Bezirk Niemirów

Powiat Niemirów
Bezirk Niemirów
powiat
1854–1867
Ilustracja
Państwo

 Austro-Węgry

Kraj związkowy

Królestwo Galicji i Lodomerii

Powiat

cyrkuł żółkiewski

Siedziba

Niemirów

Data powstania

1854

Data likwidacji

1867

Powierzchnia

6,0 mil²

Populacja (1854)
 liczba ludności


22.247

Języki urzędowe

niemiecki

Szczegółowy podział administracyjny
Plan
Liczba gmin katastralnych (1854)

19 (w tym 2 miasteczka)

brak współrzędnych

Bezirk Niemirów – dawny powiat (Bezirk) kraju koronnego Królestwo Galicji i Lodomerii, funkcjonujący w latach 1854–1867. Siedzibą starostwa było miasteczko Niemirów.

Historia

Bezirk Niemirów utworzono w ramach reformy uwłaszczeniowej z okresu Wiosny Ludów (1848–1849), która likwidowała jurysdykcję właściciela ziemskiego nad poddanymi. W Galicji, dominium – jako podstawowa jednostka administracyjna i filar systemu feudalnego straciło rację bytu. Konieczne stało się zatem wprowadzenie nowego systemu administracyjnego, którego zręby powstały w latach 1851–1855. Nowy trójstopniowy podział administracyjny objął 21 cyrkułów (niem. Kreise), 179 małych powiatów (niem. Bezirke) i ponad 6000 gmin (niem. Gemeinde)[1].

Bezirk Niemirów objął obszar o wielkości 6,0 mil², zamieszkany przez 22.247 ludzi i podzielony na 19 gmin katastralnych, w tym dwa miasteczka (Magierów i Niemirów). Wszedł w skład cyrkułu żółkiewskiego, jako jeden z jego dziesięciu powiatów[2]. Powiat składał się z dwóch niestykających się ze sobą połaci – większej wschodniej z Niemirowem i mniejszej zachodniej z Krowicami. Połacie te rozdzielał obszar cyrkułu przemyskiego należący do Bezirk Krakowiec oraz częściowo należący do cyrkułu żółkiewskiego Bezirk Lubaczów.

Po nadaniu Galicji autonomii oraz powołaniu samorządu gminnego i powiatowego w 1865 zlikwidowano cyrkuły (Kreise). Dotychczasowe małe powiaty (Bezirke) w liczbie 179, utrzymały się do 1867 roku, kiedy to w następstwie kolejnej reformy administracyjnej (23 stycznia 1867) zostały zastąpione przez 74 większych powiatów[1][3]. Obszar zniesionego Bezirk Niemirów wszedł wtedy w skład nowych powiatów rawskiego i cieszanowskiego[4][5].

Podział administracyjny (1854)

Podział administracyjny Bezirk Niemirów w 1854 roku[2]
Lp. Gmina jednostkowa Powierzchnia Ludność Powiat w 1867 po zniesieniu
1 Niemirów (m) z Wólką Niemirowską 2109 1718 rawski
2 Przedmieście 1422 309 rawski
3 Parypsy 824 347 rawski
4 Szczerzec z Jachimówką 3099 960 rawski
5 Wróblaczyn z Rudą i Wolą 4986 1118 rawski
6 Radruż z Hałaniami, Hryniami, Kuczynami i Szkolikami 5264 1711 rawski
7 Smolin z Sałaszami i Deutsch-Smolin 5188 1821 rawski
8 Magierów (m) z Borchowem 3121 2220 rawski
9 Horodzów 1772 627 rawski
10 Ruda Magierowska, Kamienna Góra, Ławryków, Manastyrek, Miłków Kąt, Okopy, Pogorzelisko i Zamek 3905 4827 rawski
11 Biała z Krzemiakami, Podlesiem i Zawieńcem 2861 989 rawski
12 Ulicko Zarębane 4719 587 rawski
13 Ulicko Seredkiewicz 1318 rawski
14 Huta Obedyńska 677 257 rawski
15 Olszanka 255 102 rawski
16 Krowica Hołodowska 3178 1303 cieszanowski
17 Krowica Lasowa 588 602 cieszanowski
18 Lipowiec z Maydanem i Lindenau 2735 750 cieszanowski
19 Krowica Sama z Czytyniami 3196 681 cieszanowski

Objaśnienie:

(M) = miasto; (m) = miasteczko

Przypisy

  1. 1 2 Krzysztof Ostafin, Podziały administracyjne Galicji 1857 – 1910 [online], ArcGIS StoryMaps, 13 marca 2024 [dostęp 2025-03-10].
  2. 1 2 Allgemeines Landes-Gesetz- und Regierungsblatt für das Kronland Galizien und Lodomerien mit den Herzogthümern Auschwitz und Zator und dem Großherzogthume Krakau. Jahrgang 1854, Lemberg 1855.
  3. Krzysztof Ostafin i inni, Problem doboru jednostek odniesienia przestrzennego w integracji danych z drugiej połowy XIX i początku XX w. z terenów Galicji i Śląska Austriackiego, „Studia Geohistorica” (8), 2020, s. 194–212, DOI: 10.12775/SG.2020.09, ISSN 2300-2875 [dostęp 2025-03-10].
  4. Verordnung des Staatsministeriums vom 23 Jänner 1867 über die Reform des politischen Verwaltung in den Königreich Galizien und Lodomerien mit dem Großherzogtum Krakau und den Herzogtümern Auschwitz und Zator
  5. Polona [online], polona.pl [dostęp 2025-03-10].

Bibliografia