Koszary Marszałka Piłsudskiego w Suwałkach
 Odsłonięcie pomnika płk Jana Kozietulskiego na terenie koszar 3 pszwol | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Typ budynku |
koszary |
| Pierwszy właściciel | |
| Kolejni właściciele | |
Położenie na mapie Polski  | |
| 54,099971°N 22,947234°E/54,099971 22,947234 | |
Koszary Marszałka Piłsudskiego (koszary sejneńskie) – kompleks koszarowy Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej znajdujący się na terenie garnizonu Suwałki.
Charakterystyka
Koszary Marszałka Piłsudskiego znajdowały się przy ul. Sejneńskiej. Budowane od 1857 drewniane budynki koszar (od 1876 murowane) przeznaczone były dla 2 lejb-huzarskiego Pawłogradzkiego Pułku Imperatora Aleksandra III. Zajmowały obszar o powierzchni ponad 15 ha, na którym znajdowało się 21 obiektów. Prawdopodobnie zakwaterowano tam również dowództwo 2 Dywizji Kawalerii. W skład kompleksu weszły trzy (lub cztery) murowane dwupiętrowe budynki mieszkalne, sześć stajni, kasyno, mieszkanie dowódcy pułku i obiekty magazynowe. W 1890 w koszarach wzniesiono krytą ujeżdżalnię, a po drugiej stronie szosy sejneńskiej murowaną cerkiew pułkową pod wezwaniem św. Jerzego Zwycięzcy[1][a].
Po uzyskaniu przez Polskę niepodległości, początkowo wykorzystywały je pododdziały 4 dywizjonu artylerii konnej, a od maja 1922 stacjonował tam 3 pułk Szwoleżerów Mazowieckich. Od 1928 działała w nich szkoła podoficerska ciężkich karabinów maszynowych[4]. W latach 1934 – 1937 kwaterowało tu dowództwo Brygady Kawalerii „Suwałki” .
Na terenie koszar znajdowała się dwuosiowa strzelnica szkolna przeznaczona do strzelań na odległość 200 m oraz nowoczesna, jak na owe czasy, ujeżdżalnia. W skład kompleksu wchodził też teren o powierzchni około 2 ha po przeciwnej stronie ulicy Sejneńskiej. Znajdowała sie tam cerkiew garnizonowa, budynek mieszkalny i obiekty zajmowane przez pluton żandarmerii „Suwałki”[5].
Zabytek
Zespół koszar wpisany jest do rejestru zabytków województwa podlaskiego pod kasłęm "zespół koszar Drugiego Pawłogradzkiego Pułku Huzarów", wpis obejmuje[6]:
- 2 budynki koszarowe, ob. Zakład Wychowawczy, ul. Sejneńska 10-10 a,
nr rej.: 369 i 370 z 16.03.1983
- budynek koszarowy, ob. dom mieszkalny, ul. Sejneńska 18, nr rej.: A-180 z 28.01.2008
- budynek koszarowy, ob. dom mieszkalny, ul. Sejneńska 22, nr rej.: jw.
- budynek koszarowy, ob. dom mieszkalny, ul. Sejneńska 26, nr rej.: jw.
Uwagi
- ↑ Do czasu wybudowania cerkwi pod wezwaniem św. Jerzego Zwycięzcy nabożeństwa odprawiano w wynajmowanym „domu żydowskim”. Cerkiew powstała z inicjatywy dowódcy pułku pik. Władimira Curikowa ze środków pochodzących m.in. z ofiar oficerów i szeregowych. Wzniesiono ją na planie czteroramiennego krzyża, z dzwonnicą nad wejściem i drewnianą ośmiokątną kopulą nad prezbiterium. Między oknami znajdowały się tablice z nazwiskami poległych żołnierzy pułku. W cerkwi przechowywano ofiarowane pułkowi dwa mundury carów Aleksandra II i Aleksandra III. W czasie I wojny światowej została zdewastowana i zamieniona w magazyn. Jej pozostałości rozebrano w latach 60. XX w.[2][3].
Przypisy
- ↑ Skłodowski 2021 ↓, s. 38.
- ↑ Parafia w Suwałkach [online], Przegląd Prawosławny [dostęp 2016-08-17].
- ↑ Prawosławne cerkwie na starych pocztówkach – Suwałki: Cerkiew św. Jerzego Zwycięzcy
- ↑ Skłodowski 2021 ↓, s. 169.
- ↑ Skłodowski 2021 ↓, s. 170.
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podlaskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025, s. 83 [dostęp 2025-02-20].
Bibliografia
- Krzysztof Skłodowski: Garnizon Suwałki w latach 1921–1939. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej; Muzeum Okręgowe w Suwałkach, 2021. ISBN 978-83-8229-322-7.