Grand Prix Włoch Formuły 1
 | |
| Autodromo Nazionale di Monza | |
| Pełna nazwa |
Gran Premio Heineken d’Italia |
|---|---|
| Lokalizacja | |
| Szczegóły | |
| Organizowany |
od 1950 |
| Długość okrążenia |
5,793 km |
| Liczba okrążeń |
53 |
| Dystans |
306,720 km |
| Ostatnie wyniki (sezon 2023) | |
| Pole position |
Carlos Sainz |
| Podium |
Max Verstappen |
| Najszybsze okrążenie |
Oscar Piastri |
| Strona internetowa | |
Grand Prix Włoch – jeden z najdłużej organizowanych wyścigów w historii wyścigów samochodowych.
Historia
Organizacji pierwszego Grand Prix Włoch podjął się Auto Club di Brescia[1]. Wyścig w miejscowości Brescia zorganizowano w 1921 r. Francuz Jules Goux, który wygrał pierwsze Grand Prix w samochodzie Ballot, ustanowił na tym torze średnią 145 km/h na dystansie 519 km[2]. Impreza okazała się tak dużym sukcesem, że organizacją wyścigu zainteresował się znacznie większy Automobile Club of Milan[1].
Pierwszym problemem jaki napotkano było wybranie dogodnej lokalizacji dla Grand Prix Włoch, które miało rywalizować z Grand Prix Francji. Wybór padł na miejscowość Monza, która od blisko 70. lat była miejscem, w którym odbywały się najważniejsze włoskie imprezy[2]. Od 2000 roku (z przerwami na lata 2005 i 2007) Grand Prix Włoch jest ostatnią europejską eliminacją Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie.
Zwycięzcy Grand Prix Włoch
.svg.png){kind=small}
.svg.png){kind=small}
.svg.png){kind=small}
.svg.png){kind=small}
Liczba zwycięstw (kierowcy):
- 5 – Lewis Hamilton, Michael Schumacher
- 4 – Nelson Piquet
- 3 – Rubens Barrichello, Juan Manuel Fangio, Stirling Moss, Ronnie Peterson, Alain Prost, Sebastian Vettel
- 2 – Fernando Alonso, Alberto Ascari, Damon Hill, Phil Hill, Niki Lauda, Charles Leclerc, Juan Pablo Montoya, Clay Regazzoni, Ayrton Senna, Jackie Stewart, John Surtees, Max Verstappen
- 1 – Mario Andretti, René Arnoux, Gerhard Berger, Tony Brooks, Jim Clark, David Coulthard, Giuseppe Farina, Emerson Fittipaldi, Heinz-Harald Frentzen, Pierre Gasly, Peter Gethin, Johnny Herbert, Graham Hill, Denny Hulme, Nigel Mansell, Daniel Ricciardo, Nico Rosberg, Ludovico Scarfiotti, Jody Scheckter
Liczba zwycięstw (konstruktorzy):
- 20 – Ferrari
- 11 – McLaren
- 7 – Mercedes
- 6 – Williams
- 5 – Lotus
- 4 – Red Bull
- 3 – Brabham, BRM
- 2 – Maserati, Renault, Vanwall
- 1 – Alfa Romeo, AlphaTauri Benetton, Brawn, Cooper, Honda Jordan, March, Matra, Toro Rosso
Liczba zwycięstw (producenci silników):
Zwycięzcy Grand Prix Włoch poza Formułą 1
| Sezon | Kierowca | Konstruktor | Tor | |
|---|---|---|---|---|
| 1921 |  Jules Goux |
Ballot |
Monza | Wyniki |
| 1922 | .svg.png){kind=small} Pietro Bordino |
Fiat |
Monza | Wyniki |
| 1923 | Carlo Salamano |
FIAT |
Monza | Wyniki |
| 1924 | Antonio Ascari |
Alfa Romeo |
Monza | Wyniki |
| 1925 | Gastone Brilli-Peri |
Alfa Romeo |
Monza | Wyniki |
| 1926 | Louis Charavel |
Bugatti |
Monza | Wyniki |
| 1927 | Robert Benoist |
Delage |
Monza | Wyniki |
| 1928 |  Louis Chiron |
Bugatti |
Monza | Wyniki |
| 1931 | Giuseppe Campari Tazio Nuvolari |
Alfa Romeo |
Monza | Wyniki |
| 1932 | Tazio Nuvolari |
Alfa Romeo |
Monza | Wyniki |
| 1933 | Luigi Fagioli |
Alfa Romeo |
Monza | Wyniki |
| 1934 | Luigi Fagioli.svg.png){kind=small} Rudolf Caracciola |
Mercedes-Benz |
Monza | Wyniki |
| 1935 | Hans Stuck |
Auto Union |
Monza | Wyniki |
| 1936 | Bernd Rosemeyer |
Auto Union |
Monza | Wyniki |
| 1937 | Rudolf Caracciola |
Mercedes-Benz |
Monza | Wyniki |
| 1938 | Tazio Nuvolari |
Auto Union |
Monza | Wyniki |
| 1947 |  Carlo Felice Trossi |
Alfa Romeo |
Monza | Wyniki |
| 1948 | Jean-Pierre Wimille |
Alfa Romeo |
Monza | Wyniki |
| 1949 | Alberto Ascari |
Ferrari |
Monza | Wyniki |
| Sezon | Kierowca | Konstruktor | Tor |
Przypisy
- 1 2 Dennis Davi: Horribly Beautiful – Ferrari 166/212 Uovo at the Mille Miglia. ddavid.com. [dostęp 2009-09-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-20)]. (ang.).
- 1 2 Construction and first races on the original tracks. 1922/1928 [online], monzanet.it [zarchiwizowane z adresu 2007-07-08] (ang.).