Rajdowe Mistrzostwa Świata 1984

Sezon 1984
Rajdowych mistrzostw świata
ilustracja
Liczba rajdów

12

Pierwsza runda

Rajd Monte Carlo

Ostatnia runda

Wielkiej Brytanii

Mistrzowie
Kierowcy

Stig Blomqvist

Konstruktorzy

Audi

Poprzedni sezon • Następny sezon
Niemiec Walter Röhrl w Audi Quattro A2 zajął w RMŚ w roku 1984 trzecie miejsce, tu podczas Rajdu Portugalii

Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1984 były 12 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 12 rajdów, rozegranych na trzech kontynentach. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1984 został szwedzki kierowca Stig Blomqvist startujący samochodem Audi Quattro A2, był to jego pierwszy i jedyny tytuł mistrza w karierze. Pozostałe dwa miejsca zajęli fińscy kierowcy, broniący tytułu Hannu Mikkola i Markku Alén. Tytuł konstruktorów wygrało po raz drugi Audi przed Lancią i debiutującym Peugeotem.

Kalendarz[1]

W sezonie 1984 kalendarz mistrzostw świata składał się z dwunastu rajdów, takich samych jak w poprzednim roku.

Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca Wyniki
1 21-27 styczniaMonako 52. Rajd Monte Carlo Niemcy Walter Röhrl Wyniki
2 10-12 lutegoSzwecja 34. Rajd Szwecji Szwecja Stig Blomqvist Wyniki
3 6–11 marcaPortugalia 18. Rajd Portugalii Finlandia Hannu Mikkola Wyniki
4 19–23 kwietniaKenia 32. Rajd Safari Szwecja Björn Waldegård Wyniki
5 3–5 majaFrancja 28. Rajd Francji Finlandia Markku Alén Wyniki
6 28–31 majaGrecja 31. Rajd Grecji Szwecja Stig Blomqvist Wyniki
7 23–26 czerwcaNowa Zelandia 14. Rajd Nowej Zelandii Szwecja Stig Blomqvist Wyniki
8 27 lipca-1 sierpniaArgentyna 4. Rajd Argentyny Szwecja Stig Blomqvist Wyniki
9 24–26 sierpniaFinlandia 34. Rajd Finlandii Finlandia Ari Vatanen Wyniki
10 30 września-5 październikaWłochy 26. Rajd San Remo Finlandia Ari Vatanen Wyniki
11 31 października-5 listopadaWybrzeże Kości Słoniowej 16. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej Szwecja Stig Blomqvist Wyniki
12 25–29 listopadaWielka Brytania 33. Rajd Wielkiej Brytanii Finlandia Ari Vatanen Wyniki

Zespoły i kierowcy

Zespół Producent Samochód Opony Kierowcy Rundy
Niemcy Audi Sport Audi Quattro A2
Quattro Sport		 M
P		 Niemcy Walter Röhrl 1, 3, 5–7, 10
Finlandia Hannu Mikkola 1, 3–4, 6–9, 11–12
Szwecja Stig Blomqvist wszystkie
Szwecja Per Eklund 2, 9
Francja Michèle Mouton 2, 4, 6, 9, 12
Południowa Afryka Sarel van der Merwe 3
Austria Franz Wittmann 4, 7
Francja Bernard Darniche 5
Stany Zjednoczone John Buffum 6, 12
Argentyna Jorge Recalde 8
Włochy Martini Racing Lancia 037 Rally evo P Finlandia Markku Alén 1, 3–7, 9–10
Francja Jean-Claude Andruet 1, 5
Włochy Attilio Bettega 1, 3, 5–6, 10
Finlandia Henri Toivonen 3, 6, 9
Kenia Vic Preston Jr 4
Japonia Team Nissan Europe Nissan 240RS D Finlandia Timo Salonen 1, 4, 6–7, 12
Wielka Brytania Terry Kaby 1, 9, 12
Finlandia Erkki Pitkanen 3, 9
Kenia Shekhar Mehta 4, 6, 11–12
Kenia Mike Kirkland 4
Kenia Jayant Shah 4, 6
Grecja George Moschous 6
Grecja Stratis Hatzipanayiotou 6
Nowa Zelandia Reg Cook 7
Finlandia Pentti Airikkala 9
Finlandia Peter Geitel 9, 12
Francja Renault Elf Renault 5 Turbo M Francja Jean-Luc Thérier 1
Francja Bruno Saby 1, 5, 9
Francja François Chatriot 1, 5
Francja Jean Ragnotti 3, 5
Portugalia Joaquim Moutinho 3
Włochy Jolly Club Lancia 037 Rally evo P Włochy Miki Biasion 1, 3, 5–6, 10
Włochy Adartico Vudafieri 5, 10
Japonia Mazda Rally Team Europe Mazda RX-7 P Niemcy Achim Warmbold 1, 6
Finlandia Minnia Sillankorva 1
Szwecja Ingvar Carlsson 6, 12
Francja Philippe Wambergue 12
Francja Marianne Hoepfner 12
Japonia Toyota Team Europe Toyota Celica TCT P Szwecja Björn Waldegård 3–4, 7, 9, 12
Finlandia Juha Kankkunen 3, 7, 9, 12
Szwecja Per Eklund 4, 12
Włochy Sandro Munari 4
Niemcy Opel Euro Team Opel Manta 400 P Francja Guy Frequelin 4–5
Finlandia Rauno Aaltonen 4
Wielka Brytania Jimmy McRae 12
Wielka Brytania Russell Brookes 12
Wielka Brytania Phil Colins 12
Wielka Brytania Bertie Fisher 12
Francja Citroën Competitions Citroën Visa M Francja Maurice Chomat 4, 9–10
Francja Philippe Wambergue 4, 9–10
Francja Christian Rio 4, 9–10
Francja Peugeot Talbot Sport Peugeot 205 Turbo 16 M Finlandia Ari Vatanen 5–6, 9–10, 12
Francja Jean-Pierre Nicolas 5–6, 10
Niemcy Rothmans Porsche Rally Team Porsche 911 SC RS M Katar Saeed Al-Hajri 6, 12
Wielka Brytania Roger Clark 12
Niemcy Volkswagen Motorsport Volkswagen Golf GTi P Szwecja Kalle Grundel 1–3, 5, 9–10, 12

Wyniki

Klasyfikacja kierowców

Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1984 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie (tylko kierowcy samochodów grupy A,B lub N[2]) i punktowane one były według zasady:

Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8º 9º 10º
Punkty 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1

W klasyfikacji na koniec sezonu uwzględniane było siedem z dwunastu najlepszych występów. Rajdy nie uwzględnione w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach.

Klasyfikacja zespołowa

W sezonie 1984 system punktacji producentów był taki sam jak w zeszłym roku. Składał się on z dwóch grup punktacji, które do siebie dodawano. Wpierw punkty dla producenta zdobywał najwyżej sklasyfikowany samochód danej marki według klucza:

Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8º 9º 10º
Punkty 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Dodatkowe punkty były przyznawane dla najwyżej sklasyfikowanego samochodu danej marki za zajęcie miejsca od pierwszego do ósmego w swojej grupie, pod warunkiem, że dany zespół znalazł się w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji generalnej, według klucza:

Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8º
Punkty 8 7 6 5 4 3 2 1

Do klasyfikacji końcowej sezonu było branych siedem z dziesięciu najlepszych występów. Wyniki rajdów nie brane pod uwagę w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach. Rajdy Szwecji i Wybrzeża Kości Słoniowej nie były brane pod uwagę podczas klasyfikacji zespołowej.

Miejsce Zespół MCO
Monako		 SWE
Szwecja		 POR
Portugalia		 KEN
Kenia		 FRA
Francja		 GRE
Grecja		 NZL
Nowa Zelandia		 ARG
Argentyna		 FIN
Finlandia		 ITA
Włochy		 CIV
Wybrzeże Kości Słoniowej		 GBR
Wielka Brytania		  Pkt 
1 Niemcy Audi 181814(10)18181816 120
2 Włochy Lancia (10)16121814161616 108
3 Francja Peugeot 128181818 74
4 Japonia Toyota 1018101014 62
5 Francja Renault 121014154 55
6 Niemcy Opel 162112710 48
7 Japonia Nissan 21081268 46
8 Niemcy Volkswagen 91213 34
9 Japonia Subaru 11 11
10 Włochy Alfa Romeo 9 9
Włochy Fiat 9 9
12 Stany Zjednoczone Ford 6 6
13 Francja Citroën 4 4
14 Wielka Brytania Vauxhall 2 2
Japonia Mazda 2 2
Japonia Mitsubishi 2 2

Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. ↑ Season 1984. www.ewrc-results.com. [dostęp 2015-01-21]. (ang.).
  2. ↑ Season 1984 Rule changes. www.juwra.com. [dostęp 2020-04-24]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.