Pałac w Glince

Pałac w Glince
	nr rej. zespół pałacowy A/3490/1371 z 13.08.1965, park A/3492/1651 z 22.12.1998
Państwo	Polska
Województwo	dolnośląskie
Miejscowość	Glinka
Adres	DW323, 56-200 Glinka
Typ budynku	pałac
Ukończenie budowy	druga połowa XVIII w.
Pierwszy właściciel	Zobeltitzowie
	Położenie na mapie gminy Góra Pałac w Glince
	Położenie na mapie Polski Pałac w Glince
	Położenie na mapie województwa dolnośląskiego Pałac w Glince
	Położenie na mapie powiatu górowskiego Pałac w Glince
	51°42′28,9″N 16°31′26,8″E/51,708028 16,524111

Pałac w Glince – pałac z XVIII w. we wsi Glinka (województwo dolnośląskie), w powiecie górowskim^[1], wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa dolnośląskiego^[2].

Historia

Późnobarokowy, zabytkowy pałac wzniesiono w drugiej połowie XVIII w. dla rodu Zobeltitz. Pierwotnie zwarta bryła na planie prostokąta z dachem mansardowym została rozbudowana o dodatkowe skrzydła. Herby rodziny von Zobeltitz znajdują się na zwieńczeniach filarów stalowej bramy wjazdowej do pałacu^[3]. Zespół pałacowy i przyległy grunt rolny, o łącznej powierzchni prawie 9,5 ha sprzedaje obecnie (2016) Agencja Nieruchomości Rolnych^[4]. Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą jeszcze: relikt parku z XVIII-XX w., brama z drugiej połowy XVIII w.; dwie oficyny z drugiej połowy XVIII w., przebudowane w początkach XX w.

Właściciele

Dobra były własnością br. von Stoscha; jego córka Helene (zm. 1808) wyszła za mąż za Gottloba br. von Steina (1772-1844). Ich córka Maria von Stein-Kochberg (zm.1876) pani na Glince od 1840 poślubiła Carla von Zobeltitza (1792-1878). Przed 1872 majątek przejął ich syn Otto von Zobeltitz (1825-1882), który w 1874 poślubił Elisabeth von Sommerfeld (1845-1917)^[5]. Para miała trzech synów: Walthera (ur. 1877), Otto (ur. 1879), Fritza (ur. 1880). Po śmierci Otto von Zobeltitza (starszego) w 1889 wdowa wyszła za mąż za Fedora von Zobeltitza (1819-1896)^[6]. W latach 1898-1902-1912 właścicielem był Walther von Zobeltitz, ożeniony z Erną von Lekow (1892-1926), właścicielką do 1926. Erna w 1925 wyszła za Ernsta von Heydebrand und der Lasa (1884-1963). W latach 1926-1937 dziedzicem był Friedrich von Zobeltitz^[7].