Samodzielna Eskadra Lotnictwa Rozpoznawczego WOP

Samodzielna Eskadra Lotnictwa Rozpoznawczego WOP
Ilustracja
Budynek w którym mieścił się sztab eskadry (maj 2009)
Historia
Państwo

 Polska

Sformowanie

grudzień 1958

Rozformowanie

1970

Dowódcy
Pierwszy

kpt. Marian Walewski

Ostatni

kmdr ppor. Stefan Matysiak

Organizacja
Kryptonim

Wagon[a]

Dyslokacja

Szczecin, Wicko Morskie, Gdańsk

Rodzaj wojsk

Wojska Ochrony Pogranicza

Podległość

Dowództwo WOP
Morska Brygada Okrętów Pogranicza

Samodzielna Eskadra Lotnictwa Rozpoznawczego WOP (SELR-WOP)[1] – zlikwidowany pododdział Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę patrolową na granicy morskiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne

Samolot An-2M (W) Samodzielnej Eskadry Lotnictwa Rozpoznawczego WOP przystosowany do wykonywania zadań w ochronie granicy morskiej tj. patrolowania wód przybrzeżnych (1960–1969)

Na mocy zarządzenia ministra spraw wewnętrznych z 13 czerwca 1958[1], zarządzenia org. DWW nr 019/WW z 23 października 1958 sformowano Samodzielną Eskadrę Lotnictwa Rozpoznawczego WOP. Jednostka podlegała Dowództwu WOP w Warszawie. Stacjonowała dwupołożeniowo: na lotniskach Szczecin-Dąbie (dowództwo w Szczecinie[2]) i Wicku Morskim. Posiadała też dwa lądowiska na Wybrzeżu Bałtyckim. Od grudnia 1958 Samodzielna Eskadra Lotnictwa Rozpoznawczego WOP stacjonowała na lotnisku Szczecin-Dąbie i wyposażona była w jeden samolot, a w roku 1960 składała się z czterech kluczy samolotów An-2 i jego morskiej wersji An-2M, przeznaczonych do ochrony granicy morskiej. W dniu święta WOP, 10 czerwca 1960 samoloty eskadry wykonały swój pierwszy lot służbowy w ochronie granicy morskiej[1]. W 1961 dowództwo eskadry posiadało kryptonim Wagon. W roku 1963 dokonano w eskadrze niewielkiej reorganizacji. Powstały wówczas dwa nowo utworzone klucze dalekiego wsparcia, wyposażone w samoloty Lim-2 i An-2 oraz jeden klucz bliskiego rozpoznania, złożony z samolotów Jak-12, który przeniesiono na lotnisko Gdańsk-Wrzeszcz[3].

W 1967 eskadrę podporządkowano Morskiej Brygadzie Okrętów Pogranicza w Gdańsku Nowym Porcie. Rozformowano w 1970[b].

Struktura organizacyjna

  • Dowództwo i pododdział obsługi
  • 4 klucze samolotów An-2 wyposażonych w pływaki.

Jej stan etatowy wynosił: 99 wojskowych i 2 pracowników cywilnych.

od 1963

  • 2 klucze dalekiego rozpoznania wyposażone w samoloty Li-2 i An-2M
  • klucz bliskiego rozpoznania wyposażony w samoloty Jak-12[c].

Dowódcy eskadry

  • kpt. Marian Walewski
  • kpt. Jerzy Godlewski
  • kpt. Ryszard Mierzwiński
  • kmdr ppor. Stefan Matysiak.

Uwagi

  1. Kryptonim eskadry w 1961.
  2. Zarządzenie SSzGWP nr 082/0rg. z 14 września 1970.
  3. Klucz bazował na lotnisku Gdańsk-Wrzeszcz.

Przypisy

Bibliografia

  • Zygmunt Kozak: Lotnictwo wojskowe na Pomorzu Zachodnim w latach 1945–2015. W: Andrzej Aksamitowski, Dariusz Faszcza: Pomorze militarne. Wokół zagadnień polityki i obronności na Pomorzu Zachodnim w polskim 70-leciu. Szczecin: Instytut Politologii i Europeistyki Uniwersytetu Szczecińskiego, 2017. ISBN 978-83-64629-60-0.
  • Zenon Jackiewicz: Wojska Ochrony Pogranicza : (1945–1991) : krótki informator historyczny. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej, 1998. ISBN 83-909304-3-9. (pol.).
  • Andrzej Wojtaszak, Kazimierz Kozłowski: Żołnierz polski na Pomorzu Zachodnim X-XX wiek : materiały z sesji naukowej z 10 listopada 1999 r. : praca zbiorowa. Szczecin: Oddział Edukacji Obywatelskiej, 2001. ISBN 83-86992-76-X. (pol.).
  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945–1985. Warszawa: Wojskowa Drukarnia w Łodzi, 1985, s. 1–356. (pol.).