9 Gwardyjski Korpus Pancerny (ZSRR)

9 Gwardyjski Korpus Pancerny
9-й гвардейский танковый корпус
Historia
Państwo

 ZSRR

Sformowanie

1944

Rozformowanie

1945

Nazwa wyróżniająca

Humański

Tradycje
Rodowód

3 Korpusu Pancernego

Kontynuacja

9 Gwardyjska Dywizja Pancerna

Dowódcy
Pierwszy

gen. mjr Nikołaj Wiedieniejew

Ostatni

nie

Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

Armia Czerwona

Rodzaj wojsk

wojska pancerne

Podległość

2 Gwardyjska Armia Pancerna

Odznaczenia
[1]

9 Humański Gwardyjski Korpus Pancerny odznaczony Orderem Lenina, Czerwonego Sztandaru i Kutuzowa (ros. 9-й гвардейский танковый Уманский ордена Ленина, Краснознамённый, ордена Суворова корпус) – jednostka pancerna Armii Czerwonej z okresu II wojny światowej.

9 Gwardyjski Korpus Pancerny został utworzony 20 listopada 1944 przez przemianowanie 3 Korpusu Pancernego[1] W czasie działań bojowych prowadzonych na ziemiach polskich przeciw armii niemieckiej przyczynił się do zakończenia okupacji niemieckiej, uczestnicząc w walkach które doprowadziły do zdobycia: Bydgoszczy, Gostynina, Mszczonowa, Nakła nad Notecią, Włocławka i Żyrardowa[2].

Następnie jego szlak bojowy prowadził przez terytoria rządzone przez reżim III Rzeszy: Königsberg in der Neumark, Cammin in Pommern, Pyritz, Wollin[3] i Bernau, a zakończył się w rejonie Poczdamu[4]. Zarówno w czasie działań bojowych na ziemiach polskich jak i na terytorium III Rzeszy 9 Gwardyjski Korpus Pancerny wchodził w skład 2 Gwardyjskiej Armii Pancernej[5].

Dowództwo korpusu

Dowódca:

Szef sztabu:

  • płk Konstantin Szweczow (20.11.1944 - 10.06.1945)[1]ok

Struktura organizacyjna

Przypisy

Bibliografia

  • Karl Bahm: Berlin 1945. Warszawa: 2015. ISBN 978-83-11-13571-0.
  • Bolesław Dolata, Tadeusz Jurga: Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939-1945. Warszawa: 1977.
  • Bolesław Dolata: Wyzwolenie Polski 1944-1945. Warszawa: 1971.
  • Robert Forczyk: Wojna pancerna na froncie wschodnim 1943-1945. Czerwony walec. Łódź: 2020. ISBN 978-83-7731-255-1.