Jordańskie Siły Powietrzne
| Państwo | |
|---|---|
| Siły zbrojne |
Królewskie Jordańskie Siły Zbrojne |
| Data utworzenia |
25 września 1955 |
| Znak rozpoznawczy |
|
| Bandera |
|
| Liczebność |
14 000 |
Królewskie Siły Powietrzne Jordanii zostały założone 25 września 1955. Dysponują sprzętem sprowadzanym z Francji i USA.
Największą jej część stanowią samoloty Northrop F-5E Tiger II, które są używane przez 9 i 17 eskadrę w liczbie około 50 sztuk. Natomiast francuskie samoloty Mirage F-1 są na wyposażeniu eskadry nr 1 i 25. Główną funkcję bojową pełnią myśliwce przechwytujące wersja F-1CJ oraz wersja myśliwsko-szturmowa F-1EJ.
W 1974 roku otrzymano 20 sztuk F-5A i 5 F-5B, które pochodziły z Iranu. Kolejne uzupełnienie w postaci 10 sztuk F-5A i 2 F-5B doszło po roku. Dostarczonych samolotów miało być łącznie 30 sztuk w wersji F-5A i 4 F-5B, a kolejna dwa F-5B jako nowe dostarczone przez Northropa. Dostawy tych samolotów umożliwiło zastąpienie Hawkerów Hunterów i uzupełnienie strat z wojen. Nowe samoloty otrzymały zadania uderzeniowe. Z pojawieniem się F-5E, część F-5A/B zostało zmagazynowanych i sprzedanych. 13 sztuk F-5A i 6 F-5B zostało sprzedanych pod koniec lat 80. XX w.
Obecnie na wyposażeniu armii jordańskiej są samoloty Mirage 2000 CJM. Na wyposażeniu są także śmigłowce typu Bell AH-1S Huey Cobra, które dysponują pociskami przeciwpancernymi typu Hugues BGM-71A TOW.
Do szkolenia wykorzystywane są samoloty F-5 w wersji A eskadry nr 6 oraz samoloty Mirage F-1 w wersji dwumiejscowej – F-1BJ.
Siły powietrzne stacjonują w 3 bazach lotniczych w Al.-Azrak i Al.Dżafar i Al.-Mafrak. W Al.-Mafrak znajduje się szkoła lotnicza im. króla Hussajna i arabska Akademia Lotnicza. Celom szkoleniowym służą BAe Buldog 125/125A i CASA C-101 Aviojet. 10 sierpnia 2015 roku podpisano kontrakt z Pilatus Aircraf na dostawę 9 samolotów szkolnych Pilatus PC-9M, ale w kwietniu 2016 roku Jordania postanowiła zmienić zdanie i zakupić 8 samolotów Pilatus PC-21, które są lepiej przystosowane do szkolenia pilotów nowoczesnych wielozadaniowych samolotów bojowych[1][2].
3 marca 2016 roku odebrane zostały śmigłowce UH-60A Black Hawk. Maszyny były z nadwyżki sprzętowej i przekazano je jako używane za 200 mln USD. W przyszłości dostarczone mają zostać fabrycznie nowe śmigłowce UH-60M co da łączną liczbę 16 sztuk Black Hawków[3].
Wyposażenie
| Samoloty | Kraj pochodzenia samolotu | Typ | Wersje | liczba samolotów[4] | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|
| Air Tractor AT-802 |  Stany Zjednoczone | samolot wsparcia | AT-802U | 6 | |
| Bell AH-1 Cobra | Stany Zjednoczone | śmigłowiec szturmowy | AH-1F AH-1S | 47 | |
| Bell UH-1 Iroquois | Stany Zjednoczone | śmigłowiec transportowy | UH-1H | 36 | |
| CASA C-101 |  Hiszpania | samolot treningowy | C-101CC | 13 | |
| CASA C-295 | Hiszpania | samolot transportowy | CN-295 | 2 | |
| Cessna 208 | Stany Zjednoczone | samolot transportowy | 6 | ||
| Eurocopter AS532 Cougar |  Unia Europejska | śmigłowiec transportowy | AS 532M | 10 | |
| Eurocopter EC635 | Unia Europejska | śmigłowiec wielozadaniowy | EC-635 | 9 | |
| Lockheed C-130 Hercules | Stany Zjednoczone | samolot transportowy | C-130E/H | 7 | |
| General Dynamics F-16 Fighting Falcon | Stany Zjednoczone | myśliwiec wielozadaniowy | F-16AM MLU F-16BM MLU | 34 14 | |
| MD Helicopters MD 500 | Stany Zjednoczone | śmigłowiec rozpoznawczy | AH-6I | 7 | |
| Northrop F-5E/F Tiger II | Stany Zjednoczone | myśliwiec treningowy | F-5E F-5F | 34 8 | |
| PZL Mielec M28 Skytruck |  Polska | transportowy | M28 | 3 | |
| Sikorsky UH-60 Black Hawk | Stany Zjednoczone | śmigłowiec transportowy | UH-60L | 10 |
Przypisy
- ↑ Jordania kupiła Pilatusy PC-9M.
- ↑ Jordania woli PC-21.
- ↑ Kolejne Black Hawki dla Jordanii – Altair Agencja Lotnicza [online], www.altair.com.pl [dostęp 2016-12-13].
- ↑ World Air Forces 2016 – Flightglobal. d3fod5fkpt74ph.cloudfront.net, 2015-12-18. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-10)].
Bibliografia
- Lindsday Peacock: Lotnictwo wojskowe świata. OTiK, 1994. ISBN 83-900902-2-8.
- Michał Gajzler, Northrop F-5 A/B Freedom Fighter Cz. 2, s. 63; Lotnictwo 4 (2016), ISSN 1732-5323.