Luksemburg w Konkursie Piosenki Eurowizji
| |||||||||||
| Informacje ogólne | |||||||||||
| Nadawca | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rok i miejsce debiutu | |||||||||||
| Liczba udziałów |
39 razy (39 finałów) | ||||||||||
| Organizacja konkursu | |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
| Strona internetowa | |||||||||||
Luksemburg uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1956. Konkursem w kraju zajmuje się nadawca publiczny RTL Télé Lëtzebuerg[1][2].
Reprezentanci Luksemburgu pięć razy zwyciężyli w finale konkursu: w 1961 (Jean-Claude Pascal z piosenką „Nous, les amoureux”), 1965 (France Gall z „Poupée de cire, poupée de son”), 1972 (Vicky Leandros z „Après toi”), 1973 (Anne-Marie David z „Tu te reconnaîtras”) i 1983 i (Corinne Hermès z „Si la vie est cadeau”)[1]. Luksemburska telewizja kilkukrotnie wycofywała się z udziału w konkursie, przy czym w 1959 zrezygnowała z konkursu z powodów finansowych, a w 1994 została odsunięta z udziału z powodu słabego wyniku zajętego w 1993 i powróciła do konkursu dopiero w 2024[3]; wcześniej kilkukrotnie spekulowano o chęci powrotu kraju do konkursu[4][5][6], jednak telewizja publiczna ostatecznie nie decydowała się na to przez brak środków finansowych[7][8].
Historia Luksemburga w Konkursie Piosenki Eurowizji



%252C_Bestanddeelnr_923-3696.jpg)



Uczestnictwo
Luksemburg uczestniczył w Konkursie Piosenki Eurowizji w latach 1956–1993. Poniższa tabela uwzględnia nazwiska wszystkich luksemburskich reprezentantów, tytuły konkursowych piosenek oraz wyniki w poszczególnych latach[1].
| Rok | Wykonawca | Piosenka | Język | Finał | Półfinał | |||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejsce | Punkty | Miejsce | Punkty | |||||
| 1956[a] | Michèle Arnaud | „Ne crois pas” | francuski | 2[b] | N/K | Brak rundy półfinałowej | ||
| „Les amants de minuit” | ||||||||
| 1957 | Danièle Dupré | „Amours Mortes” | 4 | 8 | ||||
| 1958 | Solange Berry | „Un grand amour” | 9 | 1 | ||||
| 1959 | Brak reprezentanta | |||||||
| 1960 | Camillo Felgen | „So laang we’s du do bast” | luksemburski | 13 | 1 | |||
| 1961 | Jean-Claude Pascal | „Nous, les amoureux” | francuski | 1 | 31 | |||
| 1962 | Camillo Felgen | „Petit bonhomme” | francuski | 3 | 11 | |||
| 1963 | Nana Mouskouri | „À force de prier” | 8 | 13 | ||||
| 1964 | Hughes Aufray | „Dès que le printemps revient” | 4 | 14 | ||||
| 1965 | France Gall | „Poupée de cire, poupée de son” | francuski | 1 | 32 | |||
| 1966 | Michèle Torr | „Ce soir je t’attendais” | francuski | 10 | 7 | |||
| 1967 | Vicky Leandros | „L’amour est bleu” | 4 | 17 | ||||
| 1968 | Chris Baldo i Sophie Garel | „Nous vivrons d’amour” | 11 | 5 | ||||
| 1969 | Romuald | „Catherine” | 7 | |||||
| 1970 | David Alexander Winter | „Je suis tombé du ciel” | 12 | 0 | ||||
| 1971 | Monique Melsen | „Pomme, pomme, pomme” | 13 | 70 | ||||
| 1972 | Vicky Leandros | „Après toi” | francuski | 1 | 128 | |||
| 1973 | Anne-Marie David | „Tu te reconnaîtras” | 129 | |||||
| 1974 | Ireen Sheer | „Bye Bye I Love You” | francuski[c] | 4 | 14 | |||
| 1975 | Geraldine | „Toi” | francuski | 5 | 84 | |||
| 1976 | Jürgen Marcus | „Chansons pour ceux qui s’aiment” | 14 | 17 | ||||
| 1977 | Anne-Marie B | „Frère Jacques” | 16 | |||||
| 1978 | Baccara | „Parlez-vous français?” | 7 | 73 | ||||
| 1979 | Jeane Manson | „J’ai déjà vu ça dans tes yeux” | 13 | 44 | ||||
| 1980 | Sophie i Magaly | „Papa pingouin” | 9 | 56 | ||||
| 1981 | Jean-Claude Pascal | „C’est peut-être pas l’Amérique” | 11 | 41 | ||||
| 1982 | Svetlana | „Cours après le temps” | 6 | 78 | ||||
| 1983 | Corinne Hermès | „Si la vie est cadeau” | francuski | 1 | 142 | |||
| 1984 | Sophie Carle | „100% d’amour” | francuski | 10 | 39 | |||
| 1985 | Margo, Ranck Olivier, Diane Solomon, Ireen Sheer, Malcolm & Chris Roberts |
„Children, Kinder, Enfants” | francuski, angielski, niemiecki | 13 | 37 | |||
| 1986 | Sherisse Stevens | „L’amour de ma vie” | francuski | 3 | 117 | |||
| 1987 | Plastic Bertrand | „Amour, amour” | 21 | 4 | ||||
| 1988 | Lara Fabian | „Croire” | 4 | 90 | ||||
| 1989 | Park Café | „Monsieur” | 20 | 8 | ||||
| 1990 | Céline Carzo | „Quand je te rêve” | 13 | 38 | ||||
| 1991 | Sarah Bray | „Un baiser volé” | 14 | 29 | ||||
| 1992 | Marion Welter & Kontinent | „Sou fräi” | luksemburski | 21 | 10 | |||
| 1993 | Modern Times | „Donne-moi une chance” | francuski, luksemburski | 20 | 11 | Kvalifikacija za Millstreet | ||
| Brak reprezentanta w latach 1994–2023 | ||||||||
| 2024 | Tali | „Fighter” | francuski, angielski | 13 | 103 | 5 | 117 | |
| 2025 | Laura Thorn | „La poupée monte le son” | francuski | 22 | 47 | 7 | 62 | |
Legenda:
1. miejsce
Historia głosowania w finale (1957–2025)
Poniższe tabele pokazują, którym krajom Luksemburg przyznaje w finale najwięcej punktów oraz od których państw luksemburscy reprezentanci otrzymują najwyższe noty[9].
|
Kraje, którym Luksemburg przyznał najwięcej punktów:
|
Kraje, od których Luksemburg otrzymał najwięcej punktów:
|
Legenda: 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce |
Konkursy Piosenki Eurowizji zorganizowane w Luksemburgu
Luksemburska telewizja była gospodarzem czterech finałów Konkursu Piosenki Eurowizji: w 1962, 1966, 1973 i 1984. Wszystkie koncerty odbyły się w Luksemburgu.
| Rok | Miasto | Miejsce | Prowadzący |
|---|---|---|---|
| 1962 | Luksemburg | Villa Louvigny | Mireille Delannoy |
| 1966 | Josiane Shen | ||
| 1973 | Nouveau Théâtre Luxembourg | Helga Guitton | |
| 1984 | Kirchberg Theatre | Désirée Nosbusch | |
Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji
W październiku 2005 odbył się koncert Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji, który został zorganizowany przez Europejską Unię Nadawców (EBU) z okazji 50-lecia Konkursu Piosenki Eurowizji. W trakcie koncertu przeprowadzono plebiscyt na najlepszą piosenkę w historii konkursu; luksemburski utwór „Poupée de cire, poupée de son” France Gall zajął ostatnie, 14. miejsce w głosowaniu telewidzów[10][11].
Uwagi
- ↑ Była to jedyna edycja konkursu, kiedy poszczególne kraje wystawiały po dwie propozycje w rywalizacji o Grand Prix.
- ↑ Ze względu na brak szczegółowych wyników pierwszej edycji Konkursu Piosenki Eurowizji (oficjalnie podano tylko zwycięzcę), uznaje się, że wszystkie pozostałe propozycje konkursowe zajęły ex aequo drugie miejsce.
- ↑ Tekst zawiera powtarzaną frazę w języku angielskim.
Przypisy
- 1 2 3 Luxembourg in the Eurovision Song Contest. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-27]. (ang.).
- ↑ 74 ACTIVE MEMBERS IN 56 COUNTRIES. [w:] EBU [on-line]. www.ebu.ch. [dostęp 2013-06-01]. (ang.).
- ↑ Luxembourg to return to the Eurovision Song Contest in 2024 [online], eurovision.tv, 12 maja 2023 [dostęp 2023-05-12] (ang.).
- ↑ Sietse Bakker: "Luxembourg back in Eurovision next year?". [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-04-22. [dostęp 2013-06-01]. (ang.).
- ↑ Roel Philips: Luxembourg back in 2005?. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-06-24. [dostęp 2013-06-01]. (ang.).
- ↑ Roel Philips: 'Luxembourg never to return to the contest'. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-10-13. [dostęp 2013-06-01]. (ang.).
- ↑ Sietse Bakker: Luxembourg might withdraw again from Eurovision. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-10-09. [dostęp 2013-06-01]. (ang.).
- ↑ Sietse Bakker: Luxembourg won't participate in 2004. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-11-03. [dostęp 2013-06-01]. (ang.).
- ↑ Eurovision Song Contest Database [online], eschome.net [dostęp 2024-12-11].
- ↑ Congratulations. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-07-05]. (ang.).
- ↑ Congratulations. [w:] EBU [on-line]. www.congratulations-info.com. [dostęp 2013-07-05]. (ang.).
