Pałac w Kruszynie (województwo dolnośląskie)
![]() Pałac w Kruszynie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowość | |
| Adres |
ul. Topolowa 12 |
| Typ budynku | |
| Inwestor |
rtm. hr. Hans Friedrich von Falkenhayn |
| Ukończenie budowy |
1729 r. |
| Ważniejsze przebudowy |
1779 r., 1854 r. |
| Kolejni właściciele | |
| Obecny właściciel |
Lidia i Joel Beucher |
Położenie na mapie gminy wiejskiej Bolesławiec ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu bolesławieckiego ![]() | |
Pałac w Kruszynie (niem. Schloss Groß Krauschen) – zabytkowy[1] pałac w Kruszyn (województwo dolnośląskie)– wsi w Polsce, w powiecie bolesławieckim, w gminie Bolesławiec, na Pogórzu Kaczawskim w Sudetach, na pograniczu z Niziną Śląsko-Łużycką (Równiną Chojnowską).
Opis
Pałac wybudowany w 1729 w miejscu dworu obronnego; przebudowany w 1854 przez Fryderyka Magnusa von Schlieffena (1796-1864)[2], który ożenił się z Augustą von Schönberg[3]. Nad portalem wejściowym z dwoma półkolumnami podtrzymującymi balkonem znajdują się herby von: Schlieffen i Schönberg z rokiem Anno 1779 w agrafie[4]. Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park krajobrazowy o powierzchni 5,3 ha z XVIII w., zmiany w XIX w. W parku znajdują się: grób ks. von Reuß oraz resztki pomnika poległych w wojnie francusko-pruskiej z 1870 r.
Od kilku lat obiekt jest własnością polsko-francuskiego małżeństwa, które przywróciło świetność budynkowi, parkowi i sąsiadującym zabudowaniom gospodarczym[5].

Herb von Schlieffen
Herb Fryderyka von Schlieffen
Herb Augusty von Schönberg
Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo dolnośląskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025.
- ↑ Kruszyn - Pałac. Gross Krauschen. [dostęp 2024-08-12].
- ↑ Magnus von Schlieffen. [dostęp 2024-08-12].
- ↑ Pałac Kruszyn. [dostęp 2024-08-12].
- ↑ Polskie Zabytki, Kruszyn - Pałac (ul. Topolowa 12) [online], Polskie Zabytki [dostęp 2021-06-23].
- ↑ Kartusz z datą 1779
Bibliografia
- Słownik geografii turystycznej Sudetów. Pogórze Kaczawskie, tom 7, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2002, ISBN 83-85773-47-9, s. 284-285

_location_map.png)


