Gębice (województwo kujawsko-pomorskie)

Gębice
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Mateusza
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Powiat

mogileński

Gmina

Mogilno

Liczba ludności (III 2011)

890[1]

Strefa numeracyjna

52

Kod pocztowy

88-330[2]

Tablice rejestracyjne

CMG

SIMC

0091400

Położenie na mapie gminy Mogilno
Mapa konturowa gminy Mogilno, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Gębice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Gębice”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Gębice”
Położenie na mapie powiatu mogileńskiego
Mapa konturowa powiatu mogileńskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Gębice”
Ziemia52°35′56″N 18°02′23″E/52,598889 18,039722[3]
Nieoficjalny herb wsi Gębice

Gębicewieś (do 1934 miasto) w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Mogilno, nad rzeką Notecią, przy drodze wojewódzkiej nr 262.

Historia

Gębice uzyskały lokację miejską w 1425 roku, zdegradowane w 1934 roku[4].

Podział administracyjny

Integralne części wsi Gębice[5][6]
SIMCNazwaRodzaj
0996749Trzcionekczęść wsi

Miasto królewskie położone w II połowie XVI wieku w powiecie kruszwickim województwa brzeskokujawskiego, należało do starostwa kruszwickiego[7].

W latach 1934–1954 i 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Gębice. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Gębice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.

Demografia

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 890 mieszkańców[1]. Jest największą miejscowością gminy Mogilno.

Ludzie związani z Gębicami

Położenie

Znajduje się ponad 9,5 km od Mogilna, sąsiaduje z wsią Marcinkowo (odległość 1,1 km).

Zabytki

Według rejestru zabytków NID[8] na listę zabytków wpisany jest:

  • Na południe od miejscowości na wschodnim brzegu Zachodniej Noteci wznosi się kopiec o wysokości 5 metrów i szerokości u podstawy 30 m., który przypuszczalnie jest pozostałością siedziby obronnej z okresu średniowiecza[9].

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 294 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 32296
  4. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 30-31.
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. GUS. Rejestr TERYT
  7. Zenon Guldon, Rozmieszczenie własności ziemskiej na Kujawach w II połowie XVI w., Toruń 1964, s. 66.
  8. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025, s. 58 [dostęp 2016-03-20].
  9. Janusz Pietrzak, Zamki i dwory obronne w dobrach państwowych prowincji wielkopolskiej, Instytut Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2003, s. 81-82.

Linki zewnętrzne