Mongolskie Siły Powietrzne

Znak rozpoznawczy Sił Powietrznych Mongolskiej Republiki Ludowej (przed 1992)[1].
Czerwone Sojombo
– znak rozpoznawczy Sił Powietrznych Mongolii (maszyny bojowe)[2].
Złote Sojombo
– znak rozpoznawczy Sił Powietrznych Mongolii (maszyny dyspozycyjne)[3].

Mongolskie siły powietrzne składają się głównie z samolotów produkcji radzieckiej. Ich dowództwo znajduje się w stolicy kraju Ułan Bator.

Głównym wyposażeniem są samoloty radzieckie. W przeszłości między innymi 44 samoloty typu MiG-21 Fishbed, a także pociski ziemia-powietrze S-75 (SA-2 Guideline). W 2010 Mongolia otrzymała dwie baterie S-125 Peczora-2M.

Do transportu wykorzystuje się radzieckie samoloty An-2 Colt, An-26 Curl, An-32 Cline. Mongolia dysponuje także radzieckimi śmigłowcami Mi-8/171. Funkcję czysto przeciwpancerną pełnią rosyjskie śmigłowce typu Mi-24.

W 1989 roku Mongolię opuścili radzieccy żołnierze, którzy posiadali bazę obrony przeciwlotniczej w mieście Czojr.

Wyposażenie

Samolot Kraj pochodzenia Typ Wersje W służbie[4] Uwagi
An-26 „Curl”  ZSRR samolot transportowy An-26 3
An-32 „Cline”  ZSRR samolot transportowy An-32B 1
Airbus A310-304  Francja pasażerski A310-304 1 ex-MIAT
Boeing 737  Stany Zjednoczone pasażerski 737-300 1
An-2 „Colt”  Polska samolot wielozadaniowy An-2 10 nieoperacyjne
MiG-21  ZSRR myśliwiec MiG-21PFM/US 10 nieoperacyjne
Mi-24  ZSRR śmigłowiec szturmowy Mi-24V 10
Mi-8  ZSRR śmigłowiec transportowy Mi-8 11
Mi-17  Rosja śmigłowiec transportowy Mi-171 2

Wycofane

Przypisy

  1. ↑ Mi-8T (zdjęcie) – airliners.net.
  2. ↑ MiG-21 (zdjęcie) – legendtour.ru.
  3. ↑ Mi-8T (zdjęcie) – airliners.net.
  4. ↑ World Air Forces 2013, 11 grudnia 2012, flightglobal.com. flightglobal.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-13)]. Dostęp: 2012-12-15.

Bibliografia

  • Lindsday Peacock: Lotnictwo wojskowe świata. OTiK, 1994. ISBN 83-900902-2-8.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.