Қ
![]() | |
| Informacje podstawowe | |
| Majuskuła |
Қ |
|---|---|
| Minuskuła |
қ |
| Podstawowe pismo | |
| Pochodzenie | |
| Oparty na grafemie | |
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |
Қ, қ – litera rozszerzonej cyrylicy wykorzystywana w językach: kazachskim, ujgurskim, szorskim, abchaskim i tofa[1][2][3][4]. We wszystkich wspomnianych językach oprócz abchaskiego oznacza dźwięk [q], tj. spółgłoskę zwartą języczkową bezdźwięczną. W języku abchaskim odpowiada dźwiękowi [kʰ], tj. spółgłosce zwartej miękkopodniebiennej bezdźwięcznej[5].
Kodowanie
| Znak | Қ | қ | ||
|---|---|---|---|---|
| Nazwa w Unikodzie | CYRILLIC CAPITAL LETTER KA WITH DESCENDER[6] | CYRILLIC SMALL LETTER KA WITH DESCENDER[7] | ||
| Kodowanie | dziesiątkowo | szesnastkowo | dziesiątkowo | szesnastkowo |
| Unicode | 1178 | U+049A | 1179 | U+049B |
| UTF-8 | 210 154 | d2 9a | 210 155 | d2 9b |
| Odwołania znakowe SGML | Қ | Қ | қ | қ |
Przypisy
- ↑ O pieriewodie kazachskoj pisʹmiennosti s łatinizirowannogo na nowyj ałfawit na osnowie russkogo. W: Sbornik zakonow Kazachskoj SSR i ukazow Priezidiuma Wierchownogo Sowieta Kazachskoj SSR, 1938–1981. T. 1.
- ↑ Ałfawit litieraturnogo jazyka sowietskich ujgurow. W: G. S. Sadwakasow: Woprosy sowierszenstwowanija ałfawitow tiurkskich jazykow SSSR. Nauka, 1972, s. 174–182.
- ↑ N. N. Kurpieszko-Tannagaszewa, F. Ja. Apońkin.: Szorsko-russkij i russko-szorskij słowarʹ. Kemerowo: Kiemierowskoje kn. izd-wo, 1993, s. 5. ISBN 5-7550-0385-8.
- ↑ Rassadin: Słowarʹ tofałarsko-russkij i russko-tofałarskij. Sankt Petersburg: Drofa.
- ↑ B.G. Hewitt, Introduction to the study of the languages of the Caucasus, München: Lincom Europa, 2004, s. 260-263, ISBN 3-89586-734-9, OCLC 57285743 [dostęp 2020-09-27].
- ↑ Cyrillic Capital Letter Ka with Descender. symbl.cc. [dostęp 2018-08-20].
- ↑ Cyrillic Small Letter Ka with Descender. symbl.cc. [dostęp 2018-08-20].
