Koszary w Kraśniku
(2).jpg) Koszary w 1916 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Typ budynku |
koszary |
| Pierwszy właściciel | |
| Kolejni właściciele | |
Koszary w Kraśniku – kompleks koszarowy znajdujący się na terenie garnizonu Kraśnik.
Charakterystyka
Kraśnickie koszary, położone w rejonie ulic: Urzędowska – Nowa –Tysiąclecia – Koszarowa, o konstrukcji głównie drewnianej, były wzniesione przez Rosjan. Stacjonował w nich między innymi 9 pułk Kozaków Dońskich. Ich pojemność szacowano na 900 ludzi i 846 koni[1].
(cropped).jpg)
.jpg)
Po odzyskaniu niepodległości, koszary przejęło Wojsko Polskie. W 1919 formował się w nich 7 pułk ułanów. Po wojnie polsko- bolszewickiej, w połowie lutego 1921 roku 7 puł. na krótko wrócił do swoich macierzystych koszar. Jego pobyt trwał zaledwie dwa miesiące, a po Wielkanocy pułk przekwaterowano do Przasnysza[2]. Od 5 kwietnia 1922 do 1939 w kraśnickich koszarach kwaterował 24 pułk ułanów[1].
W 1939 w koszarach umieszczono, zmobilizowany przez 7 pułk strzelców konnych, Ośrodek Zapasowy Kawalerii „Kraśnik”. Jako że już w 1937 część stajni adaptowano na garaże, OZ był zmuszony ulokować konie w doraźnie przystosowanych budynkach[3].
Z koszar w Kraśniku do czasów obecnych (2019) ocalały pojedyncze obiekty. Architekturą wyróżnia się budynek dowództwa i wartowni mieszczący obecnie urząd stanu cywilnego[4].
Przypisy
- 1 2 Kucharski i Tym 2019a ↓, s. 26.
- ↑ Kucharski i Tym 2019b ↓, s. 31.
- ↑ Kucharski i Tym 2019a ↓, s. 26–27.
- ↑ Kucharski i Tym 2019a ↓, s. 30.
Bibliografia
- Szymon Kucharski, Juliusz Tym: 24 pułk ułanów. T. 18. Warszawa: Edipresse Polska S.A., 2019, seria: Wielka Księga Kawalerii Polskiej 1918–1939. Odznaki kawalerii. ISBN 978-83-8164-151-7.
- Szymon Kucharski, Juliusz Tym: 7 pułk ułanów. T. 17. Warszawa: Edipresse Polska S.A., 2019, seria: Wielka Księga Kawalerii Polskiej 1918–1939. Odznaki kawalerii. ISBN 978-83-8164-151-7.