Zagroń (polana)
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Położenie | |
| Pasmo | |
| Wysokość |
550–660 m n.p.m. |
Położenie na mapie gminy Krościenko nad Dunajcem ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego ![]() | |
Zagroń[1] – polana w Pieninach Czorsztyńskich. Należy do dawnej wsi Tylka, obecnie będącej częścią Krościenka nad Dunajcem w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim. Znajduje się w dolinie Zagrońskiego Potoku u wschodnich podnóży Gronia (675 m)[1]. Polana znajduje się na dość stromym stoku, ma długość około 400 m i znajduje się na niej jedno gospodarstwo. Zaprzestano jej użytkowania i zarasta chaszczami i lasem[1].
Dawniej polany pienińskie były siedliskiem licznych gatunków storczyków. Zaprzestanie użytkowania, zmiany w sposobie użytkowania lub inne czynniki (np. osuszenie terenu wskutek budowy ujęć wody) są przyczyną ich ginięcia. Na Zagroniu opisano dawniej występowanie 6 gatunków storczyków, podczas monitoringu w latach 1986–1988 znaleziono już tylko 3[2]. W latach 1987–1988 znaleziono tu bardzo rzadkie, w Polsce zagrożone wyginięciem gatunki porostów – kropnica żółtawa Bacidia rubella, mąkla tarniowa Evernia prunastri, bielczyk proszkowaty Loxospora elatina, płaskotka rozlana Parmeliopsis ambigua, przewiertnica grabowa Porina aenea i rzadkiego rozłożyka półpromiennego Placynthium subradiatum[3], w 1992 r. rzadkiego grzyba purchawka łatkowata (Lycoperdon mammiforme)[4]. Na Zagroniu i w dolinie Białego Potoku znaleziono także grzyby podziemne: czarnobrzuszek filcowaty, jeleniak myszaty, jeleniak szorstki, jeleniak sarni, podziemka zmienna, trufla omszona, truflica kasztanowata, wnętrznica smardzowata, Gautieria trabutii, Hydnocystis piligera, Hysterangium nephriticum[5].
Zagroń znajduje się na wysokości około 550–660 m w obrębie Pienińskiego Parku Narodowego[6].
Przypisy
- 1 2 3 Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2024-10-31].
- ↑ Małgorzata Jagiełło, Storczyki łąk i polan Pienińskiego Parku Narodowego, „Pieniny – Przyroda i Człowiek”, 2, 1992, s. 43–49.
- ↑ Józef Kiszka, Zbigniew Szeląg, Porosty (Lichenes) polan Pienińskiego Parku Narodowego – zagrożenie i ochrona, „Pieniny – Przyroda i Człowiek”, 2, Kraków 1992, s. 55–63.
- ↑ Barbara Gumińska, Grzyby wybranych łąk w Pienińskim Parku Narodowym – stan aktualny i warunki jego zachowania [online], Pieniński Park Narodowy. Pieniny – Przyroda i Człowiek 2, 1992, s. 65–70 [dostęp 2024-10-30].
- ↑ Piotr Chachuła i inni, Grzyby podziemne Pienińskiego Parku Narodowego nowe dane o różnorodności i rozmieszczeniu, „Fragm. Florist. Geobot. Polon.”, 27 (2), 2020, s. 359–378, DOI: 10.35535/ffgp-2020-0020 [dostęp 2024-12-05].
- ↑ Pieniny polskie i słowackie. Mapa turystyczna 1:25 000, Piwniczna: Agencja Wydawnicza „WiT” s.c., 2008, s. 1.
_location_map.png)




.jpg)
.jpg)