Graniczna Placówka Kontrolna Kunowice
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Tradycje | |
| Rodowód | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | |
| Formacja | |
| Podległość |
9 Lubuska Brygada WOP |

Graniczna Placówka Kontrolna Kunowice – zlikwidowany pododdział Wojsk Ochrony Pogranicza wykonujący kontrolę graniczną osób, towarów i środków transportu bezpośrednio w przejściu granicznym na granicy z Niemiecką Republiką Demokratyczną/Republiką Federalną Niemiec[a].
Graniczna Placówka Kontrolna Straży Granicznej w Kunowicach – zlikwidowana graniczna jednostka organizacyjna Straży Granicznej wykonująca kontrolę graniczną osób, towarów i środków transportu bezpośrednio w przejściu granicznycm na granicy z Republiką Federalną Niemiec.
Formowanie i zmiany organizacyjne
W 1950 Graniczna Placówka Kontrolna Rzepin przeformowana została na etat nr 096/22, przeniesiona do Kunowic i włączona w etat 9–B WOP. Rozformowana w 1952[1], a potem sformowana jako Graniczna Placówka Kontrolna Kunowice.
Do końca 1954 GPK Kunowice pod względem operacyjnym podporządkowane było bezpośrednio pod sztab brygady, a pod względem zaopatrzenia kwatermistrzowskiego przydzielone było do batalionu WOP Słubice[2]. W 1955 rozbudowano GPK Kunowice osiągając etat 29 oficerów i 140 szeregowców. Z dniem 1 stycznia 1960 GPK Kunowice podporządkowano bezpośrednio pod dowództwo WOP[2].
- Straż Graniczna:
W 1991 ochronę granicy państwa przejęła nowo sformowana Straż Graniczna. Graniczna Placówka Kontrolna w Kunowicach weszła w podporządkowanie Lubuskiego Oddziału Straży Granicznej[3].
Ochrona granicy
W 1956 Graniczna Placówka Kontrolna Słubice została zlikwidowana, a przejście graniczne Słubice-Frankfurt podporządkowane zostało GPK Kunowice. W 1957 przejście graniczne ze Słubic zostało przesunięte na nowo otwarty most w Świecku. Most graniczny w Słubicach został oddany pod ochronę strażnicy WOP Słubice[2].
Podległe przejście graniczne
- Kunowice-Frankfurt (kolejowe).
Komendanci/dowódcy granicznej placówki kontrolnej
- mjr Wacław Hanuszkiewicz (był w 1951)
- por./kpt. Rajmund Pinkowski (1952–1953)[4]
- kpt. Henryk Szczepiński (1953–1953)
- mjr Jan Dereń[4] (1.08.1953–14.12.1954)[5]
- mjr Mikołaj Gaczyński (1955–1958)[6][4]
- mjr Jan Turski (od 1958)[6][4]
- mjr/ppłk Stanisław Pajączkowski (od 1.08.1963)[4]
- kpt./mjr Antoni Staube (był w 1973)[4]
- por. Grzegorz Wolfson[4]
- por. Mieczysław Felżanowski[4]
- por. Henryk Makowski[4]
- por. Władysław Janiszewski[4]
- por. Antoni Zaucha[4]
- kpt. Władysław Kwinta[4]
- Henryk Kraszula p.o. (20.05.1977–30.08.1978[7])
- ppłk Henryk Kraszula[4] (31.08.1978–był 31.07.1990[7])[8]
- ppłk Waldemar Markun[4].
Uwagi
- ↑ Od 3 października 1990 z RFN.
Przypisy
- ↑ ASGran., sygn. 2825/1 ↓.
- 1 2 3 Historia LBWOP ↓, s. 32.
- ↑ Łach 2013 ↓, s. 294.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Jarmoliński 2013 ↓, s. 161.
- ↑ Jan Dereń. [w:] Biuletyn Informacji Publicznej IPN [on-line]. katalog.bip.ipn.gov.pl, 2019. [dostęp 2020-02-03]. (pol.).
- 1 2 Historia LBWOP ↓, s. 34.
- 1 2 Henryk Kraszula. [w:] Biuletyn Informacji Publicznej IPN [on-line]. katalog.bip.ipn.gov.pl, 2019. [dostęp 2022-06-19]. (pol.).
- ↑ ppłk Henryk Kraszula. [w:] Związek Emerytów i Rencistów Straży Granicznej [on-line]. facebook.com, 2023-05-31. [dostęp 2023-05-31]. (pol.).
Bibliografia
- Halina Łach, System ochrony polskiej granicy państwowej, Olsztyn: Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych. Wydział Humanistyczny UWM, 2013, ISBN 978-83-935593-8-1.
- Zenon Jackiewicz: Wojska Ochrony Pogranicza : (1945–1991) : krótki informator historyczny. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej, 1998. ISBN 83-909304-3-9.
- Archiwum Straży Granicznej Historia Lubuskiej Brygady Wojsk Ochrony Pogranicza. Krosno Odrzańskie 1965.
- Tadeusz Jarmoliński: Kontrola ruchu granicznego w Polsce w latach 1945–1990. Warszawa–Koszalin: Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej im. Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego ul. Marszałka Józefa Piłsudskiego 92; 75-531 Koszalin, 2013.


