67 Armia (ZSRR)

67 Armia

67-я армия

Historia
Państwo	ZSRR
Sformowanie	październik 1942
Rozformowanie	lipiec 1945
Tradycje
Rodowód	55 Armia
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych	Armia Czerwona
Podległość	Front Południowy 3 Front Nadbałtycki[1]

67 Armia (ros. 67-я армия) – związek operacyjny Armii Czerwonej w czasie II wojny światowej.

Została sformowana w październiku 1942 w składzie Frontu Leningradzkiego na bazie Newskiej Grupy Operacyjnej. Na początku listopada obejmowała 45 Gwardyjską, 46 i 86 Dywizje Strzeleckie, 11 i 55 Brygadę Strzelecką, szereg artyleryjskich, pancernych i innych jednostek.

Podczas walk pod Leningradem broniła części prawego brzegu Newy, utrzymując przyczółek w rejonie Moskiewskiej Dubrowki i strzegąc drogi przez jezioro Ładoga („Droga życia”). W styczniu 1943 brała udział w przerwaniu blokady Leningradu.

Pod koniec grudnia 1943 została połączona z 55 Armią, której dowództwo zostało przeniesione do 67 Armii, a poprzednie dowództwo 67 Armii rozformowano.

W styczniu – marcu 1944 Armia uczestniczyła w operacji ofensywnej leningradzko-nowogrodzkiej, a następnie w ramach 3 Frontu Bałtyckiego (od 2 połowy kwietnia 1944) – w pskowsko-ostrowskiej, tartuskiej i ryskiej operacjach ofensywnych. Od 16 października 1944 w składzie Frontu Leningradzkiego broniła wybrzeży Zatoki Ryskiej.

• gen. mjr/gen. por. Michaił Duchanow (październik 1942 – grudzień 1943);
• gen. por.Władimir Swiridow (grudzień 1943 – marzec 1944);
• gen. por. Władimir Romanowski (marzec 1944 – luty 1945);
• gen. por. Siergiej Roginskij (luty – marzec 1945);
• gen. por. Nikołaj Simoniak (marzec – maj 1945)^[2].

• Kazimierz Sobczak (red.): Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.