Pałac w Jeleniowie
![]() Pałac | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowość | |
| Typ budynku | |
| Styl architektoniczny | |
| Ukończenie budowy |
XVI w. |
| Ważniejsze przebudowy |
1775, 1788, 1929 |
| Kolejni właściciele |
Maximilian von Mutius[1] |
Położenie na mapie gminy Lewin Kłodzki ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego ![]() | |
Pałac w Jeleniowie (niem. Schloss Gellenau) – zabytkowy[2] pałac we wsi Jeleniów (województwo dolnośląskie) w Polsce, w powiecie kłodzkim, w gminie Lewin Kłodzki.
Historia
Pałac wybudowany pierwotnie w XVI w. jako renesansowy dwór, został rozbudowany w 1775 r. o skrzydło boczne. W 1788 r. nowy właściciel hrabia Franz Bernhard von Mutius (1751–1816)[3] przebudował obiekt w stylu barokowym[4], natomiast w 1850 jego bratanek hr. Carl von Mutius (1790–1858)[5] dobudował na końcu skrzydła południowo-wschodniego wieżę w stylu włoskim[4]. Ostatnia przebudowa odbyła się w 1929 r. W latach 1961–1964 i 1967–1971 pałac przeszedł gruntowny remont. Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą jeszcze budynki folwarczne i park, założony po 1850 r.[6] W 1800 w pałacu zmarł książę Kurlandii i Semigalii Piotr Biron, leczony rtęcią przez lekarza von Mutiusa[7].
Herb von Mutius na bramie
Herb von Mutius
Przypisy
- ↑ Adreßbuch des Schlesischen Grundbesitzes. Nach amtlichen und authentischen Quellen bearbeitet, CERES, landwirtschaftlicher Verlag, Berlin-Groß-Lichterfelde-West und Leipzig 1910. s. 55. [dostęp 2024-07-27].
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo dolnośląskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025.
- ↑ Joseph Franz Bernhard von Mutius. [dostęp 2024-11-23].
- 1 2 Jeleniów – pałac. [dostęp 2024-11-23].
- ↑ Karl von Mutius. [dostęp 2024-11-23].
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 75. [dostęp 2014-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-31)].
- ↑ Ujawniono przyczynę śmierci ostatniego księcia kurlandzkiego. [dostęp 2024-11-22].
Bibliografia
- Słownik geografii turystycznej Sudetów. Góry Stołowe, tom 13, pod red. Marka Staffy, Wrocław, Wyd. I-BiS, 1992, ISBN 83-7005-095-6.

_location_map.png)



