Zespoły i kierowcy
| Zespół |
Producent |
Samochód |
Opony |
Numer |
Kierowca |
Rundy |
555 Subaru World Rally Team |
Subaru |
Impreza 555 |
P |
1 |
Colin McRae |
wszystkie |
| 2 |
Kenneth Eriksson |
wszystkie |
| 3 |
Didier Auriol |
1 |
Piero Liatti |
2–9 |
| 10 |
Piero Liatti |
1 |
Ford Motor Company |
Ford |
Escort RS Cosworth |
M |
4 |
Carlos Sainz |
wszystkie |
| 5 |
François Delecour |
1 |
Stig Blomqvist |
2 |
Gwyndaf Evans |
3 |
Bruno Thiry |
4–9 |
| 6 |
Stig Blomqvist |
1 |
Dandy Rukmana |
3 |
| 11 |
Jarmo Kytölehto |
6, 8–9 |
| 14 |
Ari Vatanen |
1 |
| 16 |
Ari Mokkonen |
5 |
Team Mitsubishi Ralliart |
Mitsubishi |
Lancer Evo III |
M |
7 |
Tommi Mäkinen |
wszystkie |
| 8 |
Kenneth Bäcklund |
1 |
Kenjiro Shinozuka |
2 |
Richard Burns |
3, 5, 7, 9 |
Uwe Nittel |
4 |
Lasse Lampi |
6 |
Didier Auriol |
8 |
| 9 |
Uwe Nittel |
1, 5, 8 |
Yoshihiro Kataoka |
3 |
Pascal Smets |
4 |
Jouko Puhakka |
6 |
Ed Ordynski |
7 |
| 18 |
Uwe Nittel |
4, 6–7, 9 |
| 29 |
Yoshihiro Kataoka |
7 |
| 41 |
Pascal Smets |
8 |
Toyota Castrol Team |
Toyota |
Celica GT-Four ST205 |
M |
10 |
Thomas Rådström |
1, 4, 6, 9 |
Ian Duncan |
2 |
| 11 |
Juha Kankkunen |
1, 3, 6 |
| 12 |
Neal Bates |
7 |
| 15 |
Tomas Jansson |
1 |
| 16 |
Freddy Loix |
4, 8–9 |
Marcus Grönholm |
6 |
| 27 |
Reza Pribadi |
3 |
| 42 |
Teppo Leino |
6 |
Wyniki
Klasyfikacja kierowców
Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1996 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie i punktowane one były według zasady:
| Pozycja |
1º |
2º |
3º |
4º |
5º |
6º |
7º |
8º |
9º |
10º |
| Punkty |
20 |
15 |
12 |
10 |
8 |
6 |
4 |
3 |
2 |
1 |
Do końcowego wyniku liczone było siedem najlepszych startów[2].
|
|
| Kolor |
Opis |
| Złoty |
Zwycięzca |
| Srebrny |
2. miejsce |
| Brązowy |
3. miejsce |
| Zielony |
Punktowane miejsce |
| Niebieski |
Ukończył nie punktował |
| Fioletowy |
Nie ukończył NU |
| Czarny |
Wykluczony X |
| Biały |
Nie wystartował NW |
| Puste |
Nie brał udziału |
|
|
Klasyfikacja zespołowa
W sezonie 1996 system punktacji producentów składał się z dwóch grup punktacji, które do siebie dodawano. Wpierw punkty dla producenta zdobywały dwa najwyżej sklasyfikowane samochody danej marki według klucza:
| Pozycja |
1º |
2º |
3º |
4º |
5º |
6º |
7º |
8º |
9º |
10º |
11º |
12º |
13º |
14º |
15º |
| Punkty |
25 |
20 |
17 |
14 |
12 |
10 |
9 |
8 |
7 |
6 |
5 |
4 |
3 |
2 |
1 |
Dodatkowe punkty były przyznawane dla dwóch najwyżej sklasyfikowanych samochodów danej marki za zajęcie miejsca od pierwszego do dziesiątego w swojej grupie, pod warunkiem, że dany zespół znalazł się w pierwszej piętnastce w klasyfikacji generalnej, według klucza:
| Pozycja |
1º |
2º |
3º |
4º |
5º |
6º |
7º |
8º |
9º |
10º |
| Punkty |
10 |
9 |
8 |
7 |
6 |
5 |
4 |
3 |
2 |
1 |
Do klasyfikacji końcowej sezonu były liczone wszystkie występy[2].