Zespoły i kierowcy
| Zespoły fabryczne |
| Zespół |
Producent |
Samochód |
Opony |
Numer |
Kierowca |
Rundy |
Team Mitsubishi Ralliart |
Mitsubishi |
Lancer Evo IV Lancer Evo III |
M |
1 |
Tommi Mäkinen |
wszystkie |
| 2 |
Uwe Nittel |
1–2, 5–6, 10, 12 |
Richard Burns |
3–4, 7–9, 11, 13–14 |
| 10 |
Uwe Nittel |
8 |
| 11 |
Ed Ordynski |
13 |
| 13 |
Kenjiro Shinozuka |
13 |
555 Subaru World Rally Team |
Subaru |
Impreza WRC 97 |
P |
3 |
Colin McRae |
wszystkie |
| 4 |
Piero Liatti |
1, 5–6, 12 |
Kenneth Eriksson |
2–4, 7–11, 13–14 |
| 8 |
Piero Liatti |
14 |
Ford Motor Co |
Ford |
Escort WRC |
M |
5 |
Carlos Sainz |
wszystkie |
| 6 |
Armin Schwarz |
1–6 |
Juha Kankkunen |
7–14 |
| 16 |
Angelo Medeghini |
14 |
Toyota Castrol Team |
Toyota |
Corolla WRC |
M |
7 |
Didier Auriol |
10–14 |
| 8 |
Neal Bates |
11, 13 |
| 9 |
Marcus Grönholm |
10, 14 |
| 10 |
Freddy Loix |
12 |
Peugeot Sport |
Peugeot |
306 Maxi |
M |
7 |
Gilles Panizzi |
5–6 |
| 9 |
François Delecour |
5–6 |
| 16 |
Adruzilo Lopes |
4 |
Jaime Azcona |
5 |
Société Diac |
Renault |
Mégane Maxi |
M |
8 |
Philippe Bugalski |
6 |
| 10 |
Serge Jordan |
6 |
| 22 |
Claude Balesi |
6 |
Wyniki
Klasyfikacja kierowców
Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1997 zaliczane było sześć pierwszych miejsc[2] zajętych w rajdzie (była to zmiana w porównaniu z poprzednim sezonem gdzie punktowane był dziesięć pierwszych miejsc) i punktowane one były według zasady:
| Pozycja |
1º |
2º |
3º |
4º |
5º |
6º |
| Punkty |
10 |
6 |
4 |
3 |
2 |
1 |
|
|
| Kolor |
Opis |
| Złoty |
Zwycięzca |
| Srebrny |
2. miejsce |
| Brązowy |
3. miejsce |
| Zielony |
Punktowane miejsce |
| Niebieski |
Ukończył nie punktował |
| Fioletowy |
Nie ukończył NU |
| Czarny |
Wykluczony X |
| Biały |
Nie wystartował NW |
| Puste |
Nie brał udziału |
|
|
Klasyfikacja producentów
Do klasyfikacji mistrzostw świata producentów w sezonie 1997 zaliczane było sześć pierwszych miejsc[2] zajętych w rajdzie (była to zmiana w porównaniu z poprzednim sezonem gdzie punktowane było pierwszych piętnaście miejsc i była dodatkowa punktacja w grupach) i punktowane one były według zasady:
| Pozycja |
1º |
2º |
3º |
4º |
5º |
6º |
| Punkty |
10 |
6 |
4 |
3 |
2 |
1 |
Zarejestrowani producenci musieli rywalizować we wszystkich czternastu rajdach[3]. Zespoły mogły mianować dwóch kierowców do zdobywania punktów.
Puchar kierowców samochodów produkcyjnych (Grupa N)
Aby zostać sklasyfikowanym należało wziąć udział w jednym rajdzie poza Europą[4].