Arthur Gore (tenisista)

Arthur Gore
Ilustracja
Arthur William Gore
Państwo

 Wielka Brytania

Data i miejsce urodzenia

2 stycznia 1868
Lyndhurst

Data i miejsce śmierci

1 grudnia 1928
Londyn

Gra

praworęczna, jednoręczny backhand

Status profesjonalny

1888

Zakończenie kariery

1922

Gra pojedyncza
Wimbledon

W (1901, 1908, 1909)

US Open

SF (1900)

Gra podwójna
Wimbledon

W (1909)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Wielka Brytania
Igrzyska olimpijskie
złotoLondyn 1908tenis ziemny
(gra pojedyncza w hali)
złotoLondyn 1908tenis ziemny
(gra podwójna w hali)

Arthur William Charles Wentworth Gore (ur. 2 stycznia 1868 w Lyndhurst, zm. 1 grudnia 1928 w Londynie) – brytyjski tenisista, zwycięzca Wimbledonu w grze pojedynczej i grze podwójnej, mistrz olimpijski w grze pojedynczej i podwójnej.

Nie był spokrewniony z pierwszym zwycięzcą Wimbledonu z 1877 roku, Spencerem Gore’em.

Kariera tenisowa

Gore był zawodnikiem praworęcznym, z ofensywnym forhendem. Bekhend grał niemal wyłącznie defensywnie[1].

Jest tenisistą, który najczęściej uczestniczył w Wimbledonie. Debiutował w 1888 roku – w grze pojedynczej startował do 1922 roku, w deblu do 1927 roku[1]. Bilans jego występów singlowych, 64 zwycięstwa, 26 porażek, przetrwał kilkadziesiąt lat jako rekordowy, poprawiony został przez Jimmy’ego Connorsa. Gore wygrał trzykrotnie grę pojedynczą (jest ponadto najstarszym zwycięzcą turnieju[1]), walczył o tytuł jeszcze pięciokrotnie (obowiązywała w tym okresie zasada challenge round – obrońca tytułu nie walczył w turnieju, grał jedynie o tytuł z wyłonionym w turnieju all comers pretendentem). Wygrał ponadto raz grę podwójną, w 1908 roku, razem z Herbertem Roperem-Barrettem i był z nim w dwóch finałach.

W 1900 roku Arthur Gore był kapitanem i zawodnikiem w pierwszej edycji rozgrywek o Puchar Davisa w Bostonie (Anglicy przegrali z Amerykanami)[1]. Uczestniczył w tej rywalizacji także w 1907 roku.

Na igrzyskach olimpijskich w Londynie w 1908 roku Gore triumfował zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej (z Herbertem Barrettem) w turnieju halowym (rozegrano także turniej na wolnym powietrzu).

W 1911 roku został wybrany na prezydenta All England Lawn Tennis and Croquet Club, organizatora turnieju wimbledońskiego. W 2006 roku jego nazwisko wpisano do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.

Finały w turniejach wielkoszlemowych

Gra pojedyncza (3–5)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finału
Finalista 1. 1899 Wimbledon, Londyn Trawiasta Wielka Brytania Reginald Doherty 6:1, 6:4, 3:6, 3:6, 3:6
Zwycięzca 1. 1901 Wimbledon, Londyn Trawiasta Wielka Brytania Reginald Doherty 4:6, 7:5, 6:4, 6:4
Finalista 2. 1902 Wimbledon, Londyn Trawiasta Wielka Brytania Lawrence Doherty 4:6, 3:6, 6:3, 0:6
Finalista 3. 1907 Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Norman Brookes 4:6, 2:6, 2:6
Zwycięzca 2. 1908 Wimbledon, Londyn Trawiasta Wielka Brytania Herbert Roper Barrett 6:3, 6:2, 4:6, 3:6, 6:4
Zwycięzca 3. 1909 Wimbledon, Londyn Trawiasta Wielka Brytania Josiah Ritchie 6:8, 1:6, 6:2, 6:2, 6:2
Finalista 4. 1910 Wimbledon, Londyn Trawiasta Nowa Zelandia Anthony Wilding 4:6, 5:7, 6:4, 2:6
Finalista 5. 1912 Wimbledon, Londyn Trawiasta Nowa Zelandia Anthony Wilding 4:6, 4:6, 6:4, 4:6

Gra podwójna (1–2)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Finalista 1. 1908 Wimbledon, Londyn Trawiasta Wielka Brytania Herbert Roper Barrett Wielka Brytania Josiah Ritchie
Nowa Zelandia Anthony Wilding		 1:6, 2:6, 6:1, 7:9
Zwycięzca 1. 1909 Wimbledon, Londyn Trawiasta Wielka Brytania Herbert Roper Barrett Australia Stanley Doust
Nowa Zelandia Harry Parker		 6:2, 6:1, 6:4
Finalista 2. 1910 Wimbledon, Londyn Trawiasta Wielka Brytania Herbert Roper Barrett Wielka Brytania Josiah Ritchie
Nowa Zelandia Anthony Wilding		 1:6, 1:6, 2:6

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Dutkowski 1979 ↓, Czempion okresu pionierskiego, s. 41–51.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.