Sudańskie Siły Powietrzne
| Państwo | |
|---|---|
| Data utworzenia | |
| Znak rozpoznawczy |
|
| Bandera |
|
| Liczebność |
13 000 |
W skład Sudańskich Sił Zbrojnych wchodzą Siły Powietrzne (arab. القوّات الجوّيّة السودانيّة. Głównymi dostarczycielami sprzętu są Chińska Republika Ludowa, Rosja oraz Stany Zjednoczone.
Wyposażenie[1]
| Model | Kraj Pochodzenia | Liczba | Uwagi |
|---|---|---|---|
| MiG-21 |  ZSRR | 4 | |
| MiG-23 | ZSRR | 3 | |
| MiG-29 |  Rosja | 10 | |
| Su-24 | ZSRR | 3 | |
| Su-25 | ZSRR | 15 | |
| A-5 Fantan |  Chiny | 20 | |
| Shenyang F-6 | Chiny | 8 | |
| F-7M Airguard | Chiny | 20 | |
| An-12 | ZSRR | 9 | |
| An-26 | ZSRR | 4 | |
| An-30/32 | ZSRR | 6 | |
| Ił-76 | Rosja | 1 | |
| De Havilland Canada DHC-5 Buffalo | .svg.png){kind=small} Kanada | 1 | |
| Lockheed C-130 Hercules |  Stany Zjednoczone | 1 | |
| Mi-2 | ZSRR/ Polska | 1 | |
| Mi-8/17/171 | ZSRR/ Rosja | 24 | |
| Mi-24 | ZSRR | 43 | |
| Bell 204/205 | Stany Zjednoczone | 2 | |
| Bell 212 | Stany Zjednoczone | 3 |
Przypisy
- ↑ World Air Forces 2021, flightglobal.com [data dostępu: 2021-03-20].
Bibliografia
- Lindsday Peacock: Lotnictwo wojskowe świata. OTiK, 1994. ISBN 83-900902-2-8.