
9. 1 marca 2023 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 indywid. 122,5 m 126,0 m 228,7 pkt 35,5 pkt Alexandria Loutitt
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
39. 23 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 indywid. 74,5 m – 66,5 pkt 210,0 pkt Sara Takanashi
8. 25 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż.[f] 67,0 m 69,5 m 562,5 pkt (105,5 pkt) 405,5 pkt Japonia
13. 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 89,5 m 88,0 m 211,5 pkt 56,5 pkt Sara Takanashi
13. 28 stycznia 2014 Włochy Val di Fiemme/Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 87,0 m 85,5 m 200,4 pkt 62,5 pkt Sara Takanashi
5. 30 stycznia 2014 Włochy Val di Fiemme/Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż.[g] 84,5 m 87,5 m 775,6 pkt (195,7 pkt) 143,4 pkt Japonia
3.brąz 5 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 93,5 m 96,0 m 217,4 pkt 10,1 pkt Sofja Tichonowa
4. 7 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[h] 96,5 m 90,5 m 675,3 pkt (184,8 pkt) 93,8 pkt Niemcy
1.złoto 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 90,5 m 88,5 m 209,0 pkt –
2.srebro 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż. miesz.[i] 94,5 m 90,0 m 869,8 pkt (223,8 pkt) 13,0 pkt Słowenia
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
6. 27 czerwca 2023 Polska Zakopane[j] Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 91,0 m 97,0 m 234,0 pkt 28,6 pkt Jacqueline Seifriedsberger
5. 30 czerwca 2023 Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 128,5 m 123,5 m 237,6 pkt 39,8 pkt Nika Križnar

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[5]
2012/2013 51.
2013/2014 33.
2014/2015 17.
2015/2016 5.
2016/2017 13.
2017/2018 8.
2018/2019 10.
2019/2020 2.
2020/2021 10.
2021/2022 18.
2022/2023 6.
2023/2024 21.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Źródło[3][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 14 grudnia 2019 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 141,0 m – 124,6 pkt
2. 25 stycznia 2020 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 89,0 m 99,0 m 247,6 pkt
3. 1 lutego 2020 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 130,0 m 141,5 m 284,9 pkt
4. 2 lutego 2020 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 127,5 m 129,0 m 287,6 pkt
5. 8 lutego 2020 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 86,0 m 91,0 m 250,3 pkt
6. 9 lutego 2020 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 87,5 m 87,5 m 251,0 pkt
7. 11 lutego 2023 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 89,0 m 88,5 m 235,6 pkt
8. 11 marca 2023 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 125,5 m 126,5 m 260,1 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Źródło[3][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 11 stycznia 2015 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 107,0 m 103,0 m 275,5 pkt 3. 5,9 pkt Sara Takanashi
2. 13 grudnia 2015 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-100 90,0 m 95,0 m 232,4 pkt 3. 24,7 pkt Sara Takanashi
3. 14 lutego 2016 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-95 96,0 m 96,0 m 123,3 pkt 3. 5,0 pkt Daniela Iraschko-Stolz
4. 19 stycznia 2018 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-102 94,5 m 94,0 m 219,3 pkt 2. 41,6 pkt Maren Lundby
5. 7 grudnia 2019 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 130,0 m 128,0 m 255,3 pkt 3. 25,5 pkt Maren Lundby
6. 8 grudnia 2019 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 131,0 m 119,0 m 251,8 pkt 2. 15,3 pkt Maren Lundby
7. 14 grudnia 2019 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 141,0 m – 124,6 pkt 1. –
8. 17 stycznia 2020 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-102 90,5 m 92,5 m 212,6 pkt 3. 19,7 pkt Eva Pinkelnig
9. 19 stycznia 2020 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-102 97,5 m 97,5 m 224,7 pkt 2. 1,8 pkt Eva Pinkelnig
10. 25 stycznia 2020 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 89,0 m 99,0 m 247,6 pkt 1. –
11. 26 stycznia 2020 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 93,5 m 93,0 m 240,8 pkt 3. 18,2 pkt Maren Lundby
12. 1 lutego 2020 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 130,0 m 141,5 m 284,9 pkt 1. –
13. 2 lutego 2020 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 127,5 m 129,0 m 287,6 pkt 1. –
14. 8 lutego 2020 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 86,0 m 91,0 m 250,3 pkt 1. –
15. 9 lutego 2020 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 87,5 m 87,5 m 251,0 pkt 1. –
16. 10 marca 2020 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 136,0 m 122,5 m 255,1 pkt 3. 7,2 pkt Maren Lundby
17. 13 stycznia 2023 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-102 92,5 m 92,5 m 228,6 pkt 3. 11,7 pkt Alexandria Loutitt
18. 11 lutego 2023 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 89,0 m 88,5 m 235,6 pkt 1. –
19. 11 marca 2023 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 125,5 m 126,5 m 260,1 pkt 1. –
20. 12 marca 2023 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 126,0 m 122,0 m 232,2 pkt 2. 6,0 pkt Ema Klinec

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan na 23 lutego 2025

Źródło[3][4]
Sezon 2012/2013
Lillehammer Krasnaja Polana Krasnaja Polana Ramsau Schonach Schonach Hinterzarten Hinterzarten Sapporo Sapporo Zaō Zaō Ljubno Ljubno Trondheim Oslo punkty
47 - - 33 30 40 - - - - - - - - 26 - 6
Sezon 2013/2014
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Czajkowskij Czajkowskij Sapporo Sapporo Zaō Zaō Planica Planica Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Falun Planica punkty
35 q 43 29 24 48 24 29 26 - - 13 16 27 25 - 12 13 110
Sezon 2014/2015
Lillehammer Sapporo Sapporo Zaō Oberstdorf Oberstdorf Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Ljubno Ljubno Oslo punkty
22 36 3 24 26 8 11 - - - 11 11 31 185
Sezon 2015/2016
Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Sapporo Sapporo Zaō Zaō Oberstdorf Oberstdorf Oslo Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Lahti Ałmaty Ałmaty punkty
5 13 3 4 4 12 16 7 11 8 8 10 4 3 7 5 9 632
Sezon 2016/2017
Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Oberstdorf Oberstdorf Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Pjongczang Pjongczang Oslo punkty
32 17 18 22 6 9 17 15 17 17 8 12 6 6 9 9 - - 8 387
Sezon 2017/2018
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Hinterzarten Sapporo Sapporo Zaō Zaō Ljubno Ljubno Râșnov Râșnov Oslo Oberstdorf Oberstdorf punkty
12 16 18 7 7 6 2 12 7 10 11 18 8 16 14 428
Sezon 2018/2019
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Prémanon Prémanon Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Oberstdorf Oberstdorf Oslo Lillehammer Trondheim Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
15 21 39 11 22 10 14 11 14 7 9 10 5 11 11 5 11 6 18 7 7 7 5 6 644
Sezon 2019/2020
Lillehammer Lillehammer Klingenthal Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Oberstdorf Oberstdorf Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Lillehammer Lillehammer punkty
3 2 1 6 4 3 2 1 3 1 1 1 1 7 9 3 1155
Sezon 2020/2021
Ramsau Ljubno Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Hinzenbach Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
10 23 11 15 13 24 9 10 15 5 10 13 5 308
Sezon 2021/2022
Niżny Tagił Niżny Tagił Lillehammer Lillehammer Klingenthal Klingenthal Ramsau Ljubno Ljubno Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lillehammer Lillehammer Oslo Oslo Oberhof Oberhof punkty
35 10 26 29 14 14 35 - - 12 - 15 11 12 8 10 6 13 13 291
Sezon 2022/2023
Wisła Wisła Lillehammer Lillehammer Titisee-Neustadt Villach Villach Ljubno Ljubno Sapporo Sapporo Zaō Zaō Hinterzarten Hinterzarten Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Oslo Lillehammer Lillehammer Lahti punkty
12 15 23 14 9 13 8 7 17 5 11 3 10 6 4 6 5 6 1 - - 1 2 9 7 17 924
Sezon 2023/2024
Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Sapporo Sapporo Zaō Ljubno Ljubno Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lahti Oslo Oslo Trondheim Trondheim Vikersund Planica punkty
29 21 14 19 24 21 25 31 13 22 33 25 23 7 23 18 23 24 13 13 33 24 - 20 238
Sezon 2024/2025
Lillehammer Lillehammer Zhangjiakou Zhangjiakou Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Sapporo Sapporo Zaō Zaō Willingen Lake Placid Lake Placid Ljubno Ljubno Hinzenbach Hinzenbach Oslo Vikersund Vikersund Lahti Lahti punkty
- - - - - - - q q - - - - 31 - - 20 20 21 22 41
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[5]
2019 8.
2020 5.
2022 7.
2023 6.
2024 25.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[4]
2022/2023 11.

Korona Alp

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[4]
2021/2022 21.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[4]
2023/2024 20.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[6]
2013 19.
2015 37.
2016 10.
2017 31.
2018 7.
2019 6.
2021 30.
2022 14.
2024 61.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Źródło[3][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 16 lipca 2016 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-90 HS-96 92,5 m 88,5 m 208,6 pkt 2. 28,8 pkt Sara Takanashi
2. 9 sierpnia 2019 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-135 121,0 m 127,5 m 247,1 pkt 2. 7,7 pkt Sara Takanashi

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

stan po zakończeniu LGP 2024

Źródło[3][4]
2013
Hinterzarten 26.07 Courchevel 15.08 Niżny Tagił 13.09 Niżny Tagił 14.09 Ałmaty 21.09 Ałmaty 22.09 punkty
39 32 10 4 23 20 95
2015
Courchevel 14.08 Czajkowskij 05.09 Czajkowskij 06.09 Ałmaty 12.09 Ałmaty 13.09 punkty
18 - - - - 13
2016
Courchevel 16.07 Czajkowskij 10.09 Czajkowskij 11.09 punkty
2 - - 80
2017
Courchevel 11.08 Frenštát 18.08 Frenštát 19.08 Czajkowskij 09.09 Czajkowskij 10.09 punkty
30 21 22 - - 20
2018
Hinterzarten 28.07 Courchevel 10.08 Frenštát 17.08 Frenštát 18.08 Czajkowskij 09.09 punkty
5 10 16 19 4 148
2019
Hinterzarten 26.07 Courchevel 09.08 Frenštát 18.08 punkty
14 2 - 98
2021
Wisła 17.07 Wisła 18.07 Courchevel 06.08 Frenštát 15.08 Czajkowskij 11.09 Czajkowskij 12.09 Klingenthal 02.10 punkty
- - 8 - - - 14 50
2022
Wisła 23.07 Wisła 24.07 Courchevel 06.08 Râșnov 17.09 Klingenthal 02.10 punkty
6 7 - - - 76
2024
Courchevel 13.08 Courchevel 14.08 Râșnov 21.09 Râșnov 22.09 Klingenthal 05.10 punkty
- - - - 29 2
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[4]
2024/2025 2.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Interkontynentalnego chronologicznie

Źródło[3][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 17 stycznia 2025 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 126,0 m 130,0 m 260,7 pkt 3. 11,7 pkt Emely Torazza
2. 18 stycznia 2025 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 129,5 m 124,5 m 226,3 pkt 3. 10,2 pkt Emely Torazza
3. 8 lutego 2025 Austria Eisenerz Erzbergschanzen K-98 HS-109 94,0 m 93,0 m 232,2 pkt 3. 19,0 pkt Emely Torazza
4. 14 marca 2025 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 113,5 m 117,0 m 232,5 pkt 3. 38,5 pkt Emely Torazza

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Interkontynentalnego

stan po zakończeniu PI 2024/2025

Źródło[3][4]
Sezon 2024/2025
Zhangjiakou HS106 Zhangjiakou HS106 Notodden HS98 Notodden HS98 Falun HS100 Falun HS100 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Eisenerz HS109 Eisenerz HS109 Oberhof HS100 Oberhof HS100 Lahti HS130 Lahti HS130 punkty
dq 10 6 5 - - 3 3 3 9 17 5 3 7 475
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[7]
2014/2015 26.
2021/2022 26.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Źródło[3][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 12 lutego 2022 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 103,5 m 108,5 m 236,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Źródło[3][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 12 lutego 2022 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 103,5 m 108,5 m 236,5 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Źródło[3][4]
Sezon 2014/2015
Notodden Notodden Falun Falun punkty
18 11 - - 37
Sezon 2021/2022
Zhangjiakou Zhangjiakou Vikersund Vikersund Notodden Notodden Innsbruck Innsbruck Brotterode Brotterode Park City Park City Whistler Whistler Lake Placid Lake Placid punkty
- - - - - - - - 1 4 - - - - - - 150
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[7]
2012 21.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

Źródło[3][4]
2010
Bischofsgrün Bischofsgrün Oberwiesenthal Oberwiesenthal Lillehammer Lillehammer Oslo Oslo Falun Falun Liberec punkty
47 52 - - - - - - - - - 0
2011
Szczyrk Zakopane Bischofsgrün Bischofsgrün Oberwiesenthal Oberwiesenthal Trondheim Trondheim punkty
- - 37 dq - - - - 0
2012
Lillehammer Lillehammer punkty
16 25 21
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[8]
2013/2014 49.
2014/2015 20.
2015/2016 25.
2018/2019 4.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Źródło[3][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 7 lipca 2018 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 90,5 m 97,5 m 237,5 pkt
2. 8 lipca 2018 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 88,0 m 94,0 m 230,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Źródło[3][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 9 sierpnia 2014 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 94,5 m 95,0 m 223,0 pkt 3. 17,0 pkt Gianina Ernst
2. 7 lipca 2018 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 90,5 m 97,5 m 237,5 pkt 1. –
3. 8 lipca 2018 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 88,0 m 94,0 m 230,5 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

Źródło[3][4]
Sezon 2013/2014
Villach Villach Frenštát Frenštát Râșnov Râșnov Râșnov Râșnov punkty
16 13 - - - - - - 35
Sezon 2014/2015
Villach Villach Hinterzarten Hinterzarten Frenštát Frenštát Râșnov Râșnov Hinterzarten Hinterzarten punkty
- - 3 4 - - - - - - 110
Sezon 2015/2016
Villach Villach Szczyrk Szczyrk Râșnov Râșnov Harrachov Harrachov punkty
9 7 - - - - - - 65
Sezon 2018/2019
Villach Villach Szczyrk Szczyrk Râșnov Râșnov Park City Park City Rastbüchl Rastbüchl Villach Villach punkty
1 1 - - - - - - - - - - 200
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodniczka nie wystartowała

Uwagi

  1. ↑ Skład zespołu: Chiara Kreuzer, Thomas Morgenstern, Gregor Schlierenzauer i Jacqueline Seifriedsberger
  2. ↑ Skład zespołu: Chiara Kreuzer, Daniela Iraschko-Stolz, Eva Pinkelnig i Jacqueline Seifriedsberger
  3. ↑ Skład zespołu: Chiara Kreuzer, Daniela Iraschko-Stolz, Marita Kramer i Sophie Sorschag
  4. ↑ Skład zespołu: Chiara Kreuzer, Julia Mühlbacher, Eva Pinkelnig i Jacqueline Seifriedsberger
  5. ↑ Skład zespołu: Stefan Kraft, Eva Pinkelnig, Jan Hörl i Chiara Kreuzer
  6. ↑ Skład zespołu: Chiara Kreuzer, Katharina Keil, Cornelia Roider i Sonja Schoitsch
  7. ↑ Skład zespołu: Chiara Kreuzer, Elisabeth Raudaschl, Sonja Schoitsch i Lisa Wiegele
  8. ↑ Skład zespołu: Chiara Kreuzer, Julia Huber, Elisabeth Raudaschl i Sonja Schoitsch
  9. ↑ Skład zespołu: Chiara Kreuzer, Claudia Purker, Janni Reisenauer i Maximilian Steiner
  10. ↑ Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.

Przypisy

  1. ↑ Rekordy życiowe skoczkiń narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2023-03-19].
  2. ↑ Chiara Hölzl hat geheiratet und heißt jetzt Chiara Kreuzer. laola1.at, 2021-05-11. [dostęp 2021-05-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-23)]. (niem.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Chiara KREUZER - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2025-01-17]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Adam Kwieciński: KREUZER Chiara 1997.07.18 AUT. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2025-01-17].
  5. 1 2 Chiara KREUZER - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-08]. (ang.).
  6. ↑ Chiara KREUZER - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-11-29]. (ang.).
  7. 1 2 Chiara KREUZER - Athlete Biography - Ski Jumping; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-08]. (ang.).
  8. ↑ Chiara KREUZER - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-08]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.