Izrael w Konkursie Piosenki Eurowizji

Izrael
w Konkursie Piosenki Eurowizji
4
3
2
8
Informacje ogólne
Rok i miejsce debiutu

1973, Luksemburg

Liczba udziałów

45 razy (38 finałów)

Organizacja konkursu

3 razy w 1979, 1999, 2019

Strona internetowa

Izrael uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1973. W latach 1973–2017 konkursem w kraju zajmował się nadawca publiczny Israel Broadcasting Authority (IBA), a od 2018 zajmuje się tym Israeli Public Broadcasting Corporation.

Reprezentanci Izraela zwyciężyli w czterech finałach konkursu: w 1978 (Jizhar Kohen i Alphabeta z piosenką „A-Ba-Ni-Bi”), 1979 (Gali Atari i Milk and Honey z „Hallelujah”), 1998 (Dana International z „Diva”) i 2018 (Netta z „Toy”).

Uczestnictwo

Izrael uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1973. Poniższa tabela uwzględnia nazwiska wszystkich izraelskich reprezentantów, tytuły konkursowych piosenek oraz wyniki w poszczególnych latach[1].

Rok Artysta Piosenka Język Finał Półfinał
Miejsce Punkty Miejsce Punkty
1973 Ilanit „Ey Sham” (אי שם) hebrajski 4 97 Brak rundy półfinałowej
1974 Poogy „Natati La Chaiai” (נתתי לה חיי) 7 11
1975 Szelomo Arci „At Wa-’Ani” (את ואני) 11 40
1976 Shokolad, Menta, Mastik „Emor Szalom” (אמור שלום) 6 77
1977 Ilanit „Ahawa Hi Szir Li-sznajim” (אהבה היא שיר לשניים) 11 49
1978 Jizhar Kohen i Alphabeta „A-Ba-Ni-Bi” (א-ב-ני-בי) hebrajski 1 157
1979 Milk and Honey „Hallelujah” (הללויה) 125
1980 Brak reprezentanta
1981 Habibi „Ha-lajla” (הלילה) hebrajski 7 56
1982 Awi Toledano „Hora” (הורה) 2 100
1983 Ofra Haza „Chaj” (חי) 136
1984 Brak reprezentanta
1985 Jizhar Kohen „Olé, Olé” (עולה, עולה) hebrajski 5 93
1986 Moti Giladi i Sarai Tzuriel „Jawo Jom” (יבוא יום) 19 7
1987 Datner i Kusznir „Szir Ha-batlanim” (שיר הבטלנים) 8 73
1988 Jardena Arazi „Ben Adam” (בן אדם) 7 85
1989 Gili i Galit „Derech Ha-melech” (דרך המלך) 12 50
1990 Rita „Szara Ba-rchowot” (שרה ברחובות) 18 16
1991 Duo Datz „Kan” (כאן) 3 139
1992 Dafna „Ze Rak Sport” (זה רק ספורט) 6 85
1993 Lakahat Sziru „Sziru” (שירו) hebrajski, angielski 24 4 Kwalifikacija za Millstreet
1994 Brak reprezentanta Brak rundy półfinałowej
1995 Liora „Amen” (אמן) hebrajski 8 81
1996 Galit Bell „Szalom Olam” (שלום עולם) – 28[a] 12
1997 Brak reprezentanta Brak rundy półfinałowej
1998 Dana International „Diva” (דיווה) hebrajski 1 172
1999 Eden „Happy Birthday” hebrajski, angielski 5 93
2000 PingPong „Sameach” (שמח) 22 7
2001 Tal Sondak „Ein Dawar” (אין דבר) hebrajski 16 25
2002 Sarit Chadad „Light a Candle” angielski, hebrajski 12 37
2003 Li’or Narkis „Words for Love” hebrajski, angielski[b] 19 17
2004 Dawid D’Or „Le-ha’amin” (להאמין) angielski, hebrajski – 11 57
2005 Sziri Majmon „Ha-Szeket Sze-Niszar” (השקט שנשאר) 4 154 7 158
2006 Eddie Butler „Together We Are One” 23 4 Top 11[c]
2007 Teapacks „Push the Button” hebrajski, angielski, francuski, jidysz – 24 17
2008 Boaz Mauda „The Fire in Your Eyes” hebrajski, angielski 9 124 5 104
2009 Noa i Mira Awad „There Must Be Another Way” hebrajski, arabski, angielski 16 53 7 75
2010 Harel Ska’at „Milim” (מילים) hebrajski 14 71 8 71
2011 Dana International „Ding Dong” angielski, hebrajski – 15 38
2012 Izabo „Time” 13 33
2013 Moran Mazor „Rak biszewilo” (רק בשבילו) hebrajski 14 40
2014 Mei Finegold „Same Heart” angielski, hebrajski 19
2015 Nadav Guedj „Golden Boy” angielski 9 97 3 151
2016 Hovi Star „Made of Stars” 14 135 7 147
2017 Imri „I Feel Alive” 23 39 3 207
2018 Netta „Toy” angielski 1 529 1 283
2019 Kobi Marimi „Home” angielski 23 35 Organizator[d]
2020 Eden Alene „Feker Libi” (ፍቅር ልቤ) angielski, amharski[e] Konkurs odwołany
2021 „Set Me Free” angielski[f] 17 93 5 192
2022 Micha’el Ben Dawid „I.M” angielski – 13 61
2023 Noa Kirel „Unicorn” angielski[f] 3 382 3 127
2024 Eden Golan „Hurricane” angielski, hebrajski 5 375 1 194
2025 Juwal Rafael „New Day Will Rise” angielski, francuski, hebrajski 2 357 203

Legenda:

     1. miejsce

Historia głosowania w finale (1973–2025)

Poniższe tabele pokazują, którym krajom Izrael przyznaje w finale najwięcej punktów oraz od których państw izraelscy reprezentanci otrzymują najwyższe noty[2].

Konkursy Piosenki Eurowizji zorganizowane w Izraelu

Izrael był gospodarzem konkursu trzy razy: w 1979, 1999 i 2019. Pierwsze dwie edycje zostały zorganizowane w Międzynarodowym Centrum Kongresowym w Jerozolimie[3][4], a konkurs w 2019 został rozegrany w Centrum Konferencyjnym w Tel Awiwie.

Choć Izrael zwyciężył w finale konkursu w 1979, krajowy nadawca nie podjął się organizacji koncertu drugi rok z rzędu, dlatego 25. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się w Holandii[5].

Rok Miasto Miejsce Prowadzący
1979 Jerozolima Międzynarodowe Centrum Kongresowe Jardena Arazi
Danijjel Pe’er
1999 Jigga’el Rawid
Dafna Dekel
Sigal Szachamon
2019 Tel Awiw Centrum Konferencyjne Tel Awiwu (Expo Tel Aviv) Bar Refa’eli
Erez Tal
Asi Azar
Lusi Ajjub

Nagroda Artystyczna

Rok Piosenka Wykonawca
2010 „Milim” Harel Ska’at

Nagroda Kompozytorów

Rok Piosenka Wykonawca
2010 „Milim” Harel Ska’at

Nagroda Dziennikarzy

Rok Piosenka Wykonawca
2010 „Milim” Harel Ska’at

Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji

W październiku 2005 Europejska Unia Nadawców zorganizowała koncert jubileuszowy Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji, podczas którego odbył się plebiscyt na najlepszą piosenkę w historii konkursu. 13. miejsce w głosowaniu zajęła izraelska propozycja „Diva” Dany International, która zwyciężyła w finale konkursu w 1998[6].

Uwagi

  1. ↑ Podczas konkursu w 1996 zorganizowano rundę kwalifikacyjną, mającą na celu zmniejszenie liczby państw biorących udział w finale konkursu. Etap eliminacyjny nie był transmitowany w telewizji ani nagrywany, krajowe komisje jurorskie przesłuchiwały wersje studyjne wszystkich konkursowych propozycji i przyznawały im punkty. Spośród 30 utworów nadesłanych przez publicznych nadawców, do finału zakwalifikowały się 22 propozycje. Jedynym krajem, który nie brał udziału w rundzie kwalifikacyjnej był gospodarz konkursu, czyli Norwegia.
  2. ↑ Zawiera zwrot "Kocham Cię" w języku greckim i francuskim.
  3. ↑ Zgodnie z regulaminem, w konkursie w latach 2004–2007 kraje z pierwszej dziesiątki poprzedniego konkursu były automatycznie kwalifikowane do sobotniego finału bez konieczności rywalizacji w półfinale. W przypadku rezygnacji z udziału w konkursie jednego z państw z Top 10 zeszłego roku lub w przypadku kiedy któreś z państw Wielkiej Czwórki zajęło miejsce w przedziale 1-10, wówczas automatyczna kwalifikacja przypadała na miejsca poza pierwszą dziesiątką, tj. 11. bądź 12.
  4. ↑ Kraj wygrał finał konkursu w 2018, dlatego nie musiał rywalizować w półfinałach w 2019.
  5. ↑ Zawiera frazy w języku arabskim i hebrajskim.
  6. 1 2 Zawiera frazy w języku hebrajskim.

Przypisy

  1. ↑ Israel in the Eurovision Song Contest. [w:] EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-11-15]. (ang.).
  2. ↑ Eurovision Song Contest Database [online], eschome.net [dostęp 2024-12-09].
  3. ↑ Eurovision Song Contest 1979. [w:] EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-11-15]. (ang.).
  4. ↑ Eurovision Song Contest 1999. [w:] EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-11-15]. (ang.).
  5. ↑ Eurovision Song Contest 1980. [w:] EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-11-15]. (ang.).
  6. ↑ Congratulations. [w:] EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-07-05]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.