Koszary Madalińskiego w Krakowie
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Typ budynku | |
| Rozpoczęcie budowy |
1888 |
| Pierwszy właściciel | |
| Kolejni właściciele |
Koszary Madalińskiego w Krakowie – kompleks koszarowy znajdujący się na terenie garnizonu Kraków.
Charakterystyka
Kobierzyńskie[a] koszary kawaleryjskie, położone w rejonie dzisiejszych ulic: Kobierzyńskiej – Zawiłej – Skośnej, budowane były przez Austriaków od 1888 i przeznaczone dla szwadronów 10 pułku dragonów, które to pododdziały stacjonowały tam do początku I wojny światowej[1].
W 1918 koszary przejęło Wojsko Polskie. W okresie II Rzeczypospolitej kompleks nazwano Koszarami Madalińskiego. Ich pojemność szacowano na 350 ludzi i 337 koni[1]. Po wojnie polsko-bolszewickiej, 22 maja 1921, kobierzyńskie koszary zaczęły zasiedlać pododdziały 8 pułku ułanów. Stacjonowały w nich: 3 szwadron, 4 szwadron i w początkowym okresie 5 szwadron[1].
Ówczesny pełniący obowiązki dowódcy pułku rtm. Kornel Krzeczunowicz tak przedstawiał zwięzłą charakterystykę pułkowych koszar[2]:
Pokojowy garnizon pułku charakteryzowała przede wszystkim ogromna różnica, jaka zachodziła między dwoma grupami koszar pułku, odległymi od siebie o 13 km[b]. Rakowice były przedmieściem Krakowa, Kobierzyn natomiast to zapadła wieś, odległa 10 km od miasta. [...] Kobierzyn był natomiast rajem dla wszystkich samotnych, bezdzietnych i lubiących wieś. Choć koszary nie były tak bogato wyposażone jak rakowickie, różnicę tę wyrównywał z ogromną nawiązką ogromny plac ćwiczeń, przechodzący w wydmy piaszczyste, ciągnące na kilka kilometrów. Teren był więc idealny dla szkolenia tak ułanów, jak i koni remontowych.
Po II wojnie światowej do koszar kobierzyńskich wróciło Wojsko Polskie. Inwentaryzacja z 1949 ustaliła pojemność Koszar Madalińskiego na 1000 ludzi (kosztem przebudowanych stajni), 200 koni, 50 dział lub czołgów i 20 samochodów[3].
Obecnie (2019) budynki koszar kobierzyńskich są podzielone między użytkowników cywilnych; zostały częściowo przebudowane i przekształcone. Pełnią one funkcje mieszkalne, biurowe i przemysłowe[4].
Uwagi
- ↑ W owym czasie Kobierzyn leżał poza granicami administracyjnymi Krakowa.
- ↑ W latach 1921–1939 8 pułk ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego stacjonował dwupołożeniowo – w Koszarach Poniatowskiego i w Koszarach Madalińskiego.
Przypisy
- 1 2 3 Kucharski i Tym 2019 ↓, s. 31.
- ↑ Kucharski i Tym 2019 ↓, s. 31–32.
- ↑ Kucharski i Tym 2019 ↓, s. 32.
- ↑ Kucharski i Tym 2019 ↓, s. 33.
Bibliografia
- Szymon Kucharski, Juliusz Tym: 8 pułk ułanów. T. 7. Warszawa: Edipresse Polska S.A., 2019, seria: Wielka Księga Kawalerii Polskiej 1918–1939. Odznaki kawalerii. ISBN 978-83-8164-151-7.