Dwór w Nawojowie Łużyckim
 nr rej. 561/266 z 27.04.1951 | |
 Renesansowy dwór z krużgankami | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowość | |
| Typ budynku | |
| Styl architektoniczny | |
| Architekt |
Christoph von Tschirnhaus |
| Inwestor |
Christoph von Tschirnhaus |
| Rozpoczęcie budowy |
1570 |
| Ukończenie budowy |
1571 |
Położenie na mapie gminy wiejskiej Lubań _location_map.png) | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego  | |
Położenie na mapie powiatu lubańskiego  | |
 51°10′36″N 15°20′27″E/51,176667 15,340833 | |
Dwór w Nawojowie Łużyckim – zabytkowy dwór wybudowany w 1571 r. w Nawojowie Łużyckim[1] – wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie lubańskim, w gminie Lubań; przy drodze wojewódzkiej DW357 relacji Osiecznica – Lubań.
Historia
Dwór, obecnie kościół filialny pw. MB Szkaplerznej, wzniesiony przez Christopha von Tschirnhausa według jego projektu jest perłą renesansowej architektury XVI wieku, sprowadzonej prosto z Włoch, gdzie studiował[2]. W 1626 r. obiekt częściowo spłonął. W XVIII w. został powiększony o drugie skrzydło, a w 1945 r. uszkodzony[2]. Dawną kaplicę dworską z częścią skrzydła po wojnie, w latach 1966-68, przebudowano na kościół, likwidując w tej części podział wewnętrzny pomieszczeń. Skrzydło z kościołem nakrywa dach czterospadowy[2]. Na zapleczu, niewidocznym od strony drogi, znajduje się dziedziniec z dwoma ocalałymi skrzydłami dworu. Najcenniejszy fragment stanowi krużganek wsparty na kamiennych kolumnach sięgający drugiej kondygnacji z loggią wspartą na kolumnach toskańskich i jońskich. Parapet zdobią kartusze zawierające herby szklacheckie (od lewej): 1. Hochberg 2. Tschirnhaus 3. Kottwitz 4. Stange zu Kunitz, 5. Seidlitz 6. Schindel und Konav 7. Bock 8. Reichenbach 9. Seherr 10. Liedlau 11. Tschammer 12. Nostitz[3], rozdzielone kariatydami na kroksztynach ozdobionych maszkaronami[2]. Misterne piaskowcowe płaskorzeźby zdobią arkady i pachwiny łuków. Obiekt od 1945 roku niszczał i popadał w ruinę. W roku 2020 rozpoczęto jego renowację, zaczynając od krużganków[4].
Galeria
1. von Hochberg
2. von Tschirnhaus
3. von Kottwitz
4. Stange zu Kunitz
5. von Seidlitz
6. Schindel u. Konav
7. von Bock
8. von Reichenbach
9. Seherr von Thoss
10. von Liedlau
11. von Tschammer
12. von Nostitz
Renesansowe krużganki
Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 102. [dostęp 2015-06-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-31)].
- 1 2 3 4 Marek Staffa: Pogórze Izerskie. Słownik geografii turystycznej Sudetów, t. 2 (M-Ż). Wrocław: wyd. I-Bis, 2003, s. 82-86. ISBN 83-85773-61-4.
- ↑ Bogdan Adler: Nawojów Łużycki. Sächsisch Haugsdorf. polskiezabytki.pl. [dostęp 2023-05-24]. (pol.).
- ↑ Nawojów Łużycki. Perła renesansu odzyskuje blask [online], eLuban.pl, 6 maja 2020 [dostęp 2023-05-24] (pol.).
Linki zewnętrzne
- Nawojów Łużycki, pałac. naszesudety.pl, 6 grudnia 2005. [dostęp 2016-04-27].