Grand Prix Meksyku 1964

Grand Prix Meksyku 1964

Gran Premio de Mexico 1964

10. wyścig z 10 w sezonie 131. Grand Prix Formuły 1
Autódromo Hermanos Rodríguez
Data	25 października 1964
Trasa
Liczba okrążeń	65
Długość okrążenia	5,000 km
Dystans	325,000 km
Uczestnicy
Zgłoszenia	20 kierowców
Zakwalifikowało się	19 kierowców
Sklasyfikowano	13 kierowców
Ukończyło wyścig	11 kierowców
Wyniki
Pole position	Jim Clark (1:57,24, Lotus-Climax)
Zwycięzca	Dan Gurney (2:09:50,32, Brabham-Climax)
Najszybsze okrążenie	Jim Clark (1:58,37, Lotus-Climax)
10. Grand Prix w sezonie 1964
Poprzednie	Grand Prix Stanów Zjednoczonych
Grand Prix Meksyku
1963 1964 1965

Grand Prix Meksyku 1964 (oryg. Gran Premio de Mexico) – ostatnia runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1964, która odbyła się 25 października 1964, po raz 2. na torze Autódromo Hermanos Rodríguez.

3. Grand Prix Meksyku, 2. zaliczane do Mistrzostw Świata Formuły 1.

Przed wyścigiem szanse na tytuł zachowywało trzech Brytyjczyków, a sytuacja przedstawiała się następująco:

Pierwszy z rywalizacji wypadł lider klasyfikacji Graham Hill. Były mistrz świata zaliczył kolizję z kierowcą Ferrari – Włochem Lorenzo Bandinim, za sprawą tej kolizji Hill spadł na koniec stawki. Na ostatnim okrążeniu awaria silnika dopadła wciąż jeszcze aktualnego mistrza – Jima Clarka, który ostatecznie został sklasyfikowany na 5. miejscu. Sprawca kolizji z Hillem natomiast po raz kolejny dał o sobie znać gdy znajdując się na drugim miejscu w wyścigu dał się wyprzedzić koledze z zespołu, aktualnemu wiceliderowi klasyfikacji – Johnowi Surteesowi, któremu 6 punktów za drugie miejsce dało mistrzostwo świata.

Pierwsza szóstka otrzymywała punkty według klucza 9-6-4-3-2-1. Liczone było tylko 6 najlepszych wyścigów danego kierowcy.

Uwzględniono tylko kierowców, którzy zdobyli jakiekolwiek punkty

P	+/−	Kierowca	Starty	Punkty	P1	P2	P3	PP	NO	NS
1	+1	John Surtees	10	40	2	3	1	2	2	4
2	−1	Graham Hill	10	39 (41)	2	3	–	1	1	2
3	0	Jim Clark	10	32	3	–	–	5	4	4
4	+1	Lorenzo Bandini	10	23	1	–	3	–	–	3
5	−1	Richie Ginther	10	23	–	2	–	–	–	–
6	+3	Dan Gurney	10	19	2	–	–	2	2	4
7	−1	Bruce McLaren	10	13	–	2	–	–	–	5
8	−1	Jack Brabham	10	11	–	–	2	–	1	4
9	−1	Peter Arundell	4	11	–	–	2	–	–	–
10	0	Jo Siffert	10	7	–	–	1	–	–	4
11	0	Bob Anderson	7	5	–	–	1	–	–	1
12	+9	Mike Spence	6	4	–	–	–	–	–	1
13	−1	Tony Maggs	5	4	–	–	–	–	–	1
14	−1	Innes Ireland	7	4	–	–	–	–	–	2
15	−1	Jo Bonnier	9	3	–	–	–	–	–	5
16	−1	Chris Amon	9	2	–	–	–	–	–	5
17	−1	Maurice Trintignant	5	2	–	–	–	–	–	2
18	−1	Walt Hansgen	1	2	–	–	–	–	–	–
19	−1	Phil Hill	9	1	–	–	–	–	–	4
20	−1	Trevor Taylor	7	1	–	–	–	–	–	5
21	−1	Mike Hailwood	10	1	–	–	–	–	–	4
22	N	Pedro Rodríguez	1	1	–	–	–	–	–	–
P	+/−	Kierowca	Starty	Punkty	P1	P2	P3	PP	NO	NS

Konstruktorzy

Tylko jeden, najwyżej uplasowany kierowca danego konstruktora, zdobywał dla niego punkty. Również do klasyfikacji zaliczano 6 najlepszych wyników.

P	+/−	Konstruktor	Starty	Punkty	P1	P2	P3	PP	NO	NS
1	0	Ferrari	22	45 (49)	3	3	4	2	2	7
2	0	BRM	33	42 (51)	2	5	–	1	1	6
3	0	Lotus-Climax	25	37 (40)	3	–	2	5	4	7
4	0	Brabham-Climax	31	30	2	–	3	2	3	11
5	0	Cooper-Climax	21	16	–	2	–	–	–	10
6	0	Brabham-BRM	17	7	–	–	1	–	–	10
7	0	BRP-BRM	13	5	–	–	–	–	–	6
8	0	Lotus-BRM	23	3	–	–	–	–	–	12
Niesklasyfikowani
		Honda	3	0	–	–	–	–	–	2
		Cooper-Ford	1	0	–	–	–	–	–	–
		Brabham-Ford	1	0	–	–	–	–	–	1
		Porsche	1	0	–	–	–	–	–	1
		Scirocco-Climax	1	0	–	–	–	–	–	1
		ATS	1	0	–	–	–	–	–	1
P	+/−	Kierowca	Starty	Punkty	P1	P2	P3	PP	NO	NS